บทที่ 1399 ฆ่าโดยตรง

ทันใดนั้นกลุ่มชายติดอาวุธหนักก็ปรากฏตัวขึ้น ดูเหมือนว่า พวกเขาได้ถูกส่งมาเพื่อปกป้องอานานิเยวิชเป็นพิเศษ

หัวหน้าทีมนี้ก็คุ้นเคยกับฉีเติ่งเสียนเป็นอย่างดี นั่นก็คือเหยียนมู่หลง!

“ยังอยู่ที่จิงเต่าอีก? รอที่จะตายจริงๆ!” ฉีเติ่งเสียนมองไปที่เหยียนมู่หลงด้วยรอยยิ้มอันเย็นชาบนใบหน้าของเขา

จิ่วเฮิงก็จับจ้องมองไปที่เหยียนมู่หลงอย่างแน่วแน่และพูดว่า "ครั้งก่อนฉันไปสู้กับฉินเอ้า เลยไม่ได้สู้กับคุณ วันนี้อยากลองดูไหม?"

แต่เหยียนมู่หลงเพิกเฉยต่อทั้งสองคน เพียงแค่ยืนเตรียมพร้อมกับผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา และยกหอกเล็งไปที่ฉีเติ่งเสียนและจิ่วเฮิง

พวกเขาทั้งสองสัมผัสได้ถึงเจตนาฆ่าอันรุนแรง และพวกเขาไม่สงสัยเลยว่าเหยียนมู่หลงกล้าให้คนเหล่านี้ยิงใส่พวกเขา

หลังจากที่อานานิเยวิชเห็นเหยียนมู่หลงเขาก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มและพูดว่า: "นายพลเหยียน ในที่สุดคุณก็มาสักที ฉันต้องการความช่วยเหลือจากคุณจริงๆ"

เหยียนมู่หลงพยักหน้าชี้ไปที่เยเลน่า แล้วพูดว่า: "ฉันต้องการช่วยนายอานานิเยวิชพาผู้หญิงคนนี้ออกไป คุณมีปัญหาอะไรไหม?”

"แน่นอนว่าฉันไม่เห็นด้วย!" ฉีเติ่งเสียนตอบด้วยสีหน้าไม่แยแส

เหยียนมู่หลงพูดอย่างใจเย็น: "คุณมีข้อคิดเห็นอย่างไร? คุณจะไม่เห็นด้วยก็ไม่มีประโยชน์ วันนี้ ฉันจะพาผู้หญิงคนนี้ไป และจะไม่มีใครหยุดได้"

ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างสบายๆ: "เธอเป็นอัศวินอันศักดิ์สิทธิ์ของศาสนาศักดิ์สิทธิ์เรา ตัวตนของคุณเป็นตัวแทนของกรมยุทธการของประเทศเราในระดับหนึ่ง ถ้าคุณเข้ามาแทรกแซงแบบนี้ ฉันขอคิดได้ไหมว่าคุณกำลังยั่วยุศาสนาศักดิ์สิทธิ์?”

เหยียนมู่หลงหัวเราะเยาะและพูดว่า: “คุณคิดผิดแล้ว ผลประโยชน์ของชาติเหนือทุกสิ่ง! ฉันไม่สนหรอกว่าคุณจะนับถือศาสนาอะไร ฉันแค่ทำสิ่งต่างๆ เพื่อประโยชน์ของชาติเท่านั้น”

ถ้าเป็นเวลาปกติ เหยียนมู่หลงคงไม่มีความขัดแย้งกับผู้คนจากศาสนาศักดิ์สิทธิ์ ถ้าเป็นไปได้ จะหลีกเลี่ยงด้วยซ้ำ

แต่คราวนี้มันแตกต่างออกไป เธอแข็งข้อมาก และยืนเคียงข้างอานานิเยวิช ต้องการช่วยพวกเขานำตัวเยเลน่าไปด้วยกำลัง

