บทที่ 1777 บอสใหญ่

“พี่ชาย เราไปโบสถ์ที่คุณผู้ชายคนนั้นพูดถึงกันเถอะ”

ลี่หย่าเห็นความลังเลของแฮชจึงพูดขึ้น

แฮชตกตะลึงและพูดว่า: "ลี่หย่า ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าไว้ใจใครง่ายๆ ใครจะรู้ว่าเขามีเจตนาอะไร"

ลี่หย่าพูดว่า: "ดวงตาของคนๆ หนึ่งไม่สามารถโกหกได้อย่างแน่นอน ฉันไม่รู้สึกเจตนาร้ายอะไรเลยในสายตาของเขา แต่เป็นความซื่อสัตย์ชนิดหนึ่ง”

แฮชตกตะลึงหลังจากได้ยินสิ่งนี้ และลี่หย่าก็พูดว่า: "แม้ว่าพี่ตาวและคนเหล่านั้นจะเป็นมิตรกับฉันโดยผิวเผินก็ตาม แต่ฉันยังเห็นว่าพวกเขาเป็นคนเลว"

แฮชอดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ย: "คนดีจะไม่ตั้งชื่อเล่นให้คนอื่นไปเรื่องหรอก! แฮชเผ็ดไส้แตก มันฟังดูน่าเกลียดจะตาย…..."

อย่างไรก็ตาม แฮชก็ตัดสินใจพาลี่หย่าไปมหาวิหารอวตาร เขาไม่มีทางหลบหนี และลี่หย่าก็ยังบอกอีกว่าฉีเติ่งเสียนเป็นคนดี

แม้ว่าลี่หย่าจะยังใหม่ต่อโลก แต่แฮชในฐานะพี่ชายของเธอ กลับเชื่อสัญชาตญาณและการตัดสินของน้องสาวของเธอในครั้งนี้

สองพี่น้องเริ่มกังวลเรื่องการไปโบสถ์ที่อยู่ห่างออกไปหลายสิบกิโลเมตร…...

พี่ตาวและลูกน้องอีกหลายคนไม่ค่อยดีเท่าไหร่ในเวลานี้ ถูกฉีเติ่งเสียนมัดแขวนเอาไว้

นานมาแล้วที่เขาไม่ได้มัดแขวนคอใคร ฉีเติ่งเสียนรู้สึกว่ามือของเขาคันนิดหน่อย ติดใจจึงหาเชือกมามัดเท้าของพวกนี้ทีละคนแล้วแขวนพวกเขากลับหัวจากเพดาน

หน้าของพี่ตาวเปลี่ยนเป็นสีแดงเนื่องจากเลือดคั่งที่ถูกแขวนคว่ำลง เขาพูดอย่ารุนแรงว่า: หมูหัวกั๋ว แกตายแน่ รอพี่ใหญ่ฉันมาถึง แกมีสิบชีวิต ก็ยังไม่พอ! ฉันจะบดขยี้แกให้แหลกสลาย!”

ฉีเติ่งเสียนตบเขาอย่างแรง! เขาพูดด้วยสีหน้าไม่พอใจว่า "แม่งถูกแขวนแล้ว ยังแสร้งทำเป็นร้ายใส่ฉันอีก"

พี่ตาวมองฉีเติ่งเสียนอย่างโหดเหี้ยม ขยับลำคอ ถุยน้ำลายออกมา ถุยเสมหะหนาเต็มปากออกมา

ไม่ใช่ว่าพี่ตาวไม่กลัวตาย แต่รู้สึกอายที่ถูกคนของเมืองหัวกั๋วทำร้าย เขารู้สึกว่า ชาวเมืองหัวกั๋วอยู่ในต่างประเทศ ควรเชื่อฟังเหมือนวัวและแกะถึงจะถูก

ฉีเติ่งเสียนหลบเสมหะหนาทึบพร้อมกับแววตาแห่งความชั่วร้าย

เขาหยิบมีดแมเชเต้ขึ้นมาจากบนพื้นแล้วแทงมันโดยตรง ปลายมีดก็ออกมาจากหลังของพี่ตาว

เขากรีดร้องและดิ้นรนอย่างดุเดือดหลังจากถูกแทง

“ลองคายออกมาอีกดูสิ” ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างเย็นชา

การแทงนี้เขาได้หลีกเลี่ยงจุดสำคัญและแทงมันจากขอบด้านบนของท้องของพี่ตาว แม้ว่ามันจะดูน่ากลัวมาก แต่จริงๆ แล้วมันก็ไม่สามารถฆ่าใครได้

อย่างไรก็ตาม หากพี่ตาวที่ดิ้นรนเช่นนี้ ใบมีดจะเบี่ยงเบนไปก็อาจเป็นไปได้

พี่ตาวกลัวอย่างยิ่งเมื่อรู้ว่าเขากำลังพบกับคนที่โหดเหี้ยมอย่างแท้จริง หากเขายังคงอวดดีต่อไป เขาอาจจะเสียชีวิตจริงๆ

เฉียวชิวเมิ่งไม่แปลกใจ ฉากเห็นนองเลือดมากกว่านี้ เธอก็พบเห็นมาไม่น้อย

ในที่สุด พี่ใหญ่ของพี่ตาวก็พาคนมาถึงแล้ว เขาเป็นหัวหน้าแก๊งค์ในเมืองกาดา มีคนอยู่ใต้บังคับบัญชาหลายพันคนซึ่งค่อนข้างมีชื่อเสียงในเมืองกาดา

ทันทีที่ซูโดโนะและคนของเขาเข้ามาในประตู พวกเขาเห็นทุกคนห้อยหัวลง และถึงกับมีมีดแมเชเต้แทงเข้าไปในท้องด้วย ซึ่งทำให้เขากลัวมาก

จากนั้นใบหน้าของเขาก็มืดลง มองไปที่ฉีเติ่งเสียนและเฉียวชิวเมิ่งที่นั่งอยู่บนโซฟา ทั้งสองคนมีช่วงเวลาที่ดีกระทั่งยังดื่มเครื่องดื่มเย็นๆ ด้วยซ้ำ