บทที่ 22

“โอ้ย อิ่มจัง มันอร่อยมาก ฉันไม่ได้กินอาหารดี ๆ แบบนี้มานานแล้ว!”

ฟีโอน่ากินตามใจปาก เธอต้องทนทุกข์ทรมานมากตลอดห้าปีที่ผ่านมา ทั้งหมดเป็นเพราะไอ้ เฟนด์ วู๊ด มันไม่เพียงทำให้ลูกสาวของเธอถูกขับออกจากครอบครัวเทย์เลอร์ แม้แต่คนแก่ทั้งสองก็ต้องทนทุกข์ทรมานเช่นเดียวกัน

เป็นเวลาห้าปีแล้วที่เธอไม่ได้กินอาหารหรูหราแบบนี้ ห้าปีมาแล้ว!

เธอไม่สนใจว่าเฟนด์จะมีเงินจ่ายค่าอาหารหรือไม่ ท้ายที่สุดแล้วคนที่ต้องทนทุกข์กับความลำบากใจนั้นไม่ใช่เธอ ท้ายที่สุดไม่มีใครขอให้เฟนด์ทำตัวร่ำรวยและเสนอที่จะจ่าย

“ว้าว ฉันอิจฉาจัง! ฉันคาดว่าบิลของโต๊ะนี้ต้องอยู่ที่ประมาณสองแสน! นั่นคือไวน์แดงที่แพงที่สุดที่นี่!”

ผู้คนส่วนใหญ่ที่โต๊ะรอบ ๆ พวกเขาพากันมองดูอาหารจานอร่อยบนโต๊ะและอิจฉาอย่างมาก

“มันเยอะมากจริง ๆ โดยเฉพาะไวน์แดงยี่สิบขวด พวกเขาดื่มไปเพียงสองขวด โอ้! พวกเขาสั่งกันเยอะมาก พวกเขารวยจริง ๆ!” ชายคนหนึ่งคร่ำครวญ

“เดี๋ยวก่อนดูผู้ชายคนนั้นสิ เขาดูเหมือนคนที่มีรายได้วันละล้านหรือเปล่า? เขาแต่งตัวตามปกติ เขามีเงินจ่ายบิลจริง ๆ หรือ? พวกเขาไม่ได้วางแผนที่จะกินอาหารฟรีใช่หรือไม่”

ในทางกลับกันผู้หญิงคนหนึ่งสงสัยว่า เฟนด์จะสามารถจ่ายบิลได้จริงหรือเปล่า

“ทุกคนทานเสร็จหรือยัง? ฉันจะได้รับใบเรียกเก็บเงินถ้าทุกคนทานเสร็จแล้ว!” เฟนด์ยิ้มและเตรียมจ่ายบิล

“ไปกันพวกเราทานเสร็จแล้ว เฮ้! สาวน้อยทั้งหมดเท่าไหร่ แล้วเอาไวน์เหล่านี้กลับด้วยเราจะเอาไปทิ้ง!”

ฟีโอน่าโบกมือให้กับพนักงานเสิร์ฟ เธอต้องการดูว่าเฟนด์จะสามารถหาเงินได้มากขนาดนี้จริงหรือไม่

สิ่งที่พวกเขาไม่คาดคิดคือพนักงานเสิร์ฟไม่ได้มา กลับเป็นผู้จัดการเดินมาพร้อมรอยยิ้มแทน เขายื่นใบเรียกเก็บเงินให้เฟนด์ “ท่านครับคุณช่วยไปที่นั่นและจ่ายบิลได้ไหมครับ? ขอบคุณครับสำหรับการใช้บริการของคุณ!”

เฟนด์มองไปที่รอยยิ้มของชายคนนี้และรู้สึกแปลก ๆ ทำไมรอยยิ้มของเขาดูร้ายกาจ?