ตอนที่ 28 เหี้ยนี่เป็นสงคราม!

หวางซีรีบคว้าตัวเย่เซิ่งเทียนเอาไว้ จนเกิดความโกลาหล

"ซือซือถูกลักพาตัว ควรทำอย่างไร? ควรทำอย่างไร? หากไม่สามารถเตรียมเงินห้าสิบล้านได้ภายในหนึ่งชั่วโมง พวกเขาก็จะฆ่าตัวประกัน"

เย่เซิ่งเทียนที่เงียบมาโดยตลอด และยังไม่ทันได้พูดอะไร หวางซีก็วิ่งออกไปข้างนอกอย่างบ้าคลั่ง

"ฉันจะไปขอร้องคุณย่า ฉันจะคุกเข่ายอมรับผิดกับคุณย่า ฉันจะไปช่วยซือซือ ฉันจะไปช่วยลูกสาวของฉัน"

เย่เซิ่งเทียนรีบกอดเธอและกล่าวว่า "ซีเอ๋อร์ เรื่องนี้มีความผิดปกติ คุณรอผมอยู่ที่บ้าน ซือซือต้องไม่เป็นไร ให้เวลาผมครึ่งชั่วโมง แล้วผมจะพาซือซือกลับมาแน่นอน"

"คุณรีบไปเถอะ พวกเขากำลังทำร้ายซือซือ พวกเขาทำร้ายซือซือ"

หวางซีคุกเข่าลงบนพื้นและร้องไห้จนน้ำตานองหน้า

เย่เซิ่งเทียนรู้สึกเจ็บปวดมาก เขากดไหล่ของหวางซีเบา ๆ เพื่อให้เธอหลับ

หลังจากนั้น เขากดหมายเลขห้าหลักทันที "ลูกสาวของผมถูกลักพาตัว อีกห้านาที ผมต้องรู้ว่าลูกสาวของผมอยู่ที่ไหน"

และขณะนี้

หวางเอี๋ยนขึ้นเครื่องบินได้สักครู่แล้ว ขณะเดียวกันก็ส่งข้อความออกไป

"ท่านหาน รีบขายเด็กนอกคอกทันที แล้วให้คนสองคนไปรับเงิน และอย่าทิ้งร่องรอยอะไรไว้"

หลังจากส่งข้อความ หวางเอี๋ยนยิ้มด้วยความภูมิใจ

เย่เซิ่งเทียน หวางซี อย่าคิดว่าชีวิตนี้จะมีความสุข

จะไม่ได้เห็นหน้าเด็กนอกคอกตลอดไป

นี่คือจุดจบที่พวกคุณล่วงเกินฉัน

นี่คือผลกรรมของพวกคุณ

กล้าทำให้ฉันอับอายต่อหน้าคนมากมาย ฉันจะทำให้ครอบครัวของคุณอยู่ไม่เป็นสุขไปตลอดชีวิต

ถึงแม้จะรู้ว่าฉันเป็นคนทำ แล้วจะทำอะไรฉันได้? เพราะฉันกำลังจะไปต่างประเทศแล้ว

......

"ยายหลี่มาถึงหรือยัง? จะได้พาเด็กนอกคอกคนนี้ไปทันที"

เขตชานเมือง โรงงานร้างแห่งหนึ่ง บนพื้นเต็มไปด้วยก้นบุหรี่และขวดเบียร์

ชายวัยกลางคนที่มีแผลเป็นน่าเกลียดบนใบหน้าลบข้อความ และหันไปออกคำสั่ง

ชายหัวล้านอีกคนกล่าวว่า "พี่เหวิน ยายหลี่ใกล้จะมาถึงแล้วครับ"

พี่เหวินพยักหน้าและกล่าวกับคนอีกสองคนว่า "หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมงแล้ว พวกคุณสองคนไปรับเงิน เมื่อได้เงินแล้วรีบออกจากเมืองเฉียนถังทันที และอย่าติดต่อใคร"

