บทที่ 374 ฉันพาตัวของมู่เซิ่งกลับมาได้

มู่เซิ่งปฏิเสธเหรอ?

ฉากตรงหน้านี้ เป็นเหตุการณ์ที่ไม่มีใครจะคาดเดาได้

เดิมทีพวกเขาคิดว่ามู่เซิ่งจะยินยอม กลายเป็นหัวหน้าทีมหน่วยรบพิเศษในทีมเต่าดำ ยังไงซะนั่นเป็นทีมเต่าดำเลยนะ สี่องค์กรใหญ่ภายใต้กลุ่มพันธมิตรนักเสวียน แต่ทุกคนก็คาดไม่ถึงว่า มู่เซิ่งจะปฏิเสธคำขอนี้

“นาย ทำไม?” ครูฝึกฝานหรงก็ประหลาดใจอย่างยิ่งเหมือนกัน ไม่มีใครสามารถปฏิเสธคำขอแบบนี้ได้

“ไม่ทำไม ฉันก็แค่ไม่อยากเข้าร่วมทีมเต่าดำ”มู่เซิ่งพูดอย่างใจเย็น

“แต่ว่า……มู่เซิ่ง นายน่าจะไม่เคยทำความเข้าใจกับทีมเต่าดำมาก่อนนะ ถ้าหากนายเข้าร่วมในนั้น จะได้รับการสนับสนุนทรัพยากรจำนวนมาก นอกจากเงินแล้ว ยังมีสิทธิ์ และวัสดุยาต่างๆที่ไม่สามารถซื้อได้จากภายนอก” ฝานหรงพูดอย่างรีบร้อน เขายังคิดว่ามู่เซิ่งไม่รู้จักกลุ่มพันธมิตรนักเสวียน ดังนั้นจึงปฏิเสธ

“ฉันไม่ต้องการสิ่งเหล่านี้ ความกรุณาของคุณ ฉันรับรู้แล้ว”มู่เซิ่งส่ายหน้า และเดินออกจากโกดัง

ตอนแรกยังตั้งใจที่จะกลับไปพักผ่อนที่ห้องนอน แต่ดูท่าทางนี้ พักผ่อนไม่ได้แล้ว สู้ออกไปเดินเล่นดีกว่า

“เดี๋ยวก่อน มู่เซิ่งนายเพิ่งอย่าไป ไม่ได้จริงๆนายกลับไปดูที่ฐานทัพกับฉัน ถ้าหากไม่พอใจค่อยไปก็ได้ หรือว่านายต้องการข้อเสนออะไร ก็พูดออกมาก็พอ พวกเราไม่ใช่ว่าจะเจรจากันไม่ได้” ครูฝึกฝานหรงรีบไล่ตามติดอยู่ด้านหลัง และตะโกนเสียงดัง

ทุกคนก็ยิ่งมองดูด้วยความมึนงง พวกเขาเคยเห็นสภาพนี้ของครูฝึกฝานหรงตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

อย่างไรก็ตาม ในสายตาของเขา มู่เซิ่งไม่ได้หยุดฝีเท้า ก้าวตรงผ่านประตู และออกจากโกดัง

เมื่อมองไปที่ด้านหลังของมู่เซิ่ง ในสมองของหยางฟางฟาง คำพูดที่เหยาเผิงเคยพูดก่อนหน้านี้ผุดขึ้นในกลางอากาศ:

“ทีมเต่าดำ เชิญมู่เซิ่งไม่ได้”

ตอนแรก เธอคิดว่าคำพูดของเหยาเผิงเป็นการโอ้อวดมาโดยตลอด แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า ไม่นึกเลยว่าจะเกิดขึ้นจริงๆ

แต่ยังไงหยางฟางฟางก็ไม่เข้าใจ เผชิญหน้ากับทีมเต่าดำ ทำไมมู่เซิ่งไม่หวั่นไหวเลย

“เฮ้อ กองทัพเป็นหมื่นคนนั้นหามาง่าย แต่นายพลเพียงคนเดียวนั้นหายากจริงๆ คนมีความสามารถดีขนาดนี้ ฉันจะต้องคิดหาทางเอาเข้าในทีมเต่าดำให้ได้ แบบนี้ จึงจะส่งเสริมให้เต่าดำของเราเจริญรุ่งเรือง” ครูฝึกฝานหรงถอนหายใจ ส่ายหน้าอย่างไม่ยอมแพ้ และพูดพึมพำ

แม้ว่าเขาจะอยู่ในอันดับที่หนึ่ง ในสี่ครูฝึก แต่ลูกศิษย์ในทีมเต่าดำ กลับขาดแคลนชั่วคราว เขาไม่ได้เจอกับลูกศิษย์อย่างมู่เซิ่งมานานแล้ว

ไม่อย่างนั้น รอตอนที่เขาเกษียณเมื่ออายุมาก ไม่มีใครจัดการดูแลทีมเต่าดำ และอาจมีอันตรายจากการสลายตัว

ฝานหรงไม่มีทางยอมให้ทีมรบที่เขาบริหารมาอย่างยากลำบาก จะจบลงแบบนี้

“ครูฝึกฝานหรง ถ้าหากมู่เซิ่งเปลี่ยนใจ คุณยังจะให้เขาเป็นหัวหน้าทีมหน่วยรบพิเศษอยู่มั้ย?”ในเวลานี้หยางฉางจวินถามอย่างกะทันหัน

ในเมื่อมู่เซิ่งแข็งแกร่งมากกว่าเซียวจ้าน ตอนนี้เขาก็เริ่มที่จะวางแผนจะตีสนิทมู่เซิ่งอีกครั้ง

ส่วนท่าทีที่มีต่อมู่เซิ่งก่อนหน้านี้? หยางฉางจวินลืมเรื่องนี้ไปตั้งนานแล้ว

“แน่นอนว่า ขอแค่เขายอมกลับมา ตำแหน่งหัวหน้าทีมหน่วยรบพิเศษ ก็เป็นของเขา!” ครูฝึกฝานหรงพูดอย่างน่าเชื่อถือ

เขาแทบอยากจะให้มู่เซิ่งกลับมาตอนนี้ และรับตำแหน่งหัวหน้าทีมหน่วยทีมพิเศษ

น่าเสียดาย ยิ่งเด็กหนุ่มมีความสามารถมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งมีนิสัยที่ดื้อรั้นมากขึ้นเท่านั้น ฝานหรงไม่รู้ว่าจะดึงมู่เซิ่งมาได้อย่างไร

หยางเหม่ยหลินยืนอยู่ข้างๆ หลังจากที่ได้ยินคำนี้ ก็ยิ้มทันที“หัวหน้าเซี่ย คุณก็ไม่ต้องกังวล ต่อให้มู่เซิ่งจะเย่อหยิ่งแค่ไหน เขาก็เป็นแค่ชายหนุ่มในวัยยี่สิบ และสิ่งที่ผู้ชายชอบคือไม่มีอะไรมากไปกว่าอำนาจเงินทอง และสาวสวย”