บทที่ 861

“นายไม่ได้พูดว่านายป้าของเธออยู่ที่นี่หรอกเหรอ? โซนก่อสร้างนี้ไม่เห็นมีใครอยู่เลย!” เบพูดอยู่ภายในรถที่จอดอยู่

สถานที่ตั้งเองก็สัมพันธ์กับครอบครัวของพวกเขา ท้ายที่สุดแล้ว เดิมทีมันเป็นโครงการของลุงของเธอ แต่อย่างไรก็ตาม เนื่องจากปัญหาเงินกู้ที่ร้ายแรงมากของลุงของเธอ พื้นที่การพัฒนาการก่อสร้างใด ๆ จึงถูกยุบโครงการลงโดยสิ้นเชิง

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากพิธีส่งมอบได้จัดขึ้นในวันก่อน ก็น่าจะยังคงมีคนอยู่สักสองสามคน ความจริงที่ว่าไม่มีใครอยู่ที่นั่นจึงทำให้เบประหลาดใจอย่างที่สุด

“ฮึ่ม! ป้าของเธอกำลังรอเธออยู่ข้างในนั้นไง!” ยูราตะเบ็งเสียงใส่ด้วยโทนเสียงที่เย็นชา โดยตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิงกับเสียงที่สิ้นหวังของเขาเมื่อไม่กี่นาทีก่อน

“…นายหมายความว่ายังไง ยูรา?” เบกล่าว เมื่อตระหนักได้ในตอนนี้ว่ามีบางอย่างผิดปกติอย่างรุนแรงกับเขา

“โอ้ ไม่มีอะไรจริง ๆ! เพราะพวกเราก็อยู่ที่นี่กันแล้ว ทำไมไม่ตามฉันเข้าไปหลังจากพูดคุยกันเล็กน้อยล่ะ!” ยูราตอบกลับด้วยรอยยิ้มชั่วร้ายก่อนจะล็อกประตูรถ

จากนั้นเบก็ขมวดขึ้นแล้วเอ่ยแบบขอไปทีว่า “ฉันไม่มั่นใจว่านายคิดจะทำอะไร แต่ถ้ามันไม่มีอะไรจริง ๆ งั้นฉันก็จะโทรหาเชลดอนตอนนี้ เพื่อบอกเขาว่าทุกอย่างโอเคดี”

อย่างไรตามทันทีที่เห็นโทรศัพท์ของเธอ ยูราก็ฉกมันไปจากเธอ! ทันทีที่เขาทำแบบนั้น คนหลายคนก็รีบออกมาจากตึกนั้น โดยมาล้อมรถเอาไว้ภายในไม่กี่วินาที!

“โทรงั้นเหรอ? ตอนนี้ทำไมเธอถึงจะทำแบบนั้นล่ะ? ก็อย่างที่ฉันพูดไป เธอจะลงจากรถไปด้วยกันกับฉันในภายหลัง ลูกพี่ลูกน้อง!” ยูราคำรามอย่างข่มขู่

“ถ้าอย่างนั้นนายก็หลอกฉันสินะ! นายสมรู้ร่วมคิดกับลุงของฉัน และคนอื่น ๆ เพื่อพาฉันมาติดกับดักของนายใช่ไหม? นายรู้บ้างไหมว่านายกำลังทำอะไรอยู่ตอนนี้?” เบพูด

“รู้บ้างไหมงั้นเหรอ? ฮ่าฮ่า! ภายใต้สถานการณ์เหล่านี้เนี่ยนะ?! ลูกพี่ลูกน้อง ฉันไม่สนเกี่ยวกับเรื่องแบบนั้นจริง ๆ ในตอนนี้! สิ่งเดียวที่ฉันรู้ก็คือทรัพย์สินของตระกูลต้องไม่ตกไปยู่ในมือของผู้หญิงสารเลวแบบเธอไง! ไม่มีทาง!” ยูราคำรามใส่

“เธอรู้ไหมว่าฉันวางแผนที่จะกลายมาเป็นทายาทของตระกูลนานแค่ไหน? รู้ไหมว่าฉันต้องประจบประแจงคุณย่าเพื่อทำให้เธอพอใจมากแค่ไหน? หลังจากที่ฉันอุทิศตัวเองอย่างนับไม่ถ้วน ตั้งแต่ตอนที่ฉันเป็นเด็กแล้ว ฉันใกล้ที่จะได้ทรัพย์สินของตระกูลกับพ่อของฉันแล้ว! และสุดท้ายวันนั้นก็มาถึง! แต่เกิดบ้าอะไรขึ้นกับช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดนั้นล่ะ? เธอไง! เธอเอง เบ! เธอทำลายความพยายามและความฝันทั้งหมดของฉัน นังบ้าเอ้ย!” ยูราตะคอกเสียงใส่เบจนแทบจะบ้า