บทที่ 2184

สิ่งที่ฮาวเวิร์ดพูดแฝงความหมายโดยนัยว่าพวกเขาได้ให้เกียรติเขาด้วยการขอให้เขาสละตำแหน่งให้ แต่เฟนด์กับไม่ยอมรับความเมตตาของพวกเขาโดยการปฏิเสธมัน

เฟนด์อดไม่ได้ที่จะยิ้มเยาะออกมา คนพวกนี้บางทีก็ดูไม่ปกติ และพวกเขามักจะมีเหตุผลข้างๆ คู ๆ คอยสนับสนุนตัวเองอยู่เสมอ เฟนด์ในแต่รู้สึกว่าพวกเขาเป็นพวกไร้แก่นสารอย่างที่สุด

สีหน้าของแนชมืดลง “ทำไมสองคนนั่นถึงน่ารังเกียจขนาดนี้? พวกเขาพูดอะไรออกมา ทำไมลูกต้องยกตำแหน่งอะไรให้เขาด้วย? และการไม่ยอมทำตามความต้องการของคนอื่นมันผิดตรงไหน? พวกเขาคิดว่าตัวเองเป็นใคร?”

“เขาคิดว่าตัวเองเป็นเทพเจ้าและสามารถเหยียบย่ำใครก็ได้ แต่แผนการของพวกเขานั้นใช้ประโยชน์กับผมไม่ได้ผลหรอก” เฟนด์กล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา แนชถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้และรู้สึกว่าสถานการณ์ของที่นี่เริ่มไปไม่สวย หากตอนนี้เขาอยู่ในแคทธีเซียเรื่องราวคงง่ายมันปอกกล้วยเข้าปาก

อย่างไรก็ตามเฟนด์จดจ่อกับการไล่ตามเป้าหมายจนกว่าจะก้าวไปถึงจุดสูงสุดของศิลปะยุทธ และเขาจะบั่นทอนกำลังใจของลูกตัวเองไม่ได้

แนชหันกลับมามองเฟนด์ด้วยสีหน้าจริงจังอีกครั้ง “หลังจากเข้าไปในพื้นที่ต้องห้ามแล้วลูกต้องระวังตัวเองให้ดี โดยเฉพาะกับสองพี่น้องเมื่อกี้นั่นต้องระวังเป็นพิเศษ เพราะพวกเขาจะสร้างปัญหาให้กับลูกอย่างแน่นอน”

เฟนด์พยักหน้าและมองไปรอบกาย เขาถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ ได้แต่นึกย้อนไปถึงสิ่งที่ผู้อาวุโสก็อดฟรีย์สอน ผู้อาวุโสย้ำเตือนเขาถึงหลายสิ่งหลายอย่าง แต่ลืมส่วนที่สำคัญที่สุดไป…

เฟนด์ไม่รู้วิธีเข้าไปในโพรงสุญญะ ยิ่งกว่านั้นเมื่อครู่กริฟฟินก็ไม่ได้แสดงวิธีการเข้าไปอย่างแจ่มชัดนัก

ปรากฎว่าพื้นที่รอบตัวเขาเต็มไปด้วยโพรงสุญญะ แต่ถึงกระนั้น เราก็ต้องกระตุ้นพื้นที่โดยรอบด้วยพลังงานที่แท้จริงของตัวเองเพื่อหาตาของโพรงสุญญะให้เจอ

เมื่อสักครู่ที่ผ่านมา พี่น้องตระกูลโอเซ่นปรากฏตัอย่างเงียบ ๆ เพราะเฟนด์ถูกล้อมรอบด้วยโพรงสุญญะที่สามารถบดบังสายตาและเสียงของคนได้ ที่นี่เป็นสถานที่ที่มีภูเขาสูงสลับซับซ้อน แผ่นดินถูกปกคลุมด้วยวัชพืช เขาเงยศีรษะขึ้นเห็นต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง ถึงกระนั้นภูเขาก็ได้ขวางกั้นพื้นที่ขนาดใหญ่เอาไว้ นอกจากนั้นแล้วเขาก็มองไม่เห็นอะไรอีก