บทที่ 1246

ริต้ากัดริมฝีปากล่างของเธอเบา ๆ หลังจากที่เธออธิบายเรื่องราวทั้งหมดจบแล้ว

“ถ้าคุณยายรู้ว่าพวกเขามีเจตนาที่ไม่ค่อยดี แล้วทำไมเธอถึงอยากจะไปร่วมงานเลี้ยงอยู่อีกล่ะ?” เจอรัลด์ถาม

“คุณยายบอกว่า ในเมื่อตระกูลสมิทไม่ได้ทำเรื่องน่าอับอายอะไร จิตวิญญาณของเราก็ไม่ควรจะหวั่นไหวไปกับเจตนาร้ายเหล่านั้น นอกจากนั้นแล้ว จอร์เจียก็ดูแลต้อนรับเราเป็นอย่างดี เพราะฉะนั้น จึงไม่มีเหตุผลอะไรที่เราจะไม่ตอบรับคำเชิญของเธอ” ริต้าตอบ

“พอพูดถึงเรื่องนี้ รู้ไหมว่าคุณยายของพวกเราน่ะเริ่มเป็นคนแก่ที่ดื้อดึงขึ้นทุกวัน ๆ ตลอดระยะเวลาสองปีที่ผ่านมา… รู้หรือเปล่าว่าเมื่อวานนี้เป็นวันเกิดของเธอ เธอบอกว่าเธอคิดถึงมิล่ามาก และจะไม่จัดงานเลี้ยงฉลองวันเกิดอีก จนกว่ามิล่าจะกลับมา!”

“... เข้าใจแล้ว ในเมื่อคุณต้องไปร่ามงานเลี้ยงฉลองวันเกิดอยู่แล้ว ผมขออนุญาตไปกับคุณด้วยนะ!” เจอรัลด์ตอบ

จอร์เจียมาจากตระกูลเซียร์ พวกเขามีสถานะไม่ต่างกับตระกูลสมิทนัก พวกเขาเป็นเจ้าของธุรกิจขนาดกลางในเมืองเมย์เบอร์รี่มาตั้งแต่ในอดีต แต่สิ่งที่แตกต่างก็คือ ธุรกิจของพวกเขาเจริญก้าวหน้าเป็นอย่างมากในช่วงสองปีที่ผ่านมา

ในเวลาเดียวกัน ผู้อาวุโสหญิงสมิทก็เดินทางมาถึงวิลล่าของจอร์เจียพร้อมกับคนอื่น ๆ

วิลล่าแห่งนั้นเป็นสิ่งปลูกสร้างชั้นเยี่ยมที่ถูกสร้างขึ้นในเมืองคลาวด์ได้ไม่นานนัก งบประมาณการก่อสร้างน่าจะอยู่ราว ๆ สิบสองล้านดอลลาร์ มันค่อนข้างดูหรูหรา และละแวกเดียวกันนั้น ก็มีวิลล่าอีกไม่กี่แห่ง รวมถึงเมาน์เทนท็อปวิลล่า

อย่างไรก็ตาม พอพวกสมิทเดินเข้าไปในวิลล่าแห่งนั้น พวกเขากลับพบแขกที่หน้าตาไม่คุ้นเคยอีกหลายคนที่มาถึงก่อนหน้าพวกเขาแล้ว

ถึงกระนั้น ก็คงเหมือนที่เซเรนิตี้เคยบอกเอาไว้หลายครั้งว่า ถึงแม้จะสูญเสียมิล่าไป แต่ตระกูลสมิททุกคนก็ไม่ควรจะอุดอู้อยู่แต่ในบ้านเหมือนคนขี้ขลาด พวกเขาควรจะออกมาพบปะผู้คน และโลกภายนอกบ้าง!

อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกตระกูลสมิทเข้าไปถึงข้างใน พวกเขาก็เห็นภาพของหญิงชราวัยหกสิบปีกำลังเดินเข้ามาหาพวกเขา โดยมีหญิงและชายคอยพยุ่งแขนเธออยู่ทั้งสองฝั่ง ใบหน้าของเธอดูยิ้มแย้มแจ่มใส

พวกแขกในงานไม่รู้หรอกว่าวันนี้เป็นวันเกิดของหญิงชราคนนี้ มันคงไม่ใช่เรื่องแปลก หากพวกเขาคิดว่าเธอเป็นราชินีเอลิซาเบธที่สองฟื้นคืนชีพขึ้นมา