ตอนที่ 42
บทที่ 42 คังเสวี่ยฉวิน
October 21, 2026
การบุกเข้ามาของฉีเติ่งเสียน ทำให้คนที่อยู่ในสถานที่ ทำให้สีหน้าล้วนแล้วอดไม่ได้ที่จะมืดมนเล็กน้อย
โดยเฉพาะจังเซ่าเจี๋ยและคังเสวี่ยฉวินทั้งสองคน
“ไอ้น้อง แกคิดว่าตัวเองเป็นใคร รู้ไหมว่าใครจัดงานเลี้ยงอาหารค่ำนี้ คาดไม่ถึงว่าจะกล้ามาถีบประตูเหรอ” ชายหนุ่มผู้มั่งคั่งคนหนึ่งลุกขึ้นยืน ถามอย่างดุร้าย
ฉีเติ่งเสวียนเข้ามาในห้องส่วนตัวโดยตรง มองดูรอบๆด้วยใบหน้าที่จะยิ้มไม่ยิ้ม หลังจากนั้นพูด : “จังเซ่าเจี๋ย ความสามารถแกไม่น้อยเลยนะ! อีกด้านหนึ่งปิดตาของชิวเมิ่ง อีกด้านหนึ่งเตรียมจะขายเธอในราคางามๆให้คนอื่น เพื่อสะดวกต่อการหลบหนีของจังกรุ๊ปของพวกแกเหรอ”
ในดวงตาของจังเซ่าเจี๋ยอดไม่ได้ที่จะเผยให้เห็นความกระวนกระวาย พูด : “แกอย่ามาพูดไปเรื่อยนะ จังกรุ๊ปของพวกเรายังอยู่ดีกินดี ทำไมต้องหาทางหนีด้วย”
ที่ปากของคังเสวี่ยฉวินคาบบุหรี่ไว้หนึ่งมวน จุดไฟแล้ว สูบอย่างช้าๆ ถาม : “คุณชายจังรู้จักคนนี้เหรอ”
“ลูกเขยที่แต่งเข้าบ้านที่ถูกคัดเลือกโดยตระกูลเฉียว ในนามเป็นสามีของเฉียวชิวเมิ่ง แต่ในความเป็นจริงแล้วเขาเป็นขยะที่ไร้ประโยชน์โดยไม่มีอะไรเลย ไม่เคยจับมือของเฉียวชิวเมิ่งด้วยซ้ำ.....”
“คุณชายคังคุณวางใจได้เลย ผมรับประกันเฉียวชิวเมิ่งขาวสะอาดบริสุทธิ์อย่างแน่นอน แม้แต่ผมล้วนแล้วไม่เคยสัมผัสเธอ!”
จังเซ่าเจี๋ยหันกลับไป พูดกับคังเสวี่ยฉวินด้วยใบหน้าที่ประจบประแจง
จังเซ่าเจี๋ยกระแอมหนึ่งที พูดกับฉีเติ่งเสียน : “คนแซ่ฉี นี่คือคังเสวี่ยฉวินจากเมืองหลวง คุณชายคัง!”
“ตระกูลคังมีตระกูลที่ใหญ่ขนาดนี้ แกน่าจะเคยได้ยินใช่ไหม ยังไม่รีบขอโทษคุณชายคังอีก ไม่แน่ คุณชายคังอาจจะช่วยแกพูดสองประโยค มอบตำแหน่งให้ผู้คุมตัวน้อยอย่างแกหนึ่งตำแหน่ง ก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้”
“ตระกูลคัง ติดหนึ่งในสิบตระกูลใหญ่ของจีน คนไร้ค่าอย่างแกสามารถเจอคุณชายคังได้ โชคดีอย่างมากแล้ว!”
