ตอนที่ 114 โดนรังเกียจ

"ประธานเกา ขอบคุณที่คุณช่วยเหลือพวกเราขนาดนี้ ฉันก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรดี คุณเป็นเพื่อนกับเซิ่งเทียน ก็ขอบคุณพวกคุณที่ช่วยเหลือเซิ่งเทียน ขอบคุณค่ะ ฉันดื่มให้คุณแก้วหนึ่ง"

หวางซียกแก้วเหล้าขึ้นมา ยืนขึ้นก่อน และพูดขอบคุณ

เกาเจี๋ยตกใจ รีบลุกขึ้นมา โน้มตัวยกแก้วด้วยมือทั้งสองข้าง วางปากแก้วได้ต่ำมาก และพูดว่า: "นายหญิง นี่เป็นสิ่งที่พวกเราควรทำ คุณเย่ดูแลผมเป็นอย่างดีมาก ปีนั้น เจ้าเทพพาพวกเรา......."

เวินเฉินขมวดคิ้ว แอบเตะเกาเจี๋ยไปหนึ่งที

ทอมบอยแตะฉันทำอะไร? บ้าไปแล้วเหรอ!

เกาเจี๋ยยังไม่ได้ดึงสติกลับมา ก็จะพูดต่อ

เวินเฉินลุกขึ้นมา จ้องมองเกาเจี๋ยแวบหนึ่ง และพูดด้วยรอยยิ้มว่า: "ประธานหวาง เจ้าหน้าที่ของรัฐของพวกเรา เพื่อสร้างสภาพแวดล้อมที่เที่ยงธรรมยุติธรรมให้กับพวกคุณ พวกเราไม่มีทางปล่อยให้มีการละเมิดกฎหมายก่ออาชญากรรมอยู่ ในฐานะผู้หญิง คุณดูแลเด็กผู้ใหญ่ทั้งครอบครัวถึงวันนี้ ไม่ยอมแพ้ ฉันชื่นชมคุณ เหล้าแก้วนี้ ฉันดื่มให้กับคุณ"

เกาเจี๋ยถึงได้รู้แจ้งกระจ่างในฉับพลัน มองเวินเฉินอย่างลับๆล่อๆ และรีบหุบปาก

เกือบหลุดปากพูดไปแล้ว

คราวนี้ทอมบอยคงจะไม่มีทางปล่อยตัวเองไปแน่

รอเดี๋ยว ตัวเองต้องหาข้ออ้างหนีไปแล้ว

เวินเฉินคารวะเหล้าเสร็จ ทำให้หวางซีตกใจจนรีบพูดว่า: "ไม่ๆๆ เลขาเวิน ฉันดื่มให้กับคุณ คุณก็ช่วยฉันมาหลายครั้ง ฉันรู้ว่า ด้วยความสามารถของฉันต้องการชนะการเสนอราคา ยากมาก ยิ่งไปกว่านั้นก็ไม่มีความสามารถขนาดนั้น ฉันขอบคุณคุณและเจ้าเทพด้วยค่ะ เหล้าแก้วนี้ ฉันดื่มแล้วนะคะ เชิญคุณตามสบาย"

หลังจากที่พูดจบ หวางซีก็ดื่มเหล้า

หลันรั่วรั่วก็ดื่มตามด้วย

เวินเฉินและเกาเจี๋ยก็ตามหลังมาด้วย

หลันรั่วรั่วค่อนข้างหวาดกลัว เกาเจี๋ยและเวินเฉิน เป็นคนที่ติดตามเจ้าเทพเลยนะ

เวินเฉินยังเป็นเลขาส่วนตัวของเจ้าเทพด้วย

ตัวเองตามพี่ซี ไม่นึกเลยว่าจะได้เจอกับคนในระดับนี้ด้วย