"ฉีเติ่งเสียนแม้ว่าคุณจะเป็นอัครสังฆราชแห่งศาสนาอันศักดิ์สิทธิ์ แต่อันดับแรกคุณเป็นคนจีน คุณควรให้ความสำคัญกับผลประโยชน์ของประเทศของเราเป็นอันดับแรก! ในการเผชิญกับผลประโยชน์ของชาติ ไม่ต้องพูดถึงพระเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์ แม้แต่พ่อแม่ผู้ให้กำเนิดของคุณก็ตาม ควรสละก็ควรจะสละ” เหยียนมู่หลงยิ้มเยาะซ้ำแล้วซ้ำเล่าตั้งใจที่จะตบหน้าฉีเติ่งเสียน พาเยเลนาออกไป

จิ่วเฮิงยังเห็นว่าสถานการณ์ไม่ค่อยดีนัก ท้ายที่สุด คู่ต่อสู้มีคนและปืนมากมาย และปืนเหล่านั้นล้วนเป็นปืนยาวที่ยิงต่อเนื่องได้ เมื่อการต่อสู้เริ่มต้นขึ้น พวกเขาจะต้องทนทุกข์ทรมานมากมาย!

แต่ฉีเติ่งเสียนไม่ได้ตื่นตระหนกเลย เขาโบกมือ และทันใดนั้น รอบๆ ตัวเขาก็มีคนก็ปรากฏขึ้นจากด้านหลังบังเกอร์ที่ไม่โดดเด่น โดยถือปืนยาวอยู่ในมือ

โดยธรรมชาติแล้วสิ่งเหล่านี้คืออดีตกองทัพราตรีนิรันดร์ อัศวินแสงศักดิ์สิทธิ์ในปัจจุบัน

เหยียนมู่หลงอดไม่ได้ที่จะตกใจ จากนั้นจ้องมองไปที่ฉีเติ่งเสียนและพูดว่า "ฉีเติ่งเสียนคุณกล้าที่จะทรยศต่อผลประโยชน์ของชาติเพียงเพื่อศักดิ์ศรีของคุณเองเพียงเล็กน้อยคุณยังมีประเทศอยู่ในสายตาหรือไม่!"

ฉีเติ่งเสียนเยาะเย้ยและพูดว่า: "หยุด*มาใส่ร้ายฉัน อ้างหลักศีลธรรมมาบังคับให้คนคนหนึ่งทำตามที่ตนเอง เห็นว่าดี โดยไม่คำนึงว่าคนคนนั้นยินยอมพร้อมใจหรือไม่ มันไม่ได้ผลหรอด! สิ่งที่ฉันรู้ก็คือคุณได้บุกรุกดินแดนของฉัน แล้วคุณต้องการที่จะเอาคนของฉันไปต่อหน้าฉัน"

"ในโลกนี้ ไม่มีการโจรกรรมที่ไร้คุณธรรมแบบนี้หรอกใช่ไหม?”

“อาวุธมีไว้ทำอะไร? ไม่ใช้เพื่อปกป้องศักดิ์ศรีส่วนตัวหรือ?”

ทหารของอัศวินแห่งแสงศักดิ์สิทธิ์ที่ซุ่มซ่อนอยู่รอบๆ รอคอยอย่างตั้งใจพร้อม เตรียมต่อสู้กับผู้คนที่อยู่ตรงหน้า กองกำลังของเหยียนมู่หลงเพื่อเปิดฉากการต่อสู้ที่ดุเดือดได้ตลอดเวลา!

ใบหน้าของเหยียนมู่หลงน่าเกลียด และทันใดนั้นเขาก็พูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม: "พวกเขาคือ กองทัพราตรีนิรันดร์ที่ประเทศกำลังตามล่า คุณอยู่กับผู้ทรยศเหล่านี้..."

"กองทัพราตรีนิรันดร์*อะไร? นี่คือ อัศวินแห่งแสงของกู!” ฉีเติ่งเสียนกล่าวอย่างเย่อหยิ่งและไม่พอใจ