บทที่953 เซียวเทียนเฉิงใกล้บ้าแล้ว

เหย้ม่อถึงจะอบรมชี้แนะไปแล้ว แต่เหย้ซูหลิงก็ยังไม่ยอมเดินออกมาจากอารมณ์เศร้าเครียดนั้น

หลังจากนั้นต่อมาเป็นเวลาอีกหนึ่งเดือนเต็ม ๆ หล่อนก็ยังไม่สามารถติดต่อเย่เซิ่งเทียนได้ และข้างนอกก็ไม่เห็นมีอะไรเป็นเบาะแส

ในหนึ่งเดือนที่ผ่านไปนี้ เย่เซิ่งเทียนก็เหมือนหายสาบสูญไปแล้ว

ทางด้านตระกูลจง ตลอดเวลามาก็ยังหาคุณหมอเทวดาหลินไม่เจอ โดนเซียวเทียนเฉิงด่าใส่จนอายหมาไป อย่างไม่มีการไว้หน้ากันเลย

เซียวเทียนเฉิงยังไม่รู้เลยว่า หมอเทวดาหลินที่เขาเฝ้าตามหาอยู่นั้น ทั้งเดือนที่ผ่านมา ก็อยู่แต่ในบ้านเขานั่นเอง กำลังระดมใช้ทรัพยากรวัตถุตระกูลเซียวในการเสริมพลังฝีมือให้ตัวเองอยู่

ในขณะเดียวกัน ในหนึ่งเดือนนี้ ทรัพยากรวัตถุดิบที่ตระกูลเซียวเสริมหนุนให้เย่เซิ่งเทียนนั้น ตัวเลขจำนวนนั้นเป็นอนันต์ไม่รู้จบ ขนาดทำให้หัวใจของเซียวเทียนเฉิงยังเลือดออกซิบ

แต่ทุกครั้งที่คิด ที่ลงทุนทำไปนี่ก็เพื่อให้ได้มาซึ่งมวลสารทิพย์จากตัวเย่เซิ่งเทียนได้เร็วที่สุด เย่เซิ่งเทียนก็คือหมูตัวหนึ่งที่เขาเลี้ยงไว้ พอได้เวลาก็จัดการเชือดได้ ก็จึงให้รู้สึกเข้าท่า

แต่ทว่า เลือดเทพแห่งซวนหยวนมาถึงป่านนี้ก็ยังไม่ยอมตื่นภวังค์ จนเขาเริ่มใกล้จะหมดความอดทนแล้ว

ถึงขนาดเริ่มเกิดความสงสัยแล้ว เย่เซิ่งเทียนกำลังหลอกเขาหรือเปล่า

แต่พลังฝีมือของเย่เทียนก็เป็นไปแบบขึ้นไปวันละแบบ ครึ่งเดือนก่อนทะลวงทะลุแดนฉ่องทิพย์ ผสานอีกสองเสินฉางได้สำเร็จ ก็เพิ่มความหวังให้เขามากขึ้นมาอีก

ในช่วงระยะเวลาอันใกล้นี้ คนอื่น ๆ ในตระกูลเซียวเริ่มมีการซุบซิบบ่นกันขึ้นมาแล้ว ทรัพยากรสำหรับการฝึกวิชาที่ให้พวกเขาใช้เริ่มถูกจำกัดลดลงเป็นจำนวนมาก

แม้แต่ลูกของเขาเองเซียวจิ่ง ก็ถามหาเข้าไปหลายครั้ง เริ่มมีเสียงบ่นปรับทุกข์กัน

เซียวเทียนเฉิงได้ใช้อำนาจจัดการกับคนที่มีเสียงร้องเรียนหนักที่สุด ก็เพียงได้สยบคนอื่น ๆ ไป

เดิมเขาก็มีความคิดจะจำกัดลดจำนวนการใช้ทรัพยากรของเย่เซิ่งเทียน

แต่ถึงยังไงการทุ่มทุนทรัพยากรบนตัวของเย่เซิ่งเทียน พลังฝีมือก็ได้เห็นการเพิ่มมากขึ้นอย่างเห็นได้กันอย่างจะแจ้ง

บรรดาคนในตระกูลเซียวเหล่านั้น ถึงแม้ก็อยูในระดับมีพรสวรรค์ แต่ไปเทียบกับย่เซิ่งเทียนล้วนแล้วแต่เทียบกันไม่ได้เลย

“ท่านเจ้าบ้าน เย่เซิ่งเทียนนั่นกำลังทวงขอทรัพยากรณ์อีก คราวนี้ขอมามากกว่าคราวก่อนอีกสองเท่าตัว”

เหล่าเฟิงพูดด้วยความระมัดระวัง

ตอนนี้เขาก็ยังไม่ค่อยกล้าที่จะเสนอเรื่องนี้ เกือบครึ่งหนึ่งของทรัพยากรในตระกูลเซียว ล้วนสิ้นเปลืองไปในตัวเย่เซิ่งเทียน

ไม่ต้องพูดถึงเซียวเทียนเฉิง ลำพังตัวเขาเองก็ยังปวดใจจนเลือดซิบ