บทที่ 1915 ตั้งใจเป็นอัศวินมังกร​​​​​​​​​​​​​​​​

เมื่อฉีเติ่งเสียนกลับมาที่โบสถ์ ก็มีคนบอกเขาว่าอวี้เสี่ยวหลงมาหา

หลังจากที่อวี้เสี่ยวหลงได้รับบาดเจ็บ ฉีเติ่งเสียนก็ไม่ค่อยได้พบกับเธอ ไม่คิดว่าเธอจะมาหาเขาที่โบสถ์

"เป็นยังไงบ้าง บาดแผลของคุณดีขึ้นหรือยัง?" พระอัครสังฆราชฉีตอนนี้มีอีคิวสูง เมื่อเห็นอวี้เสี่ยวหลงก็สอบถามถึงอาการบาดเจ็บ

"ดีขึ้นมากแล้ว ต้องขอบคุณน้ำมนต์ของพวกคุณ ทำให้หายเร็วขึ้น" อวี้เสี่ยวหลงยิ้ม บนใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกล้าหาญปรากฏรอยยิ้มอ่อนโยนซึ่งหาได้ยาก

ฉีเติ่งเสียนพยักหน้า พูดว่า: "ผมเพิ่งไปพบกับสวีเอ้าเสวี่ยมา พูดคุยกันไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่ และหวงอิงกับจ้าวเซ่อจากตระกูลจ้าวก็อยู่ที่นั่นด้วย"

อวี้เสี่ยวหลงพูดว่า: "ฉันก็เพิ่งพบเธอมาก่อนหน้านี้ ดูเหมือนเธอจะยังคงดื้อรั้น"

ฉีเติ่งเสียนพูดว่า: "ไม่ว่าอย่างไร เราต้องหาทางกำจัดตระกูลจ้าวออกไปจากหนานหยาง ไม่เช่นนั้นจะเกิดปัญหาไม่จบไม่สิ้น"

อวี้เสี่ยวหลงพูดว่า: "ดูเหมือนสวีเอ้าเสวี่ยจะมีแผนการของตัวเอง ตอนนี้เธอได้เปรียบแล้ว คงไม่ฟังตระกูลจ้าวอีกต่อไป"

ฉีเติ่งเสียนได้ฟังแล้วหัวเราะเย็นชา พูดว่า: "ผมก็ไม่รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ มีแผนอะไร ได้แต่หวังว่าเธอจะไม่ลุ่มหลงในอำนาจ บางคนเมื่อได้อำนาจมาแล้ว ก็เหมือนคนบ้า วัวเก้าตัวก็ลากกลับมาไม่ได้"

เขาพาอวี้เสี่ยวหลงเดินเล่นในโบสถ์ใหญ่ของเขา โบสถ์นี้มีขนาดใหญ่มาก ต้องใช้เวลาไม่น้อยในการเดินชมรอบๆ

เมื่อเห็นโบสถ์ที่มีขนาดใหญ่โตเช่นนี้ อวี้เสี่ยวหลงอดรู้สึกทึ่งไม่ได้ นี่คงต้องใช้เงินไม่น้อยเลย ไม่แปลกที่ได้ยินว่าไอ้ฉีเติ่งเสียนคนนี้ชอบไปหลอกลวงเงินคนที่นั่นที่นี่ ที่แท้ก็มีเหตุผลนี่เอง!

แต่อวี้เสี่ยวหลงก็รู้สึกว่าโบสถ์หลังนี้สร้างได้คุ้มค่ามาก เพราะในการจลาจลใหญ่ครั้งนี้ โบสถ์อวตารได้ให้ที่พักพิงแก่ผู้คนมากมาย ช่วยชีวิตผู้คนไว้มากมาย

และตำแหน่งของฉีเติ่งเสียนในศาสนาศักดิ์สิทธิ์ก็สูงขึ้นตามไปด้วย

"ฉันคาดว่าอีกสองสามวันจะกลับประเทศ ยังมีงานอีกมากที่ต้องทำ ภารกิจก็หนักขึ้นเรื่อยๆ" อวี้เสี่ยวหลงเดินอย่างสบายๆ มือไพล่หลัง

"ระวังตัวให้ดีเมื่อกลับไป ตอนนี้ตระกูลจ้าวไม่มีไพ่ใบไหนจะเล่นแล้ว คงจะมุ่งเป้ามาที่คุณ" ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างจริงจัง

เรื่องของลู่จ้านหลงก็แสดงให้เห็นถึงความเลวและความต่ำช้าของคนในตระกูลจ้าวแล้ว และอวี้เสี่ยวหลงเป็นแม่ทัพคนสำคัญของฟู่เฟิงหยุน จึงมีโอกาสที่จะเป็นเป้าหมายหลักของตระกูลจ้าว

ความเลวและความต่ำช้าของพวกนั้นไม่ควรประเมินต่ำ พวกเขาไม่มีทางทำอะไรที่ดีงามหรอก

อวี้เสี่ยวหลงพยักหน้าหลังจากได้ฟัง พูดว่า: "เรื่องพวกนี้จริงๆ แล้วมีลางบอกเหตุมาบ้างแล้ว ฉันจะระวังตัว หลีกเลี่ยงการตกหลุมพราง แต่นายก็อย่าเตือนแต่ฉันเลย ตัวนายเองก็ควรระวังบ้างนะ จ้าวซวนหมิงคนนี้ในเมื่อออกมาแล้ว ก็คงไม่อยู่เฉยๆ แน่"

ฉีเติ่งเสียนยังคงสีหน้าปกติ พูดว่า: "ถ้าได้ต่อสู้กับเขาอีกครั้ง ผมจะต้องฆ่าเขาให้ได้! คุณวางใจได้!"

อวี้เสี่ยวหลงอดยิ้มมุมปากไม่ได้ พูดว่า: "นายพูดด้วยความมั่นใจเต็มที่เลยนะ แต่ไม่รู้ว่าถ้าเจอกันจริงๆ จะถูกตีจนอุจจาระราดหรือเปล่า..."

ฉีเติ่งเสียนพูดว่า: "ผมเป็นคนชอบโม้หรือไง? พี่ชายคนนี้เป็นคนลงมือทำจริงเสมอ ถ้าเจอจ้าวซวนหมิงอีก คุณดูผมเถอะว่าจะจัดการเขาหรือไม่!"

อวี้เสี่ยวหลงหัวเราะ พูดว่า: "ดี งั้นฉันจะรอชมการแสดงของนาย!"