บทที่ 1663

ไม่ว่าอย่างไร เจอรัลด์ก็หยิบหินศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ก้อนขึ้นมาก่อนที่จะใส่ลงในกระเป๋าของเขา ตอนนี้เจอรัลด์มีหินทั้งหมดห้าก้อนแล้ว

จากนั้นเขาก็หันไปมองเซลิก ก่อนที่จะถามว่า “เป็นอย่างไรบ้าง?”

เซลิกส่ายหัวแล้วตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง “ผมไม่เป็นไรครับ ขอบคุณที่ช่วยผมไว้! ผมนี่ไร้มารยาทจริง ๆ! ผมชื่อเซลิก เลียร์ นะครับ!”

เมื่อได้ยินดังนั้น โนริก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ

“เดี๋ยวนะ คุณคือ… เซลิก เลียร์เหรอ? นายน้อยคนที่สองของตระกูลเลียร์แห่งจาเอลตราใช่หรือไม่?” โนริถาม

เซลิกหันไปหาเธอ เขาคาดไม่ถึงว่าเธอจะรู้ว่าเขาเป็นใคร เขาเลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนจะตอบอย่างสงสัยว่า "...ใช่ครับ แล้วคุณคือ…?”

“อา ฉันชื่อโนริจากตระกูลซาห์น! ฉันไม่คิดว่าจะเจอนายน้อยคนที่สองของตระกูลเลียร์ที่นี่! ช่างเป็นเกียรติจริง ๆ!” โนริพูด ขณะที่เธอยิ้มอย่างอ่อนโยน

ตระกูลเลียร์เป็นครอบครัวที่มีอำนาจมากในจาเอลตรา และสมาชิกของตระกูลหลายคนก็แข็งแกร่งจนบางคนถึงกับสามารถบรรลุอาณาจักรอวาตาร์ได้!

เซลิกเองก็ทราบดีถึงความเข้มแข็งของครอบครัวของเขา ด้วยเหตุนี้ เมื่อมีคนรู้ว่าเขาไม่สามารถป้องกันตัวจากผู้โจมตีเพียงสี่คนได้… เขาก็รู้สึกอับอายเล็กน้อย

เขาหัวเราะเยาะตัวเองอย่างขมขื่น จากนั้นเซลิกก็ถอนหายใจก่อนจะตอบว่า “คุณพูดเกินจริงไปแล้ว คุณหนูซาห์น! ผมมันก็เป็นแค่คนไร้ประโยชน์ที่ถูกสมาชิกตระกูลเลียร์คนอื่น ๆ ทิ้งไว้ข้างหลัง!”

แม้ว่าเซลิกจะเป็นนายน้อยคนที่สองของครอบครัว แต่การฝึกฝนทักษะวิชาของเขาก็ค่อนข้างล้าหลังเมื่อเทียบกับคนอื่น ๆ ท้ายที่สุด เขาสามารถบรรลุถึงระดับที่เก้าในอาณาจักรรูนได้เท่านั้น ความจริงที่ว่าเขาไม่สามารถก้าวเข้าสู่อาณาจักรแห่งนักปราชญ์ได้ทำให้ครอบครัวของเขารวมหัวกันตั้งฉายาให้เขาว่าคนขี้แพ้ เมื่อเป็นเช่นนั้นแล้ว ก็ถือว่าเซลิกไม่ได้พูดเกินจริง เมื่อเขาบอกว่าสมาชิกตระกูลเลียร์ที่เหลือทิ้งเขาไปแล้ว