บทที่ 123

เมื่อแดนชําเลืองมองไปทางที่ไมเออร์ชี้ ใบหน้าของเขากระตุกอย่างรุนแรงราวกับเส้นเลือดในสมองของเขากำลังจะแตก

ราวกับแดนสำนึกได้ว่าคราวนี้น้องเขยที่น่ารักของเขาได้ยั่วยุคนที่ไม่ควรจะไปยุ่งด้วยเลย!

เมื่อไม่กี่วันก่อนเขาโล่งใจเมื่อรู้ว่านายน้อยคลาร์กพาจอมพลที่มีความสามารถไปกําจัดเฟนด์ แต่นายน้อยคลาร์ก็กลับมาด้วยใบหน้าดูซีดเซียวจนน่าเกลียด เขาตะโกนว่า เดนนิส ฮาวเวิร์ด เป็นจอมพลที่ไม่มีประโยชน์อะไรทั้งสิ้น และในตอนแรกจอมพลเดนนิสก็พูดอย่างมั่นใจเกินไปว่า เขาจะส่งเฟนด์ไปที่หลุมฝังศพ แต่ทั้งคู่ได้หลบไปอยู่ในห้อง และได้พูดคุยกันอย่างดุเด็ดเผ็ดมัน ในที่สุดจอมพลก็โน้มน้าวนายน้อยคลาร์กไม่ให้ระรานเฟนด์ ถ้าตระกูลคลาร์กทําให้เฟนด์โกรธ พวกเขาคงจะต้องถอนรากถอนโคนตัวเอง

แดนตกใจกับข่าวนี้อีกครั้ง

เขารู้ว่าเฟนด์แข็งแกร่ง แต่เขาไม่ได้คิดว่าแม้แต่จอมพลก็จะไม่กล้าสัมผัสเส้นผมของเขาแม้แต่เส้นเดียว เป็นไปได้มากที่ เฟนด์ วู๊ด จะเป็นราชาแห่งสงคราม

"สวัสดี แดน โลกช่างแคบจริง ๆ”

เฟนด์หัวเราะเยาะและพูดต่อว่า "คุณจะทํายังไงต่อไป?"

“เราจะทํายังไงดี? เราจะส่งแกไปหายมทูต ไอ้โง่! แกยังไม่ได้เจอพี่ชายฉันเลย เขามีชื่อเสียงในการกําจัดพวกสวะอย่างแกเป็นร้อย ๆ คน!" ไมเออร์หัวเราะเยือกเย็น น้ำเสียงของเขาฟังดูโอหัง “ฮึ! แกเก่ง ฉันยอมรับ! แต่ต่อหน้าพี่ชายฉันแกก็ไม่ต่างอะไรกับสิ่งที่ไร้ค่า” เขาเล่าต่อด้วยน้ำเสียงขรึม แล้วเขาลุกขึ้นห่างจากเฟนด์เพียงไม่กี่เมตร เมื่อความเจ็บปวดก็ลดน้อยลง

"นายเป็นพี่ชายเขาเหรอ?" เฟนด์มองแดนด้วยความประหลาดใจ

"ไม่ เขาเป็นแค่น้องเขยของฉัน เขาเรียกตามน้องสาวของฉัน เรียกว่าพี่ชาย” แดนตอบอย่างเย็นชา

อยู่ ๆ เขาก็เอาฝ่ามือไปตบเข้าไปที่แก้มของไมเออร์

“พี่ชาย ทําไมพี่ถึงตบฉัน? พี่ตบผิดคนเหรอ? ฉันเป็นสามีของน้องสาวพี่ น้องเขยของพี่! ทำไมพี่ถึงไปตบเขา?

ความงุนงงที่ปกคลุมศีรษะของเขา ในขณะเดียวกัน เขาก็สามารถสัมผัสได้ว่า ตบช็อตนั้นทิ่มเข้าที่ใบหน้าของเขา เขาสัมผัสได้ด้วยความเจ็บปวดอันแสนเจ็บปวด

"ใช่แล้ว ฉันตบนาย!"

“รู้แค่ว่าจะใช้ชื่อตระกูลคลาร์กให้เป็นประโยชน์ในชีวิตประจําวัน และขยันสร้างปัญหาทุกที่ นายรู้ไหมว่าเขาเป็นใคร? เขาคือคนที่ฉันและนายน้อยคลาร์กไม่กล้าแตะต้อง! เห็นได้ชัดว่านายทิ้งสมองของนายไว้ในมดลูกของแม่นาย!"

แดนหันให้ไมเออร์ เขากําลังโกรธไอ้งั่งของตัวเอง