บทที่ 2189

วิธีที่เฮลธ์ทำฟังดูคล้ายไม่มีอะไรน่าสงสัยในสิ่งที่เขาพูด คนฉลาดอย่างเขาไม่จำเป็นต้องใช้ความพยายามอะไรมากมายก็สามารถสังเกตได้ถึงบางอย่างที่ผิดปกติกับข้อตกลงเหล่านั้นเห็นได้ชัดว่าเฮลธ์ห่วงใยศิษย์น้องร่วมสำนักของเขาเท่านั้นไม่ได้ห่วงใยคนที่ถูกเรียกว่า 'ศิษย์น้อง' อย่างเฟนด์เลยแม้แต่น้อย

“นี่ ทำไมนายมองหมาป่าสามหัวแบบนั้นล่ะ? นายไม่พอใจในกฎพื้นฐานอย่างนั้นเหรอ? อย่าบอกนะว่านายคิดว่าทุกอย่างเป็นของนาย!” แฟรงก์เอ่ยอย่างยั่วยุเมื่อเห็นเฟนด์เงียบ

เฟนด์ขมวดคิ้วและหันใบหน้าที่มืดมนไปทางแฟรงก์ซึ่งกำลังขมวดคิ้วและมองเขาอย่างดูถูกเหยียดหยาม เฟนด์เยาะเย้ยเและคิดว่าอีกฝ่ายคงคิดว่าเขาเป็นพวกขี้ขลาด เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่างเมื่อเฮลธ์ตัดบทว่า "ไร้สาระ ในเมื่อศิษย์น้องเฟนด์ไม่ได้พูดอะไรแม้แต่คำเดียวแล้วคุณจะพูดออกมาทำไม และอีกอย่าง ตัดสินจากความประทับใจแรก ผมมองออกเลยว่าเขาเป็นคนประเภทมองอะไรเป็นมุมกว้าง ผมมั่นใจว่าเขาไม่ได้มีเจตนาร้ายต่อเรา ผมพูดถูกไหม ศิษย์น้องเฟนด์?”

'มองอะไรเป็นมุมกว้าง? นั่นหมายความว่าถ้าฉันเห็นต่างไปจากความคิดเห็นของพวกเขาก็เท่ากับว่าฉันเป็นพวกเห็นแก่ตัวอย่างนั้นน่ะสิ? ว้าว เฮลธ์คนนี้เป็นพวกจอมบงการนี่เอง’ เฟนด์คิด จากนั้นเขาก็หัวเราะเบา ๆ และพูดว่า “ผมไม่ใช่พวกมองอะไรในมุมกว้างแบบนั้นหรอก แต่เมื่อมองจากมุมกว้างแล้วมันก็ดูสมเหตุสมผลดี เพราะงั้นผมจึงไม่รังเกียจที่จะเข้าร่วมด้วย ถึงกระนั้นผมก็นึกสงสัยนะว่าทำไมคุณถึงคิดว่าผมไม่พอใจกับกฎพื้นฐานนั้นล่ะ ทั้ง ๆ ที่ผมไม่พูดหรือแสดงความไม่พอใจอะไรออกมาบนหน้าเลย”

แน่นอนว่าประโยคสุดท้ายตั้งใจส่วนกลับไปยังแฟรงก์ เขาหรี่ตาและยื่นคอออกมาเหมือนไก่พร้อมที่จะต่อสู้ “นายคิดว่าฉันไม่เห็นหน้านายเหรอ? มาถามฉันกลับแบบนี้เพื่ออะไร? โง่หรือเปล่า? นายควรจะขอบคุณที่เรายินดีให้เด็กขั้นกลางของระดับแรกกำเนิดอย่างนายเข้าร่วมกับเรามากกว่า! ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่านายจะมองไปที่หมาป่าแบบนั้น”