พวกเขาล้วนเป็นพวกกล้าตาย พวกเขาแบกชีวิตคนไว้หลายชีวิต และกระทั่งการสังหารหมู่

ตำรวจเสนอเงินรางวัลห้าแสนสำหรับการจับกุมพวกเขา แต่ไม่มีข่าวตลอดมา

เจ้าเล่ห์และโหดเหี้ยม

ปากของซือซือถูกปิดด้วยเทป และมีรอยตบเขียวที่ชัดเจนบนใบหน้า

ไม่นาน หญิงชราวัยห้าสิบก็เดินเข้ามา

"เป็นเด็กที่สวยจริง ๆ ฉันได้ติดต่อผู้ซื้อจากต่างประเทศแล้ว และพวกเขายินดีจ่ายเป็นเงินจำนวนหนึ่งล้าน"

ยายหลี่ดึงเทปออก บีบใบหน้าเล็ก ๆ ของซือซือเพื่อตรวจสอบ และกล่าวด้วยรอยยิ้ม

พี่เหวินกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า "รีบพาเด็กไป เงินที่ขายเด็กได้นั้นคุณเก็บไว้ครึ่งหนึ่ง ส่วนที่เหลือโอนเข้าบัญชีนี้"

"ขอบคุณพี่เหวิน ขอบคุณพี่เหวิน"

ยายหลี่รีบอุ้มซือซือออกไป

"พวกเรารีบไปกันเถอะ และคุณสองคนไปรับเงินตามที่ผมบอก"

พี่เหวินสั่งอย่างเป็นระบบ และวางแผนแต่ละขั้นตอนอย่างละเอียด

ตำรวจตามล่าเขาเป็นเวลาสามปีแล้ว และเขานั้นสามารถหลบหนีได้ทุกครั้ง ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเขานั้นเจ้าเล่ห์เพียงใด

นี่คือเหตุผลที่หวางเอี๋ยนกล้าที่จะใช้พวกเขา

ปัง!

ขณะนี้.

ประตูโรงงานถูกเตะออก

"ลูกสาวของผมล่ะ?"

ใบหน้าของเย่เซิ่งเทียนเคร่งขรึม และรัศมีสังหารของเขาเหมือนกับยมราช

น้ำเสียงที่ทรงพลังนั้น ทำให้พี่เหวินรู้สึกเหน็บหนาวในใจ

ดูเหมือนเขาจะเห็นฉากนองเลือด

หลังจากได้ยินเสียงที่เยือกเย็น

พี่เหวินและคนอื่น ๆ ลุกขึ้นยืนอย่างหวาดกลัว

แม้แต่คนโหดเหี้ยมอย่างพี่เหวิน ก็ยังตกตะลึงกับรัศมีการสังหารของเย่เซิ่งเทียน

มันทำให้เขารู้สึกเหน็บหนาว และรู้สึกว่าอุณหภูมิรอบ ๆ ตัวดูเหมือนจะลดลง และเขาอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน

พี่เหวินถอยหลังตามสัญชาตญาณ

แม่งฉิบหายหานเทียนเฉิง คนที่คุณให้ผมลักพาตัวนั้นเป็นลูกสาวของใคร?

บุคคลนี้คือใคร? เขาปีนออกมาจากความตายหรือ?

กูฆ่าคนไปสิบกว่าคนแล้ว ยังไม่มีรัศมีสังหารที่หนาแน่นเหมือนไอ้หมอนี้

"แม่ง เงินล่ะ? ถ้าไม่มีเงินก็ไปตายซะ"

ชายหัวล้านกัดฟัน และกล้าจนสามารถทำได้ทุกอย่าง

อีกฝ่ายมีเพียงคนเดียว แต่ฝ่ายตนเองนั้นมีสี่คน และยังมีอาวุธ ไม่เชื่อว่าจะไม่สามารถฆ่าเขาได้

ทันทีที่สิ้นเสียง ก็ได้ยินเสียงบูม