บทที่ 2185

แนชมองเฟนด์ด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง

เฟนด์ขมวดคิ้วขณะที่เขาลดเสียงลง “รีบกลับเข้าไปในมัสตาร์ด ซี๊ดก่อน ผมรู้สึกได้ว่ามีบางสิ่งกำลังใกล้เข้ามา”

แนชหน้าซีดเมื่อได้ยินสิ่งนี้ เขาไม่กล้ารอช้าและกูลีกูจอเข้าไปในมัสตาร์ด ซี๊ดทันที ทิ้งเฟนด์ให้ยืนอยู่ที่นั่นเพียงลำพัง

เฟนด์ขมวดคิ้วขณะที่เขาเบิกตากว้างขณะสำรวจรอบ ๆ ที่นี่เป็นพื้นที่ภูเขาขรุขระและมีท้องฟ้าที่กว้างใหญ่ทอดยาว หลังจากผ่านไปสามอึดใจ เสียงฝีเท้าที่นุ่มนวลก็ดังชัดเจนอยู่เบื้องหน้าเขา

เฟนด์เงยหน้าขึ้นมองและอ้าปากค้างโดยไม่รู้ตัว ห่างจากเขาไปราวสี่สิบถึงห้าสิบเมตรมีภูเขาที่สูงกว่าทั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า และบนยอดเขามีหมาป่าสามหัวยืนอยู่ด้วย

หมาป่าสามหัวตัวนี้สูงหนึ่งเมตรและยืนอยู่บนยอดเขาที่สูงที่สุดซึ่งทอดเงาลงมา หัวทั้งสามของหมาป่าดูคล้ายจะมีร่างกายเดียวกัน และดวงตาทั้งหกของมันก็จับจ้องตรงมายังเฟนด์ มุมปากของเฟนด์กระตุกในขณะที่เขาประเมินความสามารถในการต่อสู้ของหมาป่าสามหัวตามสัญชาตญาณ...แต่เขากลับไม่อาจระบุระดับพลังยุทธของมันได้ในที่สุด

เมื่อรู้เรื่องนี้เฟนด์ก็ยิ่งใจคอไม่ดี

เขาอ่านตำราโบราณทั้งหมดเพื่อทำความเข้าใจทวีปเฮสเทีย แต่ไม่เคยมีใครอธิบายถึงหมาป่าสามหัวไว้เลยสิ่งนี้ส่งผลให้เฟนด์สับสน และสงสัยว่าเขาจะเอาชนะสัตว์อสูรตัวนี้ได้หรือไม่กำลังก่อตัวขึ้นภายในตัวเขา

เฟนด์สูดหายใจเข้าลึก ๆ และหยิบกริชสีดำอมเทาจำนวนสิบเล่มออกมาจากมัสตาร์ด ซี๊ด กริชสีดำอมเทาลอยอยู่กลางอากาศขณะที่เฟนด์ยกมือขึ้น หมอกสีดำก็ปกคลุมกริชสีดำอมเทาทั้งสิบเล่ม และพวกมันก็รุนแรงไม่ต่างจากเขี้ยวพิษของงูพิษ

หมาป่าสามหัวเข้าใจว่าเฟนด์กำลังจะโจมตีตัวเองและจ้องมองไปยังเฟนด์จากเบื้องบนด้วยดวงตาทั้งหกของมัน นัยน์ของความดูถูกเหยียดหยามฉายผ่านดวงตาของหมาป่า และมุมปากของเฟนด์ก็กระตุกอย่างช่วยไม่ได้ เป็นไปได้หรือว่าหมาป่าสามหัวจะสามารถทะลวงเข้าสู่ระดับผลึกวสันต์ได้?