คังเสวี่ยฉวินกลับเอ๋หนึ่งที หลังจากนั้นหัวเราะฮ่าฮ่าขึ้นมา พูด : “ฉันจำได้แล้ว แกคือฉีเติ่งเสียน ฉีเติ่งเสียนคนที่หมั้นหมายกับอวี้เสี่ยวหลง”
ทันทีที่คำพูดนี้ของคังเสวี่ยฉวินออกมา คนรอบข้างล้วนแล้วอดไม่ได้ที่จะตะลึง
ชายหนุ่มผู้มั่งคั่งคนเมื่อกี้ที่ส่งเสียงดุร้ายกลับมีใบหน้าซีดด้วยความหวาดกลัว!
อวี้เสี่ยวหลงเป็นใคร ไม่มีใครไม่รู้จัก! ฉีเติ่งเสียนคนนี้ คาดไม่ถึงว่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับอวี้เสี่ยวหลง
“พวกคุณไม่ต้องตกใจขนาดนั้น ผู้ชายคนนี้และพ่อของเขาถูกไล่ออกจากตระกูลฉีแล้ว ตอนนี้ตกอับจนเหลือตำแหน่งทำงานเป็นผู้คุมในเรือนจำแล้ว ไม่ใช่อะไรแล้ว”
“ตอนนี้เขาแต่งงานกับเฉียวชิวเมิ่งอีกครั้ง เป็นไปได้อย่างมากที่อวี้เสี่ยวหลงเตะคนไร้ค่าคนนี้ออกไปตั้งนานแล้ว!”
“ไม่มีการสนับสนุนจากตระกูลฉี อวี้เสี่ยงหลงก็เตะเขาออกไปแล้ว พวกคุณกลัวอะไรกัน”
หลังจากคังเสวี่ยฉวินเห็นท่าทางของทุกคน จากนั้นเขาก็หยิบบุหรี่ออกจากปาก พูดอย่างดูถูก
ทันทีที่ทุกคนได้ยิน รู้สึกโล่งอกทันที ที่แท้ฉีเติ่งเสียนถูกอวี้เสี่ยวหลงเตะออกไปแล้ว!
“ฮ่าฮ่าฮ่า ผมก็ว่าแล้ว คนไร้ค่าแบบนี้จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับนายพลหญิงอวี้ได้ยังไง ที่แท้ถูกเตะออกมาตั้งนานแล้ว”
“สมเหตุสมผล ขยะแบบนี้ ไม่คู่ควรกับนายพลหญิงอวี้ กระทั่งไม่คู่ควรกับเฉียวชิวเมิ่งด้วยซ้ำ”
“คนอย่างนายพลหญิงอวี้แบบนี้ มีเพียงคุณชายคังของพวกเราเท่านั้นที่คู่ควร!”
ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างไม่แยแส : “ไม่รู้จักจริงๆผู้หญิงเหม็นๆอย่างอวี้เสี่ยวหลงคนนั้น มีอะไรน่านับถือ จะมีคนเลียสุนัขกลุ่มหนึ่งเหมือนกับพวกแก!”
“แกแม่งปากสะอาดหน่อย ชื่อของนายพลหญิงอวี้แกสามารถเรียกตรงๆได้เหรอ ชื่อเสียงของเธอเป็นสิ่งที่แกสามารถทำให้เสื่อมเสียได้เหรอ” ชายหนุ่มผู้มั่งคั่งก้าวไปข้างหน้า เต็มไปด้วยความโกรธ
“คุกเข่าลงเดี๋ยวนี้ สารภาพบาปด้วยตัวเอง ขอโทษนายพลหญิงอวี้สะ! ไม่อย่างนั้นล่ะก็ วันนี้ฉันจะทำให้แกเข้าห้องไอซียู!”
ฉีเติ่งเสียนไม่มีการเคลื่อนไหว มองไปทางคังเสวี่ยฉวิน พูดอย่างไม่แยแส : “เป็นถึงเจ้านาย ก็ไม่ดูแลสุนัขของตัวเองดีๆหน่อย คังเสวี่ยฉวินใช่ไหม ฉันขอเตือนแกสักหน่อย อย่ามีความคิดไม่ดีต่อชิวเมิ่งที่นี่ ไม่อย่างนั้นฉันเกรงว่าแกจะกลับเมืองหลวงไม่ได้”