บทที่ 691 หลิวจงเหยียนซุ่ย

เมื่อต้องเผชิญกับภัยคุกคามจากซ่างฉวนจิงหวู่ ผีพยาบาทก็หัวเราะออกมา แต่กลับไม่สนใจเลย

เพราะฉีเติ่งเสียนได้ให้การรับประกันกับเขาแล้ว ทำไมเขาต้องกลัวหลิวจงเหยียนโดนทำร้ายด้วย? มานี่สิ ฉันจะฉีกคุณเป็นชิ้นๆ แทน

หลังจากที่ซางฉวนจิงหวู่พูดคำที่รุนแรง เขาก็มองไปที่เหวินซือชุนอย่างดุดัน เห็นได้ชัดว่าเรื่องนี้ยังไม่จบ

จุดประสงค์ของพวกเขาคือการได้รับทรัพยากรของเหวินหยงฟู่เพื่อให้แน่ใจว่ากองกำลังของพวกเขาสามารถเดินหน้าต่อไปอย่างมั่นคงในเมืองโมตู ตอนนี้พวกเขาถูกรบกวนพวกเขาจึงจำเป็นต้องคิดหาวิธีอื่นแทน

ถังเหวินจัวเห็นว่าสถานการณ์ไม่ดีอยากต้องการหนี

ฉีเติ่งเสียนกลับสั่งให้ผีพยาบาทหยุดเขา

“สิ่งที่คุณเพิ่งพูด แต่ตัวเองกลับจะคลานออกไป คุณต้องการถอนคำพูดด้วยตัวเองหรือให้เขาหักขาของคุณดี?” ฉีเติ่งเสียนมองถังเหวินจัวด้วยรอยยิ้มแล้วถาม

“คุณซางฉวน ช่วยฉันด้วย!” ถังเหวินจัวรีบมองไปที่ซางฉวนจิงหวู่ก่อนจะตะโกนอย่างสิ้นหวัง

ซางฉวนจิงหวู่ไม่อยากจะสนใจอะไรในตอนนี้ มีคนกลุ่มรออยู่ก่อนจะเดินออกไป

ถังเหวินจัวตกตะลึง การฆ่าคนแบบนี้ มันจะมากเกินไปแล้ว!

ผีพยายาทเตะเข่าของถังเหวินจัว ในครั้งเดียว อีกฝ่ายก็ล้มลงกับพื้นทันที กลิ้งไปรอบๆ ในขณะที่จับเข่าที่หักของเขาเอาไว้

“ฉันยินดีที่จะออกไปด้วยตัวเอง คุณทำแบบนี้ได้ยังไง......” ถังเหวินจัวร้องไห้

“คุณไม่ได้บอกฉันนี่” ผีพยาบาทกางมือของเขาด้วยใบหน้าที่ไร้เดียงสาและหันไปมองฉีเติ่งเสียน

โดยปกติแล้วฉีเติ่งเสียนไม่มีความประทับใจต่อหมาป่าตาขาวอย่างถังเหวินจัวเท่าไหร่นัก ดังนั้นเขาจึงโบกมือแล้วพูดว่า “ไสหัวไป!”

ถังเหวินจัวคลานออกจากตระกูลเหวิน

คุณนายเหวินมองดูถังเหวินจัวที่จากไปด้วยสีหน้าเย็นชา และพูดกับเหวินซือชุน: “ตามหาพวกพ้องและฆ่าเขาซะ”

เหวินซือซุ่นตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงพยักหน้า

หลังจากที่ฉีเติ่งเสียนได้ยินคำพูดของคุณนายเหวิน เขาก็ประหลาดใจเล็กน้อยและหันไปมองเธอ

นางเหวินยิ้มให้ฉีเติ่งเสียนและพูดว่า “คุณฉี โปรดอย่าคิดว่าฉันโหดร้าย... ตราบใดที่ถังเหวินจัวยังมีชีวิตอยู่ เขาจะทำลายชื่อเสียงของสามีผู้ล่วงลับไปแล้วของฉัน และมันจะก่อให้เกิดเช่นกัน เป็นภัยคุกคามต่อการสนับสนุนของฉันสำหรับคุณด้วย”

ฉีเติ่งเสียนยิ้มและรู้สึกว่านางเหวินสมควรที่จะเป็นผู้หญิงของเหวินหยงฟู่ เธอมีความนงตัวเองค่อนข้างสูง

“การถอนรากถอนโคนออกไปก็ดี แต่หมาป่าตาขาวพวกนี้ น่ารำคาญ ถึงจะมีชีวิตอยู่ก็ตาม” ฉีเติ่งเสียนกล่าวอย่างสงบ

นางเหวินกล่าวว่า: “เห็นได้ชัดว่าซางฉวนจิงหวู่จะไม่ถอย หากเขาสร้างปัญหาให้กับตระกูลเหวินของเราอีก คุณฉีโปรดเห็นถึงปัญหานี้ด้วย!”

ฉีเติ่งเสียนพูด: “ตกลง”

เขาออกจากตระกูลเหวิน ไล่ผีพยาบาทกลับไปที่โรงแรม

“เราต้องหาทางตามหาหัวขโมยเฒ่าหงเทียนตูที่ภัยคุกคามครั้งใหญ่ เขาจำเป็นต้องถูกฆ่า” ฉีเติ่งเสียนคิดกับตัวเองระหว่างทางไปโรงพยาบาล

หงเทียนตูมีความสัมพันธ์ร่วมมือกับตระกูลจ้าว เป็นคนอันตรายมาก หากไม่ฆ่า อาจกระโดดออกมาสร้างปัญหาตอนไหนก็ได้

ชายคนนี้ฉลาดแกมโกง ระมัดระวังตัวอยู่เสมอ เขากับอวี้เสี่ยวหลงคว้าน้ำเหลวเมื่อครั้งที่แล้ว

หลังจากได้รับการสอนไทเก๊กโบราณจากผู้เชี่ยวชาญ ระดับการชกมวยของอวี้เสี่ยวหลงก็เพิ่มขึ้นมากกว่าหนึ่งระดับ ไม่ต้องพูดถึงเขา แต่คนอย่างหงเทียนตูก็ยังคงหลบหนีไปได้

เมื่อฉีเติ่งเสียนมาที่แผนก เขาเห็นคนอื่นที่นั่น นั่นคือเสวี่ยเจินจากตระกูลเสวี่ย

“คุณเสวี่ย เราพบกันอีกแล้ว” หลังจากที่ฉีเติ่งเสียนเห็นเสวี่ยเจิน เขายิ้มก่อนจะเอ่ยทักทาย

เขาไม่รู้ว่าทำไมเสวี่ยเจินถึงใจดีนัก เป็นเพราะว่าพวกเขามุ่งเป้าไปที่ตระกูลหยาง? ศัตรูของศัตรู คือเพื่อนของฉันหรือเปล่า?

เสวี่ยเจินเห็นได้ชัดว่าเป็นคนฉลาด