บทที่ 1827 จุดสูงสุดของวิธีการต่อสู้

จริงๆแล้วท่าของกระบองของซีมัวร์มีความหมายที่ลึกซึ้ง ใช้ท่าของกระบองที่เป็นเอกลักษณ์ของหย่งชุนในการตีแบบ "กระบองหกโมงครึ่ง" แต่ท่าทางที่ใช้มีการเปลี่ยนแปลงอย่างแปลกประหลาด และยังมีการผสมผสานการเคลื่อนไหวของการใช้ปืนที่กว้างใหญ่และสะเปะสะปะอยู่ด้วย

การหมุนข้อมือแล้วตีขวางเผยให้เห็นพลังที่สูงมากของซีมัวร์ การตอบสนองของเขารวดเร็วมาก การออกแรงแฝงตัวก็สุดยอด จนถือว่าอยู่ในระดับสูงสุด หากคนทั่วไปมาเผชิญคงถูกตีออกไปทันที

แต่ในช่วงเวลานั้นฉีเติ่งเสียนกลับย่ออกตัวเล็ก โดยการหดอกและงอหลังในท่ารูปเต่าและนกกระเรียน ท่าทางที่ย่อเล็กนี้ทำให้เขามีพื้นที่ว่างขึ้น มือซ้ายของเขายกขึ้นแล้วใช้ท่าฟ้าหมือยกตัวในการผลักกระบองไปข้างบน

ซีมัวร์รู้สึกถึงแรงมหาศาลที่ผลักดันขึ้นไป ข้างในมือกระบองยาวของเขาจึงเริ่มยกขึ้นโดยไม่สามารถควบคุมได้

เมื่อเห็นว่าฉีเติ่งเสียนกำลังจะก้าวพุ่งเข้าไป เขาก็รีบขยับกระดูกสะบัก แรงส่งผ่านลงไปถึงปลายนิ้วทั้งสิบ พร้อมกับฟาดกระบองลงมาอย่างรุนแรง หวังจะกระแทกลงบนไหล่ของฉีเติ่งเสียน

แต่ฉีเติ่งเสียนกลับหมุนตัวหลบไปในเสี้ยววินาทีที่ปลายกระบองจะกระแทกลง ก้าวขึ้นไปข้างหน้าครึ่งเมตรอย่างฉับไว มือทั้งสองเหยียดออกเหมือนกำลังขัดหม้อ หวังจะจับตัวอีกฝ่ายไว้

ซีมัวร์รู้ตัวทันทีว่าสถานการณ์ไม่ดี จึงรีบถอยหลังไปหลายก้าว ระหว่างที่ถอยนั้น เขาก็สะบัดข้อมือทำให้กระบองในมือสั่นสะท้าน ส่งแรงลมพัดสะท้านออกมาติดต่อกัน ฟาดโจมตีจุดสำคัญตามร่างกายของฉีเติ่งเสียน

"ถ้าให้ฉันใช้มีดแปดฟันสองเล่มนะ จะจัดการหมอนี่ให้จบในไม่กี่นาที!" ฉีเติ่งเสียนคิดในใจด้วยความหงุดหงิด

เห็นได้ชัดว่าซีมัวร์นั้นเป็นนักสู้สายปฏิบัติชั้นแนวหน้า ไม่เพียงแค่มีทักษะกระบองที่ฝึกฝนมาอย่างเชี่ยวชาญเท่านั้น แต่ประสบการณ์การต่อสู้จริงยังอยู่ในระดับสูงสุด ทำให้สามารถดึงเอาข้อได้เปรียบของอาวุธสงครามออกมาใช้อย่างเต็มประสิทธิภาพ

ฉีเติ่งเสียนใช้มือทั้งสองปัดป้องและรับการโจมตีในอากาศอย่างต่อเนื่อง แต่กระบองของซีมัวร์กลับเปลี่ยนทิศทางพุ่งต่ำลงไปโจมตีช่วงล่างของเขาแบบต่อเนื่อง พร้อมกับที่ซีมัวร์ก้าวเท้ารุกไล่ตามไปไม่หยุด

ชุดการเปลี่ยนแปลงนี้ได้ผลจริงๆ จนแม้แต่ฉีเติ่งเสียนก็ต้องถอยหลังหลบหลีกเพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตี

"ฮ่าๆ ดีมาก ฆ่ามันเลย!" เฉินเย่ถึงกับหัวเราะลั่นอย่างพอใจ เมื่อเห็นฉีเติ่งเสียนถูกกระบองยาวของซีมัวร์บังคับให้ถอยร่นไปหลายก้าวก็ยิ่งตื่นเต้นดีใจ

ฉีเติ่งเสียนถอยไปถึงสี่ก้าวติดกันจนกระทั่งแรงของอีกฝ่ายหมดลงและต้องเปลี่ยนจังหวะหายใจ เขาจึงอาศัยโอกาสนี้เคลื่อนไหวท่าร่างมังกร ก้าวพุ่งไปข้างหน้าในชั่วพริบตา!

