บทที่ 2182

“การต่อสู้ที่น่ากลัวอาจเกิดขึ้นเมื่อถึงตอนนั้น และผู้คนจากสำนักวายชนม์ก็คงจะต้องเข้ามาร่วมด้วย ในนั้นคงเป็นสภาพแวดล้อมที่ไม่ดีนัก”

แนชกังวลมากขึ้นเมื่อได้ยินเรื่องนี้ เขาหยุดเดินและยื่นมือไปดึงแขนเฟนด์ “ถ้าอย่างนั้นลูกจะเข้าไปทำไม? หลังจากเข้าไปในนั้นลูกอาจต้องประสบกับอันตรายทุกรูปแบบ ลูกไม่กลัวหรือ? ลูกไม่ได้แข็งแกร่งที่สุด…”

“แน่นอนว่าผมต้องกลัว แต่ผมจะปล่อยให้ความกลัวมาหยุดผมไว้แบบนี้ไม่ได้ ศิลปะยุทธคือวิธีการต่อต้านธรรมชาติเพื่อเปลี่ยนแปลงชีวิตของเรา ถ้าเราไม่ฝืนธรรมชาติและเดินหน้าต่อไป เราก็จะเป็นได้แค่คนธรรมดา”

แนชได้แต่ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้เมื่อได้ยินเรื่องนี้ เขาไม่พูดอะไรและเดินตามหลังเฟนด์ต่อไปในขณะที่พวกเขามุ่งหน้าไปยังแหล่งทรัพยากรยุทธต้องห้าม เฟนด์หยิบแผนที่ออกมาอ้างอิงทุก ๆ ห้าสิบเมตรที่พวกเขาก้าวเดิน ผู้อาวุโสก็อดฟรีย์วาดแผนที่นี้ให้เฟนด์ด้วยตัวเอง และยังให้คำแนะนำกับเฟนด์เกี่ยวกับตำแหน่งของแหล่งทรัพยากรยุทธต้องห้าม

เฟนด์ดูแผนที่อย่างละเอียด และหลังจากนั้นไม่นาน เขาก็พูดว่า “เรามาถูกแล้ว มันน่าจะต้องเป็นที่นี่สิ...แต่ทำไมมันดูทุรกันดารนัก? ทุกตารางนิ้วของที่นี่มีแต่ทรายเต็มไปหมด”

แนชยังขยับเข้าไปใกล้และดูแผนที่ แม้ว่าเขาจะไม่เข้าใจมันเลยก็ตาม ในขณะนี้ เขาได้ยินเสียงหัวเราะเย้ยหยันอย่างชัดเจนจากด้านหลังพวกเขา

เฟนด์ตกใจกับสิ่งนี้และหันกลับไปมองข้างหลัง ... ก่อนที่จะได้เห็นใบหน้าที่คุ้นเคย

“กริฟฟิน?”

เฟนด์ไม่เคยคิดมาก่อนว่าเขาจะได้เจอกริฟฟินในที่แห่งนี้ เพราะนอกจากผู้อาวุโสก็อดฟรีย์ที่รู้ว่าเขาออกมาจากตำหนักสองกษัตริย์แล้วก็ไม่มีใครรู้เรื่องนี้อีก และเขาก็ไม่ควรมาเจอกับกริฟฟินแบบนี้ที่ด้านข้างของกริฟฟินมีชายผู้หนึ่งอยู่ และพวกเขามีใบหน้าที่ละม้ายคล้ายคลึงกันด้วย

ชื่อ 'ฮาวเวิร์ด โอลเซ่น' ปรากฏขึ้นในห้องความคิดของเฟนด์โดยไม่รู้ตัวหลังจากที่เขาเห็นบุคคลนี้ นี่คือโฮเวิร์ดงั้นหรือ? จะถึงกระนั้นผู้อาวุโสก็อดฟรีย์ก็ได้บอกเขาล่วงหน้าแล้วว่ามีบัตรผ่านเพียงยี่สิบใบเท่านั้น และหลังจากที่เขาเข้ารับตำแหน่ง จึงมีเพียงศิษย์ภายในหกอันดับแรกเท่านั้นที่จะได้รับเลือก ซึ่งไม่เกี่ยวอะไรกับโฮเวิร์ดเลย