ตอนที่ 684
บทที่ 685 คุณนายเหวิน
October 21, 2026
“เอ่อ นี่มัน…..”
ฉินถางหู่และเหวินซือซุ่นต่างหันมองหน้ากัน
พวกเขาคิดว่าฉีเติ่งเสียนจะมีแนะนำที่ดีๆให้กับพวกเขา แต่มันกลับกลายเป็นประโยคดังกล่าว?
สูบบุหรี่ ดื่มเหล้า และกินอาหารไขมันสูง? มีเพศสัมพันธ์บ่อยๆ?
"ไม่น่าแปลกใจที่คุณเป็นเท็จ!"ฉินถางหู่อดไม่ได้ที่จะสาปแช่งในใจของเขา
เหวินซือซุ่นหัวเราะไม่ออก เขาพูดว่า : “คุณฉี พวกเราอยากจะขอคําแนะนําอย่างจริงใจ ได้โปรดอย่าหลอกพวกเราเลย”
ฉีเติ่งเสียนพูดว่า: “ก็แค่ล้อเล่นเท่านั้น พวกนายอย่าได้ถือสา”
“ถ้าพูดถึงเรื่องที่จะฝึกกังฟูให้เก่งนั้น ที่จริงแล้วพรสวรรค์เป็นสิ่งสําคัญที่สุด และอย่างที่สองคือการขยันฝึกฝน”
“ฉันสามารถเก่งได้ถึงขั้นนี้ก็ใช้ทั้งพรสวรรค์และการขยันฝึกฝนร่วมกัน สิ่งที่สําคัญกว่านั้นคือ.…..ในขณะที่ฉันฝึกฝน ก็คิดเพียงว่าถ้าฉันไม่ขยัน ฉันก็อาจจะถูกฆ่าตายได้”
“ทุกวันต้องใช้ชีวิตกลิ้งอยู่บนเส้นของชีวิตและความตาย ก็จะทำให้การฝึกฝนนั้นพัฒนาไปได้อย่างรวดเร็ว”
“นี่อาจจะเป็นเหตุผลว่าทําไมปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่จึงออกมาในยุคเก่า เพราะประเทศกําลังปั่นป่วนและมักจะเผชิญกับการต่อสู้ของชีวิตและความตาย”
ทั้งสองคนพยักหน้า นี่คือความจริง การสูบบุหรี่ การดื่ม และการกินไขมันสูงนั้นล้วนเป็นเรื่องล้อเล่น
ฉีเติ่งเสียนพูดว่า : “นอกจากนี้ ก็มีอีกสิ่งที่สําคัญมากเช่นกัน……”
เหวินซือซุ่นพูดว่า: “สิ่งนั้นคืออะไร?”
“นั่น...เป็นถนนมหัศจรรย์” ฉีเติ่งเสียนพูดอย่างช้าๆ
ฉินถางหู่และเหวินซือซุ่นเกือบจะตกจากที่นั่งของพวกเขา พวกเขาแทบจะอยากลุกขึ้นตีหัวฉีเติ่งเสียน นี่มันร้อนเล่นใช่ไหม? ยังมีจรรยาบรรณในศิลปะการต่อสู้บ้างไหมเนี่ย!
เมื่อฉีเติ่งเสียนเห็นว่าทั้งคู่หน้ากลายเป็นสีเขียว เขาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะและพูดว่า: “นั่นคือขอบเขตของความคิด คุณเคยได้ยินคําพูดที่ว่าร่างกายจะตาย แต่จิตใจจะไม่ตายหรือไม่?”
ฉินถางหู่คิดว่าฉีเติ่งเสียนพูดกับพวกเขาว่า “นั่นคือหลังคาโลก” ดังนั้นเธอจึงต้องละทิ้งชีวิตนี้และเปลี่ยนมันเพื่อขีดจํากัดของเขา
“ประโยคนี้ไม่ใช่เรื่องตลก ความคิดนั้นสําคัญมาก…...”
“เมื่อความคิดของเธอเข้าที่แล้ว ถึงจะกำหนดตำแหน่งของตัวเองได้อย่างถูกต้อง เพื่อให้มีการเปลี่ยนแปลงในจิตใจ”
“สิ่งนี้เหมือนกําปั้น มันเหมือนไม่ใช่ความจริง แต่อันที่จริงแล้วเราขาดมันไม่ได้”
เมื่อฉีเติ่งเสียนพูดถึงเรื่องนี้ในที่สุดเขาก็จริงจังขึ้นมาก เขาไม่ได้พูดเรื่องตลกไร้สาระไปเรื่อย เขากำลังพูดคุยกับทั้งสองคนอย่างจริงจัง
หลังจากดื่มชาเสร็จ ก็เป็นเวลาช่วงเย็นแล้ว
เหวินซือซุ่นยืนขึ้นและพูดว่า : “แม่ของฉันทําอาหารเย็นไว้ที่บ้าน คุณฉีได้โปรดเชิญไปทานอาหารด้วยกัน ถ้าไม่ใช่เพราะการช่วยเหลือของคุณ ฉันเกรงว่าตระกูลเหวินของเราคงจะล้มละลายไปแล้วก็ได้”
ฉีเติ่งเสียนคิดแล้วก็พูดว่า : “งั้นก็ไปกันเถอะ”
เขาเลือกของขวัญสองชิ้น พร้อมกับตามเหวินซือซุ่นและฉินถางหู่ไปที่บ้านตระกูลเหวิน และไปพบกับคุณนายเหวิน
เธอคือผู้หญิงที่อ่อนโยนมาก เธอสุภาพกับทุกคนและแม้แต่เสียงของเธอก็ไพเราะมากเช่นกัน
ฉีเติ่งเสียนเห็นเงาของแม่ตัวเอง ในร่างกายของเธอด้วยความอ่อนโยนอย่างแรงกล้า
“ฉันได้ยินมาจากเสี่ยวฉินว่า ตอนนี้คุณฉีได้เป็นนายหางเสือหลงเหมินแห่งโมตูของเราแล้ว” คุณนายเหวินยิ้มให้ฉีเติ่งเสียนและพูดว่า “ฉันยังไม่ได้แสดงความยินดีกับคุณในเรื่องนี้เลย”
“คุณนายเหวินเกรงใจเกินไปแล้ว!” ฉีเติ่งเสียนได้แต่ยิ้ม เรื่องที่เขาไม่ค่อยได้สนใจที่เขาได้เป็นนายหางเสือหลงเหมินแห่งโมตูสักเท่าไร