บทที่ 2211

เฟนด์สามารถมองเห็นบางสิ่งบางอย่างที่กะพริบอยู่บนเนิน

“มาอีกคนแล้ว!” มีคนเอ่ยปากขึ้น

เฟนด์หันหน้าไปตามเสียงและเห็นกลุ่มคนที่ยืนอยู่รอบ ๆ โชคดีที่สถานที่กว้างพอ มันกว้างกว่าจัตุรัสหน้าจุดรวมพลในตำหนักสองกษัตริย์เสียอีก เขาคาดว่าสถานที่นี้สามารถรองรับคนได้อย่างน้อยหนึ่งหมื่นคน

มือของเขาสั่นเล็กน้อย ทุกอย่างเกิดขึ้นกะทันหันจนเฟนด์ไม่สามารถประมวลผลได้ เมื่อหนึ่งวินาทีที่แล้ว เขาอยู่ในสถานการณ์คาบเกี่ยวระหว่างความเป็นหรือความตาย และเตรียมพร้อมที่จะตายอยู่แล้ว แต่วินาทีถัดมา เขากลับพบว่าตัวเองอยู่ในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคยโดยมีใบหน้าที่ไม่คุ้นเคยรายล้อมอยู่รอบตัวเขา

แม้ว่าผู้คนที่นั่นจะแต่งตัวแตกต่างกัน แต่เฟนด์สามารถเดาได้จากความเข้าใจทั่วไปของเขาเกี่ยวกับรัฐเวสต์ เซอร์ซีว่ามีบางคนมาจากสำนักสหัสบรรณ เผ่าปฐมหายนะ และตำหนักสองกษัตริย์ มีกลุ่มคนที่เมื่อมองแวบแรกแล้วก็ยังไม่รู้ว่าเป็นใครมาจากไหน แต่หลังจากวิเคราะห์อย่างรอบคอบ เขาจำได้ว่าพวกเขาเป็นสำนักที่อยู่ภายใต้การดูแลของสำนักวายชนม์

เฟนด์คำนวณอย่างคร่าว ๆ ในใจและประเมินว่าที่แห่งนี้มีคนอยู่รวมกันมากกว่าร้อยคน ซึ่งเท่ากับจำนวนคนที่เข้าไปในแหล่งทรัพยากรยุทธต้องห้าม เรียกอีกอย่างก็คือผู้คนที่เข้าไปในแหล่งทรัพยากรยุทธต้องห้ามตามมารวมกันอยู่ที่นี่

เสียงอู้อี้ดังขึ้นอีกครั้งทำให้เฟนด์ต้องมองไปตามทิศทางของเสียง ณ จุดนั้น เขาเห็นหลายคนตกลงมาจากกลางอากาศสู่พื้นที่โล่งเช่นเดียวกับเขา ใบหน้าของพวกเขามึนงงอย่างไม่รู้ว่าตัวเองมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร

“ที่นี่มันที่ไหนกัน? ทำไมคนเยอะจัง! ศิษย์พี่คาลัม ทำไมคุณถึงมาที่นี่?”