บทที่ 2704 ชายหนุ่มจอมหยิ่ง

การแข่งขันสิ้นสุดลงแล้ว และสนามการแข่งขันว่างเปล่าชั่วคราว ใครก็ตามที่มาที่สถานประลองยุทธ์สามารถมาที่สนามได้ตามต้องการ และใครก็ตามที่อยู่ในอาณาจักรเดียวกับคนที่อยู่บนสนามก็สามารถขึ้นไปร่วมการแข่งขันได้เช่นกัน และผู้ชนะจะได้รับทรัพย์สมบัติทั้งหมดและแม้แต่ชีวิตของผู้แพ้!

แน่นอนว่าถ้าไม่มีใครขึ้นสนามสถานประลองยุทธ์ก็จะจัดให้คนอื่นๆ ขึ้นไป แหล่งรายได้หลักของสถานประลองยุทธ์คือการพนัน

"ซ่า!"

พื้นที่บนสนามการแข่งขันสั่นสะเทือนเล็กน้อย จากนั้นมีชายหนุ่มในชุดคลุมสีดำปรากฏตัวขึ้น ดึงดูดความสนใจจากทุกคนในกลุ่มผู้ชม

ไม่ใช่เรื่องแปลกที่คนหนุ่มจะมาร่วมงานสถานประลองยุทธ์ โดยเฉพาะงานใหญ่อย่างการคัดเลือกผู้มีความสามารถ กล่าวได้ว่าเมืองเสว่น่าได้รวบรวมผู้มีความสามารถรุ่นเยาว์จากทุกสารทิศและแต่ละคนก็แข็งแกร่ง

“ชายหนุ่มที่บำเพ็ญเทพมารขั้นหก ไม่รู้จากสำนักไหน”

"โดยทั่วไปแล้วมีเพียงคนหนุ่มที่มั่นใจในความแข็งแกร่งของตัวเองเท่านั้นที่กล้าไปที่สนามศิลปะการต่อสู้ อย่างไรก็ตาม การคัดเลือกผู้มีความสามารถกำลังจะเริ่มขึ้น คงจะแย่หากพวกเขาได้รับบาดเจ็บที่สถานประลองยุทธ์ในเวลานี้"

“ชายหนุ่มคนนี้ดูไม่แก่มาก แต่น่าเสียดายที่ฐานการฝึกฝนของเขาต่ำไปหน่อย เป็นเพียงฐานการฝึกเทพมารระดับหกเท่านั้น”

ผู้ชมพูดกันมากมาย สำหรับอัจฉริยะรุ่นเยาว์ประเภทนี้ที่มาถึงสนาม นักยุทธ์ผู้ช่ำชองจะไม่ขึ้นไป เพราะแม้ว่าเขาจะชนะได้ ภูมิหลังของคู่ต่อสู้ก็ไม่สามารถยั่วยุได้

และถ้าคุณขึ้นไปแล้วพ่ายแพ้ นั่นยิ่งน่าอาย และถ้าเจอคนที่โหดเหี้ยมไร้ความปรานี คุณก็อาจเสียชีวิตได้เช่นกัน

บุคคลที่ปรากฏตัวบนสนามการแข่งขันนั้นเป็นหลัวซิว เขาไม่ได้ซ่อนกลิ่นอายของการฝึกตนของเขา ความผันผวนในการฝึกเทพมารขั้นหก ทุกคนรอบตัวเขารู้สึกได้อย่างชัดเจน

ศิษย์สำนักสรรพอสูรเมื่อกี้ได้บอกผู้คุมกฎวัยกลางคนถึงคำพูดของหลัวซิวโดยการใส่สีตีไข่ ในขณะนี้ใบหน้าของเขามืดมนและอาฆาตแค้นอย่างมาก

"ก็แค่เทพมารขั้นหกช่วงกลางยังกล้าที่จะหยิ่งยโส เสิ่นเฟย เจ้าไปฆ่าเขาซะ!" ผู้คุมกฎวัยกลางคนพูดกับคนข้างๆ เขา

“ผู้คุมกฎโฉว ไม่ต้องกังวล ข้าจะไม่ปล่อยให้เด็กคนนี้เดินลงจากสนามทั้งเป็นอย่างแน่นอน”

ศิษย์ของชื่อสำนักสรรพอสูรคือเสิ่นเฟย แสดงรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ อีกฝ่ายอาจมาจากตระกูลบางสำนักตั้งแต่อายุยังน้อย แต่เขาไม่ค่อยมีประวัติกับคนอย่างถูโยวหมิง ดังนั้นเขาจึงไม่มีภาระทางจิตใจใดๆ

แม้ว่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้น เขาจะได้รับการสนับสนุนจากสำนักสรรพอสูร ดังนั้นเขาจะกลัวอะไร

เมื่อนึกถึงสิ่งเหล่านี้ในใจ เสิ่นเฟยก็กระโดดขึ้นและหยุดลงบนแท่นการแข่งขัน ความเร็วของเขาเร็วราวกับลมกระโชก เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นปรมาจารย์ที่ฝึกฝนกฎธาตุลมจนถึงแดนสมบูรณ์

