บทที่ 1229

“เป็นใครกัน?”

ในอนัตตาไม่สิ้น หลัวซิวได้ฟันทลายหลุมดำ สีหน้าเคร่งขรึมเย็นชา

เขารู้ดีว่าขณะที่เขากระตุ้นร่างกลวัฏสงสารใช้ตราเปิดฟ้า ความแข็งแกร่งที่ซ่อนอยู่ของเขาได้ถูกเปิดเผยแล้ว

สิ่งที่เขากังวลมากที่สุดไม่ใช่สิ่งเหล่านี้ แต่เนื่องจากทุกคนในสำนักไท่เสวียน ตอนนี้อยู่ที่สำนักศักดิ์สิทธิ์เสวียนเหมิน

ผู้แข็งแกร่งที่เชี่ยวชาญวิชาพลังอมตะของสำนักเต๋าเสวียนเทียน จะต้องเป็นผู้แข็งแกร่งในสำนักศักดิ์สิทธิ์เสวียนเหมินอย่างแน่นอน อย่างนี้แล้วจึงเทียบเท่ากับว่าเขามีความอ่อนแออยู่ในมืออีกฝ่าย

“พรึบ!”

ปีกเทพดาราไร้มลทินด้านหลังกางออก ภายใต้การกระพือ หลัวซิวออกจากสถานที่เดิมด้วยความเร็วที่เร็วที่สุด

หลังจากนั้นไม่นาน ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นนั่นก็คือ เฟิ่งหวูซิน

“น่าเสียดายที่เขาหนีไปได้”

เฟิ่งหวูซินส่ายหัว มีรอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา “แต่ข้าเชื่อว่าเจ้าจะกลับมาไม่ช้าก็เร็ว”

ในอนัตตาไม่สิ้น อาจมีอันตรายได้ตลอดเวลา หลังจากที่หลัวซิวใช้ปีกเทพดาราไร้มลทินบินไม่รู้ว่านานแค่ไหน และเขาพบว่าไม่มีใครไล่ตามเขาดังนั้นเขาจึงบินช้าลงทันที

สีหน้าในขณะนี้ของเขาดูขรึมเย็นชาเป็นอย่างมาก เขาก็พึมพำ “เฟิ่งหวูซิน ข้าหวังว่าคงจะไม่ใช่เจ้าจริงๆ”

แม้ว่าเวลาในการฝึกฝนจะไม่นานเป็นพิเศษ แต่หลัวซิวก็ได้ผ่านประสบการณ์มาไม่น้อย เขาได้ติดต่อกับผู้คนทุกประเภท ถ้าเขาสงบสติอารมณ์แล้วครุ่นคิดอย่างรอบคอบ เขาก็สามารถเชื่อมโยงเรื่องทั้งหมดได้

“สมมติว่าเป็นเฟิ่งหวูซินจริงๆ งั้นเขาต้องสงสัยว่าบนร่างของเข้าต้องมีความลับใหญ่ตั้งแต่เนิ่น ๆ แน่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตั้งแต่ข้าฆ่าเทียนหวูเชวและเสนอว่าจะให้สำนักไท่เสวียนอยู่ในสำนักศักดิ์สิทธิ์เสวียนเหมิน เขาตอบตกลงโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ตั้งแต่ตอนนั้น ข้าก็ได้มอบความอ่อนแอของตนเองไว้ในมือของเขา”