บทที่ 124

"อ๊ากกกก!"

เสียงกรีดร้องตีโพยตีพายทำให้บรรยากาศเย็นยะเยือก เสียงกรีดร้องนั่นทำให้เลือดภายในตัวของทุกคนหนาวสั่น คนส่วนใหญ่กลัวถึงขั้นต้องหลับตาลง

"ที่รัก ไปกันเถอะ!"

เฟนด์คว้ากระเป๋าแล้วพาดไว้บนบ่า เขามองไปที่พนักงานพาร์ทไทม์แล้วพูดว่า "ยังจะอยากอยู่ที่นี่ไหม? ไปเดี๋ยวนี้!”

ผู้หญิงคนนี้ตกใจกับฉากตรงหน้า จนเฟนด์เรียกสติเธอกลับมาสู่ความเป็นจริงอีกครั้ง เธอรีบตามเฟนด์และคนอื่น ๆ ออกจาก KTV อย่างรวดเร็ว

“เลิกทํางานในสถานที่แบบนี้ได้แล้ว!” เซเลน่าตําหนิเธอ "ทําไมเธอถึงคิดจะทํางานที่นี่ตั้งแต่แรก? เธอทํางานอะไร?" เธอถามหล่อน หน้าผากของเธอเหี่ยวย่นในขณะที่เธอถาม

ผู้หญิงคนนั้นมองเฟนด์กับเซเลน่า แล้วหล่อนก็คุกเข่าต่อหน้าพวกเขา "ขอบคุณที่ช่วยชีวิตฉันไว้!" ฉันชื่อ เจสสิก้า แฟร์ ฉันทำงานที่สํานักงานประกันสังคม แต่ฉันต้องทํางานพาร์ทไทม์เพื่อหาเงินและจ่ายค่าผ่าตัดของพ่อ เนื่องจากพ่อของฉันป่วยอย่างมาก เราจำนองบ้านของเราไปแล้ว แต่เราก็ยังขาดเงินอยู่ ฉันไม่มีทางเลือกนอกจากทํางานที่นี่เพื่อหาเงินเพิ่ม"

น้ำตาพวยพุ่งออกมาเมื่อเธอคิดถึงสถานการณ์ของพ่อของเธอ เธอบอกว่า "ประกาศรับสมัครงานของพวกเขาแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่า งานนี้ต้องดื่มกับแขกเท่านั้น ไม่ใช่นอนกับแขก คิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าวันที่สามจะเจอกลุ่มคนสารเลวแบบนี้!."

เมื่อเธอบรรยายถึงประสบการณ์ของเธอ น้ำตาจากมุมตาก็ไหลออกมา ทำให้เธอดูน่าสงสารมากขึ้น

น่าเวทนา

พนักงานก็มองหน้ากันตาค้าง ส่งเสียงถอนหายใจออกมาเป็นชุด พวกเขาเชื่อว่าถ้าไม่ใช่เพราะพ่อของเธอ เจสสิก้าคงไม่เลือกทางเดินแบบนี้

เซเลน่า จิตใจดีเสมอ เธอหันหน้าไปหาเฟนด์โดยไม่ลังเลว่า "เฟนด์ ทําไมเราไม่ช่วยเธอล่ะคะ?" มันน่าหดหู่เกินไป ถ้าเราเดินจากไปแบบนี้ คืนนี้ฉันคงนอนไม่หลับแน่ ๆ

รอยยิ้มที่อ่อนโยนปรากฏที่มุมปากของเฟนด์ "ที่รัก หัวใจที่สวยงามของคุณเหมือนเส้นเลือดดำที่สูบฉีดเลือดเลี้ยงดูในหัวใจ ผมก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน แต่ผมไม่คิดว่าคุณจะพูดเรื่องนี้ก่อน!"

เฟนด์ทิ้งกระเป๋าผ้าไว้ต่อหน้าเจสสิก้า แล้วพูดว่า "เอานี่ไป เลิกทํางานในที่แบบนี้ได้แล้ว เงินในกระเป๋าใบนี้พอให้พ่อของคุณผ่าตัดได้แน่นอน"