บทที่ 1724 ใจคนึงห่วงหา

หลังจากเงียบไปสักพัก ท่านประธานก็พยักหน้าในที่สุด

ได้ยินท่านประธานพูดขึ้นว่า: “ในเมื่ออิ่งซูคุณเป็นคนเจรจาความร่วมมือนี้มา ฉันจะยกให้เธอจัดการเอง แต่ว่า กรุ๊ปก็ยังคงต้องส่งคนหนึ่งหรือสองคนมาดูแลและให้คำแนะนำ”

ซุนอิ่งซูกล่าวอย่างสงบ: “ได้ แต่พวกเขาไม่มีอำนาจตัดสินใจ! อำนาจการตัดสินใจอยู่ในมือของฉันเท่านั้น ถ้า หากไม่เหมาะสมก็ช่างมันเถอะ”

ท่านประธานกล่าวว่า: “ได้!”

หลี่เสวียนเจินโกรธมาก ถ้าเป็นเช่นนี้ สถานะของซุนอิ่งซูในนายทุนซ่านซิง ไม่เพียงแต่ไม่ได้ถูกลดระดับลง แต่กลับกลายเป็นยิ่งสูงขึ้น!

ในขณะเดียวกัน โล่ประกาศเกียรติคุณของตระกูลซุน ก็ถูกฉีเติ่งเสียนเอาไปด้วย หันเฉิงจุนที่เขาเชื้อเชิญมาอย่างยากลำบาก ถูกทุบตีเหมือนสุนัขที่ตายแล้ว...

สำหรับหลี่เสวียนเจิน นี่ไม่ต่างจากเสียทั้งฮูหยินและรี้พล...

“อย่างไรก็ตาม ฉันมีอีกสิ่งหนึ่งที่จะเตือนคุณ อย่าเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับข้อพิพาททางการเมืองในเผิงไหลมากเกินไป” ท่านประธานเหลือบมองที่ซุนอิ่งซู และพูดอย่างมีความหมาย

“ฉันรู้ดีค่ะ!” ซุนอิ่งซูยิ้มและตอบเบาๆ

เธอเข้าร่วมในการต่อสู้ทางการเมืองเผิงไหล เพื่อรวบรวมจุดยืนสิทธิ์ในการพูดการตลาดของเธอในเมืองหัวกั๋ว หากเธออำนวยความสะดวกให้จั่วเฉินได้รับเลือก เจ้าหน้าที่ในเมืองหัวกั๋วจะจดจำน้ำใจของเธออย่างแน่นอน

ด้วยชัยชนะในการแย่งชิงอำนาจครั้งนี้ระหว่างซุนอิ่งซูและหลี่เสวียนเจิน ตำแหน่งของนายทุนซ่านซิงมีเสถียรภาพมั่นคงมากขึ้น และอาจกล่าวได้ว่าไม่สั่นคลอน!

ในเวลานี้ไตเท้อเดินเข้ามา แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ขอโทษที ฉันไปคุยกับผู้บริหารของบริษัทผลไม้มา เสียเวลาของทุกคนแล้ว”

ซุนอิ่งซูกล่าวว่า “คุณไต เมื่อครู่นี้ฉันแค่ล้อคุณเล่น! ฉันยังคงรับผิดชอบการติดตั้งโทรศัพท์มือถือซ่างซิง การร่วมมือของเรา ยังดำเนินต่อไปไหม?”

ไตเท้อพยักหน้าด้วยความพึงพอใจหลังจากได้ยินสิ่งนี้ กล่าวว่า: “ไม่มีปัญหา สิ่งที่ฉันให้ความสำคัญมากที่สุดคือความสามารถของคุณซุน ฉันปรารถนาที่จะร่วมมือกับคุณซุน”

คนของซ่างซิงต่างโล่งใจเล็กน้อย และบางคนไม่พอใจกับซุนอิ่งซูก็ทำได้แค่กัดฟันโกรธอย่างลับๆ ไม่มีทางอื่น เธอได้เกี่ยวข้องกับความช่วยเหลือจากต่างประเทศที่ทรงพลังเช่นนี้ สามารถนำไปสู่ความร่วมมือครั้งใหญ่ ใครยังจะรั้งเธอได้

“คุณไต อย่าเพิ่งกลับไป เรามาคุยหารือกันดีๆ ใช้โอกาสทานข้าวด้วยกันเถอะ ผมไม่ได้นั่งหารือร่วมโต๊ะกับคุณไตมานานแล้ว” ท่านประธานกล่าว

“ไม่มีปัญหา!” ไตเท้อตอบตกลงทันที

ท่านประธานให้คนเตรียมงานเลี้ยงรับรองไตเท้อทันที

ในงานเลี้ยง ในโลกหนึ่งยกเว้นหลี่เสวียนเจินได้รับบาดเจ็บได้ประสบความสำเร็จแล้ว...

หลี่เสวียนเจินดื่มด้วยความหงุดหงิดไปสองสามแก้วแล้วลากลับไปทันทีจากนั้นโทรหาโทโจร็อค แล้วพูดอย่างโกรธๆ ว่า “พวกคุณบอกว่าจะฆ่าฉีเติ่งเสียน ทำไมยังไม่ทำอะไรอีก มีแต่คนมานั่งฉี่ใส่หัวฉันแล้ว!”

โทโจร็อคพูดอย่างใจเย็น: “คุณหลี่ อย่าโกรธเลย มันจะทำร้ายสุขภาพของคุณ เราเตรียมพร้อมอย่างเต็มที่กระทั่งยังได้ติดต่อกับราชาแห่งโลกใต้ดินด้วยแล้ว ด้วยความสามารถของเขาและความช่วยเหลือของกองทัพเฟย ฉีเติ่งเสียนมีสิบชีวิตต้องจะฆ่าให้หมด

หลี่เสวียนเจินกล่าวว่า “ยังไงก็ตาม กำจัดซุนอิ่งซูนังนั่นซะ ฉันไม่อยากเจอเธออีก”

โทโจร็อคกล่าวว่า “อย่ากังวลไปเลยคุณหลี่! ฉันเพิ่งคุยโทรศัพท์กับราชาคนนั้น และราชาก็บอกฉันว่า อาวุธขั้นสุดยอดของเขากำลังจะปลดผนึกออกแล้ว...…”

หลี่เสวียนเจินอึ้งไปครู่หนึ่ง อาวุธขั้นสุดยอดอะไรกำลังจะเปิดผนึก ทำไมรู้สึกเหมือนอยู่ในเทพนิยาย?

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ได้ยินสิ่งที่โทโจร็อคพูดอย่างมั่นใจ หลี่เสวียนเจินก็ไม่คิดอะไรอีก แค่หวังว่าราชาโลกใต้ดินจะสังหารหายนะอย่างฉีเติ่งเสียนได้จริงๆ!

ในงานเลี้ยงทุกคนต่างมีจิตใจเบิกบาน แม้แต่คุณนายซุนเองก็อดไม่ได้ที่จะดื่มไปหลายแก้ว