บทที่ 492 ใส่ร้ายป้ายสี

สิบนาทีหลังจากที่เย่เซิ่งเทียนและหวางซีจากไป เปาเจิ้นและคนอื่นๆ ถึงฟื้นคืนสติ

"เมื่อกี้นี้มันเกิดอะไรขึ้น?"

"หมอเทวดาโก้ว หมอเทวดาเจียงและหมอเทวดาเผยพวกเขาจากไปตอนไหน?"

"แล้วไอ้หนุ่มที่หยิ่งผยองในตอนเมื่อกี้นี้ล่ะ?"

ทุกคนดูสับสน และมองดูคนรอบข้างด้วยความสับสน

ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

นี่ก็คือสิ่งที่น่ากลัวที่สุดของห้าหมอเทวดาของสมาคมทางการแพทย์ในวันนี้

"วันนี้ การประชุมแลกเปลี่ยนทางการแพทย์ของเมืองโมตู จบลงเพียงเท่านี้"

พิธีกรประกาศว่า

"ไม่ใช่ มันต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ"

เปาเจิ้นขมวดคิ้ว เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนเมื่อกี้นี้มันน่าแปลกประหลาดเสียจริง ตัวเองกลับผล็อยหลับไปงั้นเหรอ ถ้ามันเป็นเช่นนั้นก็คงจะไม่น่าแปลกสักเท่าไหร่ แต่ผู้คนจำนวนมากมายขนาดนี้ก็เหมือนจะสูญเสียความทรงจำไปพร้อมๆ นี่มันก็ค่อนข้างน่ากลัวเล็กน้อยแล้ว

มันต้องมีบางอย่างเกิดขึ้นแน่ๆ

ในเวลาเดียวกัน เย่เซิ่งเทียนตัวอุ้มหวางซี และกลับไปถึงที่ตระกูลหลี่

ทันทีที่พวกเขาเดินเข้าไปในบ้าน เย่เซิ่งเทียนและหวางซีก็ถูกล้อมรอบไปด้วยบอดี้การ์ดกลุ่มใหญ่

"เยี่ยมเลย พวกเจ้ายังกล้าที่จะกลับมางั้นเหรอ!! เจ้าหมาป่าเนรคุณที่เลี้ยงเสียข้าวสุก คุณท่านดีต่อพวกเจ้าขนาดไหน แต่พวกเจ้ากลับลงมือกับเย็นหรานงั้นเหรอ!"

หลี่เฟิงคำรามด้วยดวงตาสีแดง "ทำร้ายลูกสาวของฉัน จับตัวพวกมันเดี๋ยวนี้!"

หวางซีขมวดคิ้วและพูดว่า "คุณลุงใหญ่ คุณเข้าใจผิดแล้ว เซิ่งเทียนกับฉันไปประชุมแลกเปลี่ยนทางการแพทย์ เกิดอะไรขึ้นเรายังไม่รู้เลย"

"ไม่รู้งั้นเหรอ?"