บทที่ 1658

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจอรัลด์ก็พยักหน้าเห็นด้วย…

ในวันถัดมา เจอรัลด์ได้กล่าวคำอำลากับมิล่าและครอบครัวของเขา ก่อนที่จะมุ่งหน้าไปยังแผ่นศิลาสกายรีชที่ตั้งอยู่ในจาเอลตรา

เมื่อถึงจุดนั้น ข่าวที่ว่าประตูมิติแห่งแผ่นศิลาสกายรีชได้เปิดออกก็แพร่สะพัดไปทั่วจาเอลตราเรียบร้อยแล้ว เนื่องจากนี่เป็นโอกาสที่ดีสำหรับการผจญภัยที่มักจะปรากฏให้เห็นเพียงครั้งคราว ในทุกสองหรือสามทศวรรษ จึงเห็นได้ชัดว่ามีอีกหลายคนที่กำลังวางแผนที่จะข้ามประตูมิตินั้นเช่นกัน!

ในระหว่างที่เขาเดินทางไปจาเอลตรา เจอรัลด์ได้ใช้ยันต์สื่อสารเพื่อบอกโนริเกี่ยวกับแผนการของเขา เมื่อได้ยินว่าเขากำลังมุ่งหน้าไปยังแผ่นศิลาสกายรีช โนริก็รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง เพราะเธอเองก็กำลังวางแผนที่จะเดินทางไปที่นั่นด้วยตัวเองเช่นกัน ด้วยเหตุนี้ เธอจึงออกเดินทางไปที่นั่นเพื่อรอคอยการมาถึงของเจอรัลด์ทันที

ในเวลาประมาณเที่ยงวันของวันเดียวกัน ทั้งสองก็ได้กลับมาพบกันอีกครั้ง

แม้ว่าพวกเขาจะพบกันครั้งล่าสุดเมื่อไม่กี่วัน แต่โนริก็คิดถึงเจอรัลด์มากเหลือเกิน เธอแสดงออกโดยการกระโดดเข้าสู่อ้อมแขนของเขาทันที ในวินาทีที่เธอเห็นเขา โดยไม่สนใจสายตาของคนอื่น ๆ ที่กำลังจับจ้องมาที่พวกเขาด้วยซ้ำ

เมื่อมาถึงจุดนี้ เจอรัลด์ก็คุ้นเคยกับกับนิสัยใจคอของโนริเป็นอย่างดี เขารู้ดีว่าไม่มีสิ่งใดที่จะหยุดการกระทำของหญิงสาวได้เลย...

สักพักต่อมา เมื่อเธอเริ่มสงบลงเล็กน้อย โนริก็มองเขาด้วยสีหน้าสงสัยและถามว่า “เธอรู้ได้อย่างไรว่าประตูมิติแห่งแผ่นศิลาสกายรีชเปิดออกแล้ว เจอรัลด์?”

เธอเป็นคนที่อยากรู้อยากเห็นอย่างชัดเจน เพราะโดยปกติแล้ว ไม่มีผู้คนบนโลกคนไหนที่จะอยากรู้เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่แปลกประหลาดเช่นนี้ คำตอบเดียวที่เป็นไปได้ ก็คือต้องมีคนจากจาเอลตราบอกเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างแน่นอน...

ถึงกระนั้น เจอรัลด์ก็อาจจะถูกมองว่าเป็นคนของจาเอลตราไปแล้วในตอนนี้ นั่นก็เป็นเพราะว่าเขาเป็นหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญศิลปะการสร้างยันต์วิชาลับ!

ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม หลังจากที่หัวเราะให้กับความอยากรู้อยากเห็นของเธอ เจอรัลด์ก็ยิ้มบาง ๆ ก่อนที่จะตอบว่า “เอาเป็นว่ามีใครบางคนมารายงานเรื่องนี้ให้ฉันรู้ก็แล้วกันนะ!”