บทที่ 2188

เฮลธ์หันไปหาเฟนด์ เขาหัวเราะแห้ง ๆ เพื่อคลายความตึงเครียด “อย่าไปสนใจเขาเลย ศิษย์น้องเฟนด์ เขาเป็นพวกปากไว แต่ไม่ใช่พวกตัวอันตรายอะไรหรอก”

แฟรงก์ดูไม่พอใจหลังจากได้ยินเช่นนั้น และต้องการจะพูดอีกสองสามคำ แต่ก็ถูกเอดริกที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ปรามเอาไว้ก่อน เอดริกขมวดคิ้วและส่ายหน้าอย่างมีเลศนัยให้แฟรงก์ เป็นสัญลักษณ์ให้เขาหยุดโต้เถียงกับอีกฝ่าย แฟรงก์สูดหายใจเข้าลึก ๆ พยายามข่มอารมณ์โกรธ เขาหลบสายตาจากเฟนด์

เฟนด์พยักหน้าอย่างไม่ตั้งใจ

เฮลธ์ก้าวไปข้างหน้าสองก้าวแล้วพูดอีกครั้ง “ทันทีที่คุณตกลงที่จะเข้าร่วมกับเราก็ถือว่าคุณป็นหนึ่งในพวกเราแล้ว”

คำพูดของเขาทั้งเสแสร้งและเย่อหยิ่ง เฟนด์จะไม่เก็บคำเหล่านี้ไว้ในใจของเขา

จากนั้นเฮลธ์ก็ชี้ไปที่หมาป่าสามหัวที่ตายแล้วบนพื้นและพูดว่า “เนื่องจากตอนนี้เราทุกคนเป็นสมาชิกในกลุ่มเดียวกันแล้ว คุณจะต้องรู้กฎพื้นฐานบางอย่างเอาไว้เสียก่อน ทุกคนต่างมาที่นี่เพื่อตามหาของล้ำค่าด้วยกันทั้งนั้นแม้ว่าเราจะมาที่นี่ได้ไม่นาน แต่เราได้ค้นพบหญ้าวิญญาณและสมุนไพรวิญญาณและฆ่าสัตว์อสูรไปบ้างแล้ว

“ทั้งหมดนั่นล้วนแล้วแต่เป็นของดี และไม่ง่ายเลยที่จะแบ่งปันกันให้เท่าเทียมเมื่อมีพวกเราสี่คน ดังนั้นฉันจึงตั้งกฎเล็ก ๆ ขึ้นมา สำหรับหญ้าวิญญาณและสมุนไพรวิญญาณ ใครก็ตามที่เห็นมันก่อนย่อมมีสิทธิ์ได้มันไป แต่สำหรับสัตว์อสูร ชิ้นส่วนที่มีค่าที่สุดจะตกเป็นของผู้ที่โจมตีหรือโจมตีรุนแรงที่สุด สำหรับสิ่งของที่นอกเหนือจากนี้ไว้เราค่อยมาคุยกันทีหลัง”

เฟนด์เพียงแค่พยักหน้าอย่าเงียบ ๆ แต่ในใจของเขาเริ่มวิเคราะห์เฮลธ์ ทุกสิ่งที่เขากล่าวถึงฟังดูยุติธรรม แต่หญ้าวิญญาณ สมุนไพรวิญญาณ และสิ่งต่าง ๆ ที่ได้รับจากตัวสัตว์อสูรเป็นเพียงสิ่งของทั่วไปในแหล่งทรัพยากรยุทธต้องห้ามเท่านั้น ปกติแล้วพวกเขาล้วนมาที่นี่เพื่อค้นหาสมบัติชั้นเลิศแสนพิเศษด้วยกันทั้งนั้น