บทที่ 1312 ลี้คุยทุบลี้กุ่ย

ชื่อของหมาป่าโลภก็ยังเป็นที่น่ากลัว ท้ายที่สุดแล้ว เคยได้ทำสิ่งที่น่าตกใจมากมายเช่นนี้

ถ้าไม่ใช่เพราะอวดดีเกินไป ถูกฉีเติ่งเสียนตบร่วงจากหัวรบนิวเคลียร์ เกรงว่าเขาจะยังคงเป็นผู้ร้ายที่ลอยนวล ท่องไปในโลกใต้ดินมาจนถึงตอนนี้

ดังนั้น จึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่ทุกคนจะมองพวกเขาทั้งสามด้วยสายตาที่มองคนตาย ท้ายที่สุด การรุกรานมาเฟียที่มีชื่อเสียงเช่นนี้นั่นคือรนหาที่ตายชัดๆ!

แม้แต่สีหน้าของเฮ่อเซียนเซียนก็อดไม่ได้ที่จะเคร่งขรึมขึ้นอีกหน่อย เธอมองเฮ่อเซียวอย่างจริงจัง เธอไม่คิดว่าเพลย์บอยผู้โง่เขลาคนนี้จะหาคนเช่นนี้โดยไม่บอกไม่กล่าว มันทำให้เธอรู้สึกไม่กล้าเชื่อในสายตาจริงๆ!

แต่เมื่อครู่นี้หลานอวี่ยังพูดถึงการกระทำในอดีตของหมาป่าโลภ เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นหัวหน้าระดับแนวหน้าที่น่าทึ่ง!

“ไม่น่าแปลกใจเลยที่เฮ่อเซียวกล้าเป็นฝ่ายริเริ่มที่ก้าวออกมาหาเรื่องกับฉีเติ่งเสียนในวันนี้ ปรากฎว่าเขาพบคนที่ทรงพลังที่สามารถช่วยเหลือได้” เฮ่อเซียนเซียนเข้าใจทุกอย่าง และเธอก็คิดกับตัวเอง

“คุกเข่าขอโทษคุณชายเฮ่อซะ ทุกคนรู้ดีถึงชื่อเสียงของตระกูลเฮ่อในจิงเต่า มันไม่น่าอายที่จะคุกเข่าให้กับเขา”

“ถูกต้อง ไม่จำเป็นต้องเสี่ยงชีวิตตัวเอง ต่อหน้าชีวิตเล็กๆ ชื่อเสียงนั้นไร้ค่าอย่างไม่ต้องสงสัย”

“นี่คือบุคคลระดับราชาที่เคยควบคุมโลกใต้ดิน ถ้าเขาลงมือ มันจะไม่เทียบเท่ากับความตายเหรอ?”

ทุกคนส่ายหัวและแสดงความคิดเห็น พวกเขายังตกตะลึงกับชื่อเสียงของหมาป่าโลภ

ฉีเติ่งเสียนถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้และพูดว่า "ไหลฟู คุณคิดอย่างไร?"

หมาป่าโลภโกรธมากจนหน้าแดงและตาแดงก่ำ ผู้ชายที่หล่อเหลาและไร้การควบคุมขนาดนี้จะถูกเลียนแบบโดยคนงี่เง่าเช่นนี้ได้อย่างไร? มันทนไม่ไหวแล้ว!

“แกบอกว่า แกชื่อหมาป่าโลภเหรอ!” หมาป่าโลภก้าวไปข้างหน้า มองดูตัวปลอมอย่างเย็นชา และถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ถูกต้อง ฉันคือหมาป่าโลภ ฉันเคยเป็นหัวหน้าอันดับต้นๆ ของโลกใต้ดิน แกไม่พอใจกับฉัน? หรือแกคิดว่าเพียงเพราะฉันหายไปนานกว่าสิบปี แกก็ไม่วางฉันในสายตาได้?” หมาป่าโลภตัวปลอมย้อนถามอย่างใจเย็นด้วยสีหน้าเย่อหยิ่ง

ฉีเติ่งเสียนรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้น่าจะเหมือนกับเจ้าสำนักของหมยไท้เก็กฮุนหยวนสิงอี้ เขาโกงและหลอกลวงตลอดเวลา ในที่สุด ก็หลอกตัวเขาเอง

หมาป่าโลภหัวเราะเยาะ: "แล้วฉันเป็นใคร?!"

หมาป่าโลภตัวปลอมพูดว่า: "นายไม่ใช่ชื่อไหลฟูหรอกหรือ คนนั้นเพิ่งพูดเอง"

"**********!!!" หมาป่าโลภอดไม่ได้ที่จะพูดคำหยาบออกจากปากของเขา และรีบวิ่งไปข้างหน้าด้วยก้าวเดียว

เมื่อหลานอวี่เห็นสิ่งนี้ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความดูหมิ่น คิดว่านี่เป็นเพียงการรนหาที่ตาย!

เฮ่อเซียนเซียนก็มีสีหน้าเยาะเย้ยเช่นกัน เฮ่อเซียวเชิญคนเยี่ยงนี้มา ฝ่ายตรงข้ามยังกล้าแสร้งทำเป็นแข็งแกร่งได้ยังไง? ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะตายอย่างไร!

ส่วนสีหน้าของเฮ่อเซียวเต็มไปด้วยความได้ใจ "มอบความตายหรือ ด้วยความยินดี!"

ทุกคนก็ส่ายหัวด้วยรู้สึกว่า "ไหลฟู" กำลังมองหาความตาย เขาเป็นเพียงสุนัขเฝ้าบ้าน เขามีคุณสมบัติอะไรในการต่อสู้กับหมาป่าโลภผู้โด่งดัง? !

“รนหาที่ตาย!” หมาป่าโลภตัวปลอมอดไม่ได้ที่จะระเบิดออกมาด้วยเสียงตะโกนด้วยความโกรธ โมเมนตัมนี้ค่อนข้างน่าประหลาดใจ ทำให้ผู้คนรู้สึกเคร่งขรึมอย่างยิ่ง

“ไปหาแม่งไป!” หมาป่าโลภเข้าไปตรงหน้าตัวปลอม หลบการโจมตีของคู่ต่อสู้ได้อย่างง่ายดาย ยกมือขึ้นแล้วตบเขาด้วยความโกรธ

หมาป่าโลภตัวปลอมถูกฟาดเข้าที่หน้า พ่นเลือดเก่าออกมาเต็มปากและถอยกลับไปซ้ำๆ

ทุกคนอดไม่ได้ที่จะตกใจ!

หมาป่าโลภตัวปลอมแตะที่มุมปากของเขา ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและพูดว่า: "ดีมาก ไอ้หนุ่ม นายทำฉันโกรธได้สำเร็จ!"

“ตอนนี้ ฉันโกรธแล้ว!"

"ฉันไม่ได้ลงมือกับใครมานาน ประมาทไปครู่หนึ่ง จึงถูกนายเอาเปรียบ"

“จงคุกเข่าลงวิงวอน ฉันจะฆ่านายแต่ยังรักษาร่างนายให้ครบได้ ถ้ากล้าจะหยิ่งผยองอีกครั้ง ฉันจะแยกร่างของนายออก!”