แต่ซีมัวร์ไม่ปล่อยโอกาสให้ฉีเติ่งเสียนได้เปรียบ ก่อนที่ฉีเติ่งเสียนจะออกแรงเต็มที่ ซีมัวร์ก็เก็บกระบองเข้ามาแล้วทันทีที่ฉีเติ่งเสียนเคลื่อนไหว เขาก็แทงกระบองออกไปด้วยความเร็วสุดยอดจนเกิดเสียงแหวกอากาศดังเหมือนผ้าไหมขาด

แม้ท่าร่างของฉีเติ่งเสียนจะพลิ้วไหวดั่งมังกร แต่ในขณะเดียวกันมือทั้งสองของเขากลับเปลี่ยนรูปแบบเป็นเสือโถมลงอย่างรุนแรง

กระบองยาวถูกฝ่ามือของฉีเติ่งเสียนฟาดลงทำให้เสียเป้า แต่กระบองนั้นกลับถูกสะบัดขึ้นอย่างรวดเร็ว พร้อมทั้งยังมีแรงล่องลอยซึ่งเปลี่ยนทิศทางไปมาเหมือนเมฆบนท้องฟ้าที่พลิ้วไหวตามลมจนยากจะคาดเดา

ฉีเติ่งเสียนยกมือขวาขึ้นป้องบริเวณคาง ก่อนจะกดลงอย่างรุนแรง สกัดปลายกระบองที่พุ่งเข้ามาไว้ได้กลางทาง

"ดี! ดีมาก! นายช่างเก่งกาจนัก แม้มือเปล่าก็ยังรับกระบวนท่าของฉันได้มากมายขนาดนี้!" ซีมัวร์ร้องออกมาด้วยเสียงดัง ก่อนจะถอยเปิดระยะห่าง พร้อมใช้ปลายกระบองโจมตีอย่างต่อเนื่อง ไม่ยอมให้ฉีเติ่งเสียนมีโอกาสเข้าประชิดตัว

ฉีเติ่งเสียนหรี่ตาลงเล็กน้อย และในเสี้ยววินาทีที่ปลายกระบองของซีมัวร์พุ่งเข้ามา เขากลับไม่หลบหลีก แต่เลือกใช้หน้าอกของตัวเองรับการโจมตีแทน!

ทันใดนั้น เสียงคำรามของมังกรและเสือดังกึกก้องขึ้นจากภายในร่างของเขา หน้าอกของฉีเติ่งเสียนปะทะเข้ากับปลายกระบองจนเกิดเสียง "ปัง" ดังสนั่น

อย่างไรก็ตาม ขณะที่ซีมัวร์กำลังเตรียมออกแรงครั้งที่สองด้วยพลังมืดเพื่อสั่นสะเทือนจนทำลายอวัยวะภายในของฉีเติ่งเสียน เขากลับพบว่าพลังที่ปล่อยออกไปนั้นสูญเปล่า ไร้จุดหมาย ไม่มีสิ่งใดรองรับ!

ซีมัวร์รู้สึกว่าตรงหน้ามีบางอย่างพร่าเลือน และฉีเติ่งเสียนก็หายไปในทันที บนปลายกระบองของเขามีเพียงเสื้อยืดตัวหนึ่งที่ถูกเกี่ยวติดอยู่!

ที่แท้ ฉีเติ่งเสียนได้ใช้กลยุทธ์จักจั่นลอกคราบทิ้งเสื้อและหดตัวหลบหลีกในเสี้ยววินาทีก่อนที่ซีมัวร์จะปล่อยพลัง พร้อมกันนั้น เขายังคว้าเสื้อไว้ข้างหนึ่งและใช้แรงสะบัดอย่างรุนแรง

เสื้อยืดตัวนั้นถูกสะบัดออกจนปลายข้างหนึ่งม้วนรัดกระบองยาวไว้อย่างแน่นหนา ในขณะที่ปลายอีกด้านยังถูกฉีเติ่งเสียนจับไว้ในมือของเขา!