บทที่ 1962

ป้ายหยกประจำตัวแสดงกฎทั้งหมดในตำหนักสองกษัตริย์พร้อมคำอธิบายโดยละเอียดเอาไว้ มันยังชี้ให้เห็นสิ่งสำคัญที่ต้องจำอีกด้วย ทุกสิ่งที่เฟนด์ต้องการหาคำตอบมีอยู่ในนั้นทั้งหมด ตัวอย่างเช่น เขาต้องการรู้วิธีการก้าวไปสู่ตำแหน่งศิษย์ภายในจากตำแหน่งศิษย์ภายนอก และพบว่าเขาเพียงแค่ต้องเลื่อนระดับไปสู่ขั้นแรกของระดับติดตัวเท่านั้น ทั้งที่เขาคิดอยู่เสมอว่าเขาจะต้องผ่านการทดสอบที่ยากลำบากเพื่อที่จะเป็นศิษย์ภายใน

“ฉันแค่ต้องเลื่อนระดับไปยังขั้นสูงสุดของระดับแรกกำเนิดเพื่อที่จะขึ้นเป็นศิษย์ภายใน? นี่ไม่ง่ายไปหน่อยเหรอ?” เฟนด์พึมพำกับตัวเอง ท้ายที่สุด ขั้นสูงสุดของระดับแรกกำเนิดอยู่ห่างจากขั้นแรกของระดับแรกกำเนิดเพียงสองระดับ เพียงสองขั้นเล็ก ๆ ในขั้นที่สูงกว่า นั่นคือสิ่งที่แยกศิษย์ภายในออกจากศิษย์ภายนอกจริง ๆ หรือ? เฟนด์หมดคำจะพูด แต่รู้สึกว่าตำหนักสองกษัตริย์ต้องกำลังล้อเขาเล่นแน่ ๆ

เขาไม่เข้าใจเหตุผลเบื้องหลังของเรื่องนี้ ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจเข้าไปในมัสตาร์ด ซี๊ดและเชิญแนชมาพูดคุยเรื่องนี้ด้วยกัน เขาคิดว่าสองหัวย่อมดีกว่าหัวเดียว เนื่องจากเขาเพิ่งมาถึงที่นี่ เขาจึงต้องการใช้เวลาสังเกตผู้คนที่ถูกคัดเข้ามาพร้อมกับเขาก่อนที่จะตัดสินใจว่าจะไปเป็นเพื่อนกับใคร ดังนั้นเขาจึงมีเพียงครอบครัวให้หันไปหาเมื่อเขาต้องการหารือเกี่ยวกับปัญหาเช่นนี้

แนชไม่คิดว่ามันเป็นปัญหาอะไรหลังจากที่เฟนด์บอกเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้ “ลูกจะตัดสินอะไร ๆ ในทวีปเฮสเทียโดยใช้มุมมองของทวีปแคทธีเซียไม่ได้ ลูกอยู่ในโลกที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ลูกจำได้ไหมว่าในทวีปแคทธีเซียเราแบ่งระดับทั้งหมด แต่กลับมาพบว่าทวีปเฮสเทียได้รวมระดับที่เล็กกว่าทั้งหมดเป็นระดับเดียวเมื่อเรามาถึงที่นี่ครั้งแรก? อาจดูเหมือนว่าขั้นแรกของระดับติดตัวนั้นอยู่ห่างจากขั้นแรกระดับแรกกำเนิดเพียงสองระดับ แต่เมื่อมองจากมุมมองของทวีปแคทธีเซีย ทั้งสองระดับนี้ราวกับมหาสมุทรที่แยกจากกัน”