ตอนที่ 200
ตอนที่ 200 อาจารย์มิยาโมโตะคุกเข่าแล้ว
October 21, 2026
ชิอิจิโร่ มิยาโมโตะนิ่งอึ้ง
ในวินาทีนี้ ชายหนุ่มคนนี้ให้ความรู้สึก ที่แตกต่างออกไปจากไปเดิมอย่างสิ้นเชิง!
บนร่างกาย มีความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก ใช่ ความรู้สึก ความรู้สึกของความน่าค้นหาของหนังสือ!
ก็เหมือนกับว่า ความรู้สึกที่คนกับพู่กันเป็นหนึ่งเดียว!
โจวเทียนฉีประหลาดใจ!
คนอื่นๆมองเย่เซิ่งเทียนด้วยความประหลาดใจ!
ทุกคนรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลง บนร่างกายของเย่เซิ่งเทียนในขณะนี้!
ก็เหมือนกับ เหมือนกับความรู้สึกรับรู้ได้ด้วยความเข้าใจ ไม่อาจถ่ายทอดได้โดยวาจาแบบนั้น
"ฟ้ากับคนเป็นหนึ่งเดียว!!"
"จะเป็นไปได้ยังไง!"
ชิอิจิโร่ มิยาโมโตะพึมพำกับตัวเอง
ถูกต้อง ฟ้ากับคนเป็นหนึ่งเดียว!
คนอื่นๆตกตะลึงชั่วขณะ ความรู้สึกที่เย่เซิ่งเทียนมอบให้พวกเขาในขณะนั้น ก็คือฟ้ากับคนเป็นหนึ่งเดียว คนกับพู่กันเป็นหนึ่งเดียว!
ทันใดนั้น เมื่อรัศมีนี้ถึงจุดสูงสุด พู่กันในมือของเย่เซิ่งเทียนหล่นลงมาอย่างกะทันหัน หล่นลงมา!
ตามด้วยเขียนลงบนกระดาษ หัวใจของทุกคนก็กระตุกในทันที ไม่รู้เนื้อรู้ตัว อารมณ์ไปตามการเขียนนี้ของเย่เซิ่งเทียนแล้ว!!!
พวกเขารีบมองไปที่กระดาษ
"ก็เป็นอักษรสิงซู!!"
"อะไรน่ะ เขาอยู่ต่อหน้าของอาจารย์มิยาโมโตะ เขียนอักษรสิงซู!!"
"ช่างเป็นเด็กจองหองจริงๆ"
ผู้คนไม่น้อยโกรธมาก นี่ก็จองหองพองขนเกินไปจริงๆ ใจกล้าเกินไปแล้ว!
ต่อหน้าของอาจารย์มิยาโมโตะ ท้าทายอักษรสิงซู? ไม่รู้หรือว่า ในบรรดานักเขียนศิลปะการเขียนตัวอักษรด้วยพู่กันจีนที่ยังมีชีวิตอยู่ในโลกนี้อาจารย์มิยาโมโตะเป็นคนแรกของอักษรสิงซู? กล้าสอนจระเข้ว่ายน้ำต่อหน้าอาจารย์มิยาโมโตะ เย่อหยิ่งเกินไปแล้ว!!
นี่เป็นการไม่ได้ให้คนสำคัญกับอาจารย์มิยาโมโตะโดยสิ้นเชิง!
ชิอิจิโร่ มิยาโมโตะก็โกรธมากเช่นกัน ช่างเป็นเด็กที่จองหองยิ่งนัก กล้าโอ้อวดต่อหน้าของฉัน รนหาที่ตายจริงๆ
ก็ดี ก็ดี วันนี้ ฉันก็จะใช้โอกาสนี้ เหยียบย่ำแวดวงศิลปะการเขียนตัวอักษรด้วยพู่กันจีนของต้าเซี่ยสักหน่อย ฉันจะทำให้ทุกคนรู้ว่า ต่อหน้าของศิลปะการเขียนตัวอักษรด้วยพู่กันจีนของประเทศอาทิตย์พวกเรา ศิลปะการเขียนตัวอักษรด้วยพู่กันจีนของต้าเซี่ยพวกแกก็อ่อนหัด พวกแกใช้ไม่ได้ ไม่มีใครในต้าเซี่ยของพวกแก!!
ชิอิจิโร่ มิยาโมโตะแสยะยิ้ม เขาจะดูสิว่า ไอ้หมอนี่ที่ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี จะเขียนอะไรออกมาได้!
"เริ่มต้นด้วยตัวอักษรหย่ง? เขาก็จะเขียนอารัมภกถาบทกวีหลานถิง?"
โจวเทียนฉีตกตะลึง เมื่อกี้นี้ชิอิจิโร่ มิยาโมโตะก็เขียนอารัมภกถาบทกวีหลานถิง!
นี่มันจงใจท้าทาย!