บทที่ 122

“ฉัน-ฉันหวังว่าคุณจะ... แต่คนที่หนุนหลังพวกเขาอยู่มีอำนาจมากไม่ใช่หรือ? เราจะทํายังไงดีเมื่อ..." เซเลน่ากัดริมฝีปากสีแดงอวบอิ่มยั่วยวนของเธอ คิ้วของเธอขมวดคิ้วเล็กน้อย

“หึ หึ ที่รัก คุณแค่อนุญาตให้ผมจัดการก็พอ ถ้าพวกเขากล้าพูดผิดกับผม มันก็เหมือนมีเรื่องกับพวกเดรคใช่ไหม?" เฟนด์หัวเราะและกระซิบบอกหูของเซเลน่า

เซเลน่าฟังเขา ตาเปล่งประกายขึ้นมาทันที เขาพูดถูก! ตอนนี้เขาเป็นบอดี้การ์ดชั้นยอด ที่ครอบครัวเดรคจ้างมา นอกจากนี้คุณทันย่ายังให้ค่าจ้างเขาสูงมาก ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับพวกเขา ตราบเท่าที่พวกเดรค สามารถช่วยพวกเขาได้ ทุกอย่างจะเรียบร้อย ไม่มีอะไรที่ต้องกลัว!

“เป็นคู่รักกันอย่างนั้นเหรอ?”

นายไมเออร์เห็นพวกเขากระซิบกันอย่างรักใคร่ ก็หัวเราะเยาะพวกเขาอย่างเย็นชา

"ไอ้เด็กเหลือขอ ยังอยากสู้ใช่ไหม?" เราเกี่ยวข้องกับตระกูลคลาร์ก ตระกูลคลาร์กคือ ตระกูลที่ทรงอิทธิพลอันดับ สองของเมืองนี้ แกจำคำพูดโง่ ๆ ของแกตอนนี้ได้หรือยัง? ถ้าแกกล้าเริ่มมัน”

นายไมเออร์ถูกตบเข้าที่หน้าอย่างแรง ก่อนที่นายไมเออร์จะได้ตัดสินโทษ

เพี๊ยะ!

ไมเออร์พ่นเลือดออกมาเต็มปาก ฟันสองหลุดออกมาจากปากของเขา

“ไอ้ลูกหมา! แกกล้าดียังไง!"

นายไมเออร์ไม่เคยถูกตีมาก่อน เขาทําเงินได้มากมาย และเขายังเป็นน้องเขยหมายเลขหนึ่งของนักฆ่า ตระกูลคลาร์ก! ทั้งนี้เพราะความสัมพันธ์ดังกล่าวทําให้เขากลายเป็นผู้จัดการ เขาใช้ชีวิตเหมือนเป็นประธานาธิบดีของประเทศนั่นเอง นอกจากนี้ผู้ชายที่มีรอยสักยังเอื้ออำนวยประโยชน์มากมายแก่เขา มันยิ่งเพิ่มพูนความภาคภูมิใจของเขามากขึ้นไปอีก

เขาจะรู้ได้ไงว่าวันนี้เขาจะโดนตบ? ความโกรธและความระคายเคืองก็พุ่งมาที่หัวเขาทันที

เขาสาปแช่งและวิ่งเข้าหาเฟนด์ เขายกขาของเขาขึ้นและเตะเขาอย่างเต็มพลัง

พลั่ก

ทันทีที่เขายกขาขึ้น เฟนด์เลยสบโอกาสชกเข้าที่เป้ากางเกงของเขาอย่างแรง

"อ๊ากกก!"

นั่นเสียงไข่แตก ผู้ชายคนนั้นยึดพื้นที่ส่วนตัวของเขาไว้แน่น ๆ แล้วนั่งยอง ๆ ลงกับพื้น ทุกการเคลื่อนไหวเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเขา จะนํามาซึ่งความเจ็บแสบในกางเกงของเขา และความเจ็บปวดจนวิ่งผ่านด้วยความแรงอันสาหัส ทำให้เขาเกือบจะหมดสติไป