บทที่ 862

วินาทีนั้นเองโทรศัพท์ลูกน้องของยูราคนหนึ่งเริ่มดังขึ้นมา

“เป็นคุณหลงครับ คุณเยลแมน” ลูกน้องคนนั้นกล่าว

“่ถ้าอย่างนั้นในตอนนี้นายอยู่ฝ่ายเดียวกับตระกูลหลง! นายบ้าไปแล้วจริง ๆ! ยูรา! และไม่ใช่แค่นาย คุณป้ากับคุณลุงก็ต้องเสียสติไปแล้วเหมือนกัน!” เบพูดอย่างไม่เชื่อ

“พาเธอไปได้แล้ว!” ยูราสั่ง ขณะที่เขาโบกมืออย่างเหลืออดก่อนจะรับโทรศัพท์

“ทุกอย่างเป็นไปอย่างราบรื่น คุณหลง คุณไม่ควรลืมสัญญาที่คุณให้ไว้กับผมนะ”

“แน่นอน ผมไม่ลืมอยู่แล้ว! ผมจะไม่มีวันลืมคำสัญญาเช่นนี้ คุณเยลแมน!”

ใกล้เวลาพลบค่ำแล้ว ที่บ้านของตระกูลเยลแมนดูเหมือนจะไม่มีใครจะสังเกตเห็นความผิดปกติที่เกิดขึ้น

อย่างไรก็ตาม สมาชิกในครอบครัวหลายคนก็สังเกตเห็นว่าเบได้หายไปตลอดทั้งวัน โดยเฉพาะป้าสองและครอบครัวของเธอที่กำลังรอที่จะเลี้ยงอาหารเบและแคทเธอรีนอยู่ เนื่องจากเธอไม่อยู่เกือบจะตลอดทั้งวันนี้ พวกเธอจึงเพียงคาดเดาไว้ว่าเบนั้นคงยุ่งอย่างมาก

เมื่อพวกเธอซักถามแคทเธอรีนและเชลดอนเกี่ยวกับที่อยู่ของเบ แต่ก็ไม่มีใครรู้ว่าเธออยู่ที่ไหน

สุดท้ายแล้ว ป้าสองจึงเดินออกไปจากสำนักงานของเบอย่างท้อแท้ ขณะที่เธอส่ายหัวของเธอและถอนหายใจ

“ถ้าเพียงฉันรู้ว่าเธอจะได้กลายมาเป็นหัวหน้าของตระกูล ฉันก็คงจะปฏิบัติต่อเธอให้ดีกว่านี้! ตอนนี้ความสัมพันธ์ปัจจุบันของเราที่ตึงเครียด ดังนั้นฉันจึงสงสัยว่าถ้าฉันเลี้ยงอาหารเธอจะยังเปลี่ยนอะไรได้บ้างไหม…”

วันนี้ผ่านไปอย่างรวดเร็ว และเช้าวันรุ่งขึ้น ป้าสองและครอบครัวของเธอก็รออยู่หน้าสำนักงานของเบกันอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม แม้แต่ตอนเที่ยงที่ใกล้จะมาถึง ก็ยังไม่มีวี่แววของเบอยู่ดี

“คุณแม่คะ ไปกันเถอะ…บางทีอาจไม่มีประโยชน์อะไรที่พวกเรารอกันอยู่ที่นี่แบบนี้… อย่าลืมว่าเบไม่เหมือนเดิมแล้วในตอนนี้! เธอเป็นผู้มีอิทธิพลมากที่สุดในทางเหนือนะคะ! ทำไมเธอถึงจะยังคงคบกับพวกเราอยู่อีกล่ะคะ?” อิซาเบลกล่าว มีความไม่พอใจในน้ำเสียงของเธอ

ท้ายที่สุดแล้ว เบได้เลื่อนตำแหน่งอย่างรวดเร็วมาก นั่นจึงทำให้อิซาเบลอารมณ์เสียอย่างที่สุด เธอไม่สามารถแม้แต่จะแยกแยะความรู้สึกได้เลยด้วยซ้ำ ในขณะที่ทำได้เพียงรู้สึกอิจฉาริษยาต่อไป

ในฐานะผู้หญิง อิซาเบลรู้ว่าเบคงจะทำให้ครอบครัวภูมิใจได้แล้ว ถ้าเธอได้แต่งงานเข้าไปในตระกูลที่ร่ำรวย ถ้าเธอติดอยู่กับเรื่องนั้น อิซาเบลก็คงจะไม่รู้สึกถึงอารมณ์ที่ซับซ้อนเช่นนี้ ในขณะนี้หรอก!

แต่แน่นอนว่าเธอต้องขวนขวายเพื่อจะกลายมาเป็นผู้มีอิทธิพลคนหนึ่ง! ตอนนี้เธอเป็นเจ้านายที่แข็งแกร่งและพึ่งพาตนเองได้อย่างแท้จริง

หลังจากคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ครู่หนึ่ง อิซาเบลก็ตระหนักได้ว่าเธอไม่อาจอิจฉาริษยาได้อีกต่อไป เพราะไม่มีโอกาสเลยจริง ๆ ที่เธอจะสามารถได้อยู่สูงกว่าเบอีกครั้งได้ ความจริงแล้ว ถ้าเธอทำให้เบพอใจ ก็ยังมีโอกาสที่เธอจะยังคงสามารถกลายมาเป็นเจ้านายหญิงที่สำคัญที่สุดคนที่สองในพื้นที่แห่งนี้ได้ มันคงจะเป็นความรู้สึกที่ดี…