บทที่ 485

ไม่กี่วินาทีผ่านไป และในไม่ช้า ราคาประมูลสูงขึ้นถึง 21 ล้าน

ราคาประมูลพุ่งขึ้นสูงมาก ถึงขนาดที่บางคนต้องยอมแพ้กับการประมูล และหยุดเสนอราคาเพิ่ม

“ยี่สิบสามล้าน!”

ในที่สุด เฟนด์ก็ยกมือขึ้น แล้วเสนอราคาที่มากกว่าออกไป เผยให้เห็นหญิงสาวที่กำลังยืนยิ้มอย่างอบอุ่น

“สุภาพบุรุษท่านนี้ ได้เสนอราคาถึงยี่สิบสามล้านเหรียญ! มีใครให้ราคาสูงกว่านี้ไหมคะ?”

มุมปากของผู้หญิงคนนั้นเลิกขึ้น หลังจากได้ยินเฟนด์เสนอราคา เขาไม่ได้เพิ่มเงินเพียงแค่ล้านเดียว แต่เพิ่มถึงสองล้าน

“ยี่สิบห้าล้าน!”

อีวานยกมือขึ้น แล้วเพิ่มเงินอีกสามล้านอย่างไม่ลังเลใจ ราวกับว่าเขาเป็นคนที่รวยที่สุดในอาณาเขตกลาง

หลังจากที่เขาเอามือลง เขาหันหน้าไปหาเฟนด์แล้วพูดว่า “เฟนด์ แกอย่ามาแข่งกับฉันเลย บ้านพักหลังนี้เป็นของขวัญวันเกิดสำหรับปู่ฉัน แกมันก็แค่ลูกเขย แกจะอยากสู้กับฉันไปทำไมกัน? แกไม่มีทรัพย์สินพอที่จะเอาชนะฉันด้วยซ้ำ!”

“ฮ่าฮ่า! นายแน่ใจเหรอ?” เฟนด์เยาะเย้ยอย่างเย็นชา เงินก็แต่ตัวเลขสำหรับเขา เขาสามารถซื้อทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลเทย์เลอร์ โดยที่ยังรู้สึกเฉย ๆ ด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับบ้านพักแค่หลังเดียว

“เฮ่! แกนี่มันหัวสูงจริง ๆ เลยสินะ?”

เคนยกนิ้วให้เฟนด์แล้วหัวเราะออกมาดัง ๆ “นี่เฟนด์ ให้พวกเราเป็นสักขีพยานในการสู้กันครั้งนี้ไหมล่ะ ระหว่างแกกับนายน้อยเทย์เลอร์น่ะ ใครแพ้ต้องเรียกอีกฝ่ายว่าพ่อ ฟังดูเป็นไงล่ะ?”

พวกเขาไม่คิดเลยว่าเฟนด์จะส่ายหัวอย่างเรียบง่าย และไม่สนใจข้อเสนอของเขา

“โทษทีนะ แต่ฉันไม่อยากได้ลูกชายที่ไว้ใจไม่ได้น่ะ ฉันคงจะอายและขายหน้ามากแน่ ๆ ถ้ามีลูกแบบนั้น”