บทที่ 2183

อย่างไรก็ตามเฟนด์เพียงแค่ยิ้มเยาะ ไม่มีท่าทีหวาดกลัวหรือหวาดหวั่นแต่อย่างใด

“ไอ้สารเลว!” กริฟฟินคำราม “กล้าดียังไงมาเหยียดหยามฉันแบบนี้?! ฉันจะฆ่าแก!”

ด้วยเหตุนี้ กริฟฟินจึงเปิดใช้พลังที่แท้จริงของเขาและกำลังจะโจมตีเฟนด์ ในขณะที่ฮาวเวิร์ดซึ่งยืนอยู่ด้านหลังกริฟฟินจับไหล่พี่ชายของเขาเอาไว้เมื่อเขาสังเกตเห็นว่ากริฟฟินกำลังจะทำการโจมตี “พี่ชาย นี่ไม่ใช่เวลาต่อสู้! ไม่ว่ายังไงเราก็เป็นศิษย์จากสำนักเดียวกัน แถมเรายังถูกโพรงสุญญะล้อมเอาไว้อีก หากพื้นที่รอบตัวเราถูกรบกวน และมีใครที่ไหนไม่รู้ปรากฏตัวขึ้น ถึงตอนนั้น ข่าวคราวของชายผู้นี้อาจแพร่สะพัดออกไป ผมแน่ใจว่าพี่รู้กฎของสำนักเราดี ถ้าพี่ทำให้เขาเสียชีวิตหรือได้รับบาดเจ็บสาหัส พี่จะต้องถูกลงโทษ”

ตำหนักสองกษัตริย์ห้ามไม่ให้ศิษย์ฆ่ากันเองนอกตำหนัก

ใบหน้าของกริฟฟินซีดลงเล็กน้อย ขณะที่เขาจ้องมองไปยังเฟนด์ กล้ามเนื้อบนใบหน้าของเขาสั่นเล็กน้อย “อย่าอวดดีให้มากนักนะ ไอ้สารเลว ตอนนี้ฉันอาจจะฆ่านายไม่ได้ แต่ไม่ได้แปลว่าหลังจากออกจากพื้นที่ต้องห้ามแล้วโชคจะยังเข้าข้างนายอยู่! ยิ่งไปกว่านั้น ไม่ใช่แค่ฉันคนเดียวที่อยากจะฆ่านาย นายไปทำให้ใครต่อใครไม่ไม่พอใจไว้ตั้งเยอะ และนายอาจจะตายเสียก่อนที่ฉันจะได้ลงมือเสียอีก!”

ดาบในมือของกริฟฟินถูกเก็บเข้าไปในฝักอีกครั้งพร้อมกับโบกแขนเสื้อของเขา เขาเยาะเย้ยและมองไปรอบ ๆ ก่อนที่จะขยับมือ เขาเปิดใช้งานพลังงานที่แท้จริงของตัวเองและชกต่อยพื้นที่ที่อยู่ตรงหน้าเขา

ตู้ม!

ระลอกคลื่นปรากฏขึ้นในพื้นที่ข้างหน้าเขา ประกายแห่งความสุขฉายผ่านดวงตาของกริฟฟินในขณะที่เขาเดินไปยังบริเวณที่ระลอกคลื่นปรากฏชัดที่สุด กริฟฟินหยิบบัตรผ่านของเขาออกมาแล้วผลักมันไปข้างหน้า