บทที่ 1869 เหล่านักยุทธศาสตร์แห่งหนานหยาง

นักสู้ที่ถูกจับสลากจะต้องขึ้นเวทีตามลำดับที่กำหนดไว้

คู่ต่อสู้ที่ฉีเติ่งเสียนจับสลากได้คือ หยางซงนักสู้พื้นเมืองของหนานหยาง ซึ่งฝึกฝนหมัดหมัดคิ้วขาว

หยางซงเป็นชายวัยสามสิบกว่าๆ สวมชุดถังสีดำทั้งตัว ดูทะมัดทะแมง เขามองฉีเติ่งเสียนด้วยสายตาเย็นชา แล้วกล่าวว่า "แกเป็นคู่ต่อสู้ของฉันงั้นเหรอ? หนุ่มยังไม่เท่าไหร่ แถมยังอ้วนอีก!"

ฉีเติ่งเสียนยิ้มเล็กน้อยแล้วตอบว่า "อาจารย์หยาง คนเราห้ามตัดสินกันแค่จากรูปลักษณ์ภายนอก หวังว่าท่านจะชี้แนะด้วยนะ!"

นักสู้คนอื่นๆต่างก็รู้ว่าหลี่ปั้นเสียนคนนี้ เป็นตัวแทนที่คุณหนูใหญ่แห่งตระกูลเฉินส่งมาแข่งขัน จึงให้ความสนใจเขาเป็นพิเศษ

หยางซงหัวเราะเสียงดัง แล้วกล่าวว่า "ไม่ต้องพูดให้มากความ ฉันจะทำให้นายร่วงจากเวทีเดี๋ยวนี้แหละ!"

เขาย่อไหล่ทิ้งศอกตั้งท่าหมัดไป๋เหมย เตรียมพร้อมเข้าสู้

ฉีเติ่งเสียนพยักหน้า ก่อนกล่าวว่า "ถ้างั้นฉันจะเป็นฝ่ายบุกก่อนนะ!"

สิ้นเสียง เขากระทืบพื้นพุ่งตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ความเร็วของเขาเร็วถึงขนาดที่หยางซงแทบมองไม่ทัน!

หยางซงตกตะลึง ไม่คาดคิดว่าฝ่ายตรงข้ามจะมีวรยุทธ์ที่แข็งแกร่งขนาดนี้

เมื่อเห็นฉีเติ่งเสียนพุ่งเข้ามาด้วยท่าทีดุดัน หยางซงรีบใช้ท่าหมุนเอวเดินม้า พร้อมยกมือขึ้นปาดเข้าหาตาของคู่ต่อสู้

แต่ฉีเติ่งเสียนเพียงแค่ใช้ท่าล้างหน้าง่ายๆ คว้าข้อมือของหยางซงไว้ จากนั้นเขาก็กระแทกศอกพุ่งตรงเข้ากลางอกของหยางซงทันที!

หยางซงรีบยกมือขึ้นป้องกันศอกนั้นไว้ได้สำเร็จ แต่ทันใดนั้น แขนของฉีเติ่งเสียนกลับสะบัดลงราวกับแส้ พุ่งตรงไปที่หว่างขาของหยางซง!

"จบแล้ว!"

หยางซงมีเพียงความคิดนี้แวบเข้ามาในหัว แค่เพียงแลกหมัดกันไม่กี่กระบวนท่า เขาก็รู้แล้วว่าตัวเอง เป็นรองทั้งในด้านพละกำลัง ความเร็วและสมรรถภาพร่างกายไม่อาจเทียบกับอีกฝ่ายได้เลย!

อย่างไรก็ตาม นี่เป็นเพียงการประลองกันตามปกติ ฉีเติ่งเสียนไม่คิดจะเอาชีวิตใคร ดังนั้นเขาจึงไม่ได้กำมือชกเข้าไปที่จุดสำคัญของหยางซง แต่เพียงใช้ฝ่ามือกดเบาๆ ลงที่หน้าท้องของอีกฝ่าย พร้อมส่งแรงผลักออกไป

ทันใดนั้น ร่างของหยางซงลอยขึ้นเหมือนปุยนุ่น ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ กระเด็นออกจากเวทีทันที ก่อนจะร่วงลงพื้นข้างล่าง

"เก่งมาก! เก่งมาก! อาจารย์หลี่ เมื่อกี้ฉันตาถั่วไปหน่อย ขอบคุณที่ออมมือให้!" หยางซงหน้าขึ้นสีแดงด้วยความอับอาย กล่าวขอบคุณด้วยความจริงใจ

"เกรงใจไปแล้ว" ฉีเติ่งเสียนยกมือคารวะเบาๆ ตอบกลับอย่างเรียบเฉย

เขาไม่ใช่พวกกระหายเลือดที่เห็นใครก็ฆ่าไปหมด อีกฝ่ายไม่ได้มีความแค้นอะไรกับเขา จึงไม่จำเป็นต้องลงมืออย่างรุนแรง

เหล่าผู้ชมที่เห็นเขามีฝีมือร้ายกาจ แต่ก็รู้จักควบคุม ต่างก็รู้สึกนับถือ หลายคนถึงกับคิดว่า นี่อาจเป็นศัตรูที่น่ากลัวที่สุดของพวกเขา!

จิ่วเฮิงเป็นนักสู้ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในที่นี้ เขาถูกเหล่านักสู้แห่งหนานหยางมองเป็นศัตรูโดยตรง แต่เขาไม่แยแสเลยสักนิด ก้าวขึ้นเวทีไปอย่างองอาจ

เพราะเขาเคยประลองกับคลาร์กมาแล้ว ทุกคนต่างรู้ว่าเขาแข็งแกร่งแค่ไหน ดังนั้นทันทีที่เขาขึ้นเวที ทุกสายตาก็จับจ้องมาที่เขา

"จิ่วเฮิงสมกับที่ฉันคิดไว้เลย แข็งแกร่งดุดัน เหมือนยอดยุทธ์ในอดีต แต่ได้ข่าวว่าเขาไปเที่ยวออนเซ็นบ่อย ๆ จริงไหม?"

"โกหกแน่นอน! คนที่สามารถประลองกับคลาร์กได้ จะไปมัวเมาในกามคุณได้ยังไง? คงเป็นข่าวลือที่พวกขี้อิจฉาสร้างขึ้นมา"

"ถ้าจิ่วเฮิงได้เป็นรองหัวหน้าของสมาคมยุทธ์แห่งหนานหยาง คนคงช็อกกันหมดแน่!"

เหล่านักสู้พากันซุบซิบถึงเรื่องที่จิ่วเฮิงฝึกฝนในโลกมนุษย์