หลัวซิวดูเป็นปกติ แม้ว่าจะเป็นกฎของแดนสมบูรณ์ แต่ก็ยังเป็นกฎและไม่สามารถเทียบได้กับพลังของกฎ เป็นพรสวรรค์ที่ไม่มีใครเทียบได้ซึ่งทำให้โลกแปดด้าน ฝึกตนไม่ได้บรรลุถึงเทพมารขั้นเจ็ดและต้องควบคุมพลังของกฎ แต่ละคนมีพรสวรรค์ที่น่าสะเทือนฟ้าดิน ไม่มีทางปรากฎในสถานที่เช่นนี้

สำหรับหลัวซิวเอง เขาไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นอัจฉริยะเลย ถ้าเขาไม่มีลูกแก้วอัญมณีแห่งความเป็นความตายในตอนเริ่มต้น บวกกับความทรงจำของชีวิตก่อนหน้าที่ตื่นขึ้นมาในภายหลัง เขาก็ไม่คิดว่าเขาจะสามารถ บรรลุสิ่งที่เขาเป็นในวันนี้ ดังนั้นเขาจึงไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นอัจฉริยะ

“เทพมารขั้นหกระยะท้าย!”

หลังจากที่เสิ่นเฟยมาถึงสนาม ผู้ชมในกลุ่มผู้ชมรู้สึกถึงความผันผวนที่ทรงพลังมากขึ้นในการบำเพ็ญตนของเขา

หนึ่งคนเป็นช่วงระยะกลาง หนึ่งคนคือช่วงระยะท้าย ช่องว่างระหว่างพวกเขาไม่เล็ก เว้นแต่ชายหนุ่มจะมีวิธีพิเศษบางอย่าง ดังนั้นโดยแล้วเขาจะแพ้ แม้ว่าเขาจะชนะได้ มันไม่ง่ายที่จะชนะอย่างแน่นอน ซึ่งอาจส่งผลต่อการคัดเลือกผู้มีความสามารถในอนาคตอันใกล้นี้

“เจ้าจัดการคนเดียวไม่ได้ ให้คนอื่นมาช่วยกันเถอะ” หลัวซิวพูดอย่างใจเย็น

“ไอ้หนู เจ้ายังไม่ตื่นเหรอ?”

หลังจากได้ยินสิ่งที่หลัวซิวพูด เสิ่นเฟยก็อดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นและหัวเราะเสียงดัง และในขณะเดียวกันก็สังเวยอาวุธวิเศษขนาดใหญ่สีเขียวแกมน้ำเงิน

"ไปตายซะ!"

อาวุธเวทมนตร์ของค้อนขนาดใหญ่ทุบโครมคราม และในขณะที่สังเวยอาวุธเวทมนตร์ เสิ่นเฟยได้เปิดใช้งานพลังของกฎธาตุลมแล้วโดยพยายามยับยั้งการเคลื่อนไหวของหลัวซิวเพื่อที่เขาจะไม่สามารถหลบหนีได้

การข่มคู่ต่อสู้ขณะโจมตีเป็นวิธีการต่อสู้ที่นักยุทธ์หลายคนใช้กันทั่วไป

อย่างไรก็ตาม คู่ต่อสู้ระดับนี้ไม่มีใครท้าทายเกินไปสำหรับหลัวซิว เขายกมือขวาขึ้นด้วยความเร็วที่ดูเหมือนช้าสำหรับคนที่ดูอยู่

เมื่อเห็นการเคลื่อนไหวที่ช้าของเขา หลายคนในกลุ่มผู้ชมก็อดไม่ได้ที่จะกังวลใจ หากสิ่งนี้ถูกทุบด้วยค้อน แม้แต่ยอดฝีมือแดนสูงสุดของเทพขั้นหกก็ไม่สามารถรับมือได้? ชายหนุ่มคนนี้ตกตะลึงด้วยความตกใจหรือไม่?

"ชายหนุ่มก็คือชายหนุ่ม แทบจะไม่มีประโยชน์เลย ถ้าเจ้าแค่ฝึกฝน แต่ไม่เพียงพอสำหรับการต่อสู้จริงๆ!"

บางคนส่ายหัว แต่ก่อนที่เขาจะพูดจบ สีหน้าผิดหวังบนใบหน้าของเขาก็แข็งทื่อไปในทันที

"บูม!"

อาวุธวิเศษของค้อนทุบไปทางหลัวซิว แม้ว่าเขาจะยกมือขึ้นช้ามาก เช่นเดียวกับที่เขายกมือขึ้น มันเกิดขึ้นในขณะที่อาวุธวิเศษของค้อนขนาดใหญ่ตกลงมา จากนั้นฝ่ามือของเขาก็ชนกับอาวุธวิเศษของค้อนขนาดใหญ่เข้าด้วยกัน โดยไม่ถูกตีที่ศีรษะด้วยค้อนขนาดใหญ่

อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุด สิ่งสำคัญคือเขาตบค้อนขนาดใหญ่ด้วยฝ่ามือที่ดูเหมือนเบา และค้อนสีเขียวแกมน้ำเงินก็แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยและกลายเป็นผง!