บทที่ 494 ฉันมาเพื่อขอความกรุณา

อืม?

ไป๋เหวินเซวียนมาที่นี่ทำไม?

เขามาทำอะไรเหรอ?

หลี่เซียงหลันกับเจี่ยงหมิ่นและคนอื่นๆ ต่างก็แสดงอาการตื่นตระหนกบนใบหน้าของพวกเขาทันที แต่ก็ถูกปกปิดไปอย่างรวดเร็ว

แม่ลูกทั้งคู่มีความคิดที่ตรงกันอยู่ในใจ ตระกูลไป๋และตระกูลหลี่เป็นศัตรูกัน และไป๋เหวินเซวียนก็อยากจะสร้างความวุ่นวายให้ตระกูลหลี่อยู่แล้ว

หรือว่า ที่ไป๋เหวินเซวียนมาที่นี่ เพื่อเติมฟืนไฟ และทำให้ไฟของตระกูลหลี่ลุกไหม้มากขึ้น?

มันก็มีเพียงวิธีนี้เท่านั้น ตระกูลไป๋ถึงจะได้รับผลประโยชน์สูงสุด

แม่ลูกทั้งคู่มองหน้ากัน และเข้าใจในทันทีว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ยังไงหวางซีก็คือผู้อยากจะฆ่าหลี่เย็นหรานในวันนี้!

และการปรากฏตัวของไป๋เหวินเซวียนอาจสามารถช่วยพวกเขาทางอ้อมได้

"เจ้าตระกูลไป๋ เจ้ามาโดยไม่ได้รับเชิญ มาตะโกนเสียงดังโวยวายอยู่ตระกูลหลี่ของเรา มีธุระอะไรไม่ทราบ?"

เจี่ยงหมิ่นพูดอย่างประชดประชัน แล้วกล่าวอย่างจงใจว่า "แต่ว่าเจ้าตระกูลไป๋ท่านมาได้พอดีเลย เมื่อกี้นี้ มีคนกล่าวหาว่าเราสมรู้ร่วมคิดกัน และลักพาตัวเย็นหราน เราได้รับความผิดใจเล็กน้อยมันไม่เป็นไรหรอก เพียงแต่ว่าเจ้าตระกูลไป๋ท่านคือผู้บริสุทธิ์ ดึงคุณเข้ามาเกี่ยวข้องนั้น มันช่างเป็นการใส่ร้อยคนดีมากเกินไป"

ไป๋เหวินเซวียนนั่งอยู่บนรถเข็น ด้วยใบหน้ามืดมนและไม่พูดอะไร

เขาจะไม่เข้าใจได้อย่างไรว่า เจี่ยงหมิ่นร่วมมือกับลูกสาว อยากจะครอบครองทรัพย์สินของตระกูลหลี่ด้วยตัวเอง

เรื่องราวเล็กๆ น้อยๆ พวกนั้นของตระกูลคนรวยเขารู้ดีมาก

เจี่ยงหมิ่นก็แค่กลัวว่าหลังจากที่หลี่เฟิงร่วมมือกับหลี่หลานยึดครองตระกูลหลี่แล้ว แม่ลูกพวกเขาจะถูกไล่ออกจากบ้าน?

แต่เขาก็ไม่ได้เปิดเผยออกมาในทันที แต่กลัยมองไปที่เจี่ยงหมิ่นด้วยสายตาแปลกๆ ไอ้แก่คนนี้ จิตใจช่างโหดร้ายจริงๆ

ก่อนหน้านี้เข้าบ้านในฐานะเมียน้อย ทำให้ภรรยาของหลี่กั๋วหรงบ้าตาย