บทที่ 2210

เฟนด์ได้แต่หวังว่าเขาจะเจอคนที่สามารถช่วยให้เขาหลบหนีไปได้ แต่เสียงหึ่ง ๆ ในหูของเขาก็ยิ่งหนักหน่วงมากขึ้นเมื่อเกิดความคิดแวบเข้ามาในหัว เขาหันไปมองด้านข้างและต้องตกใจเมื่อพบว่าความเร็วของชายสวมหน้ากากนั้นเพิ่มขึ้นอีกแล้ว อีกฝ่ายอยู่ห่างจากเขาไม่ถึงยี่สิบหลาด้วยซ้ำ!

ใบหน้าของเขามืดลง ในไม่ช้าชายสวมหน้ากากจะสามารถโจมตีเขาได้ และเมื่อถึงเวลานั้นเฟนด์ก็จะไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องต่อสู้กับเขา ซึ่งจะทำให้ความเร็วของเขาลดลงเป็นอย่างมาก ชายสวมหน้ากากเย้ยหยันและเอ่ยปากขึ้น "ดูเหมือนว่าหากฉันไม่ทุบนายให้น่วมนายก็จะไม่ยอมแพ้สินะ หรือว่าความลับที่นายมีนั้นคุ้มค่าที่จะตายแทนอย่างนั้นเหรอ?"

เฟนด์อยากจะหันไปสวนกลับอีกฝ่าย แต่เขายังสามารถระงับความโกรธของตัวเองเอาไว้ได้ ชายสวมหน้ากากเย้ยหยันเขา และพลังงานสีม่วงอมดำก็เริ่มก่อตัวกันที่กรงเล็บด้านขวาของเขา พลังงานสีม่วงอมดำทำให้เกิดเสียงเปรี๊ยะราวกับว่ามันถูกสร้างขึ้นจากการควบแน่นของสายฟ้ามากมาย! เฟนด์ไม่ต้องหันไปมองด้วยตาก็สามารถสัมผัสได้ถึงพลังอันยิ่งใหญ่ของมัน

เขาเหงื่อตกและหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ เขารู้ว่าการโจมตีเพียงเล็กน้อยของชายสวมหน้ากากก็สามารถทำให้เขาช้าลงได้ และหากเป็นเช่นนั้น เขาก็จบเห่ เขารีบใช้กฎแห่งสุญญะอีกครั้ง ใช้งานมันจนถึงขีดจำกัด โอกาสสุดท้ายนี้จะเป็นตัวชี้วัดว่าเขาจะสามารถหนีพ้นได้หรือไม่

ชายสวมหน้ากากต้องรู้ทันแผนของเฟนด์แน่ ๆ เพราะเขาพูดอย่างเย็นชาจากด้านหลังว่า “ยอมแพ้เถอะน่า! นายไม่เหลือโอกาสหรอก!”

เฟนด์รู้สึกว่าพลังงานที่อยู่ข้างหลังเขารุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าการโจมตีของชายสวมหน้ากากกำลังจะมาถึง ทว่าทันใดนั้นเองทั้งสองคนก็ได้ยินเสียงคลิกดังมาจากระยะไกล ราวกับว่ากลไกบางอย่างถูกเปิดใช้งาน