ปิดด้วยปาก

@มหาวิทยาลัย

"เป็นไรวะ ทำหน้าอย่างกับเบื่อโลก" : พริกแกง

"เออ กูโคตรเบื่อเลยว่ะ แม่ง !โลกนี้มันช่างโหดร้ายกับกูเกินไปแล้ว

"อะไรของมึง ตึงแต่เช้าเลย มีเรื่องอะไร ไหนเล่ามาซิ" : พิ้งค์พลอย

"กูก็อยากจะเล่านะ แต่ไม่รู้จะเริ่มยังไง กูโคตรอึดอัด เฮ้อ !" มะนาวถอนหายใจยาวพรืด ก่อนจะนั่งหน้างอ เอาปลายคางเชยขอบโต๊ะเอาไว้

"มาแล้วค่าาาชะนี......" ดาด้าเดินเข้ามาพร้อมกับขนมเต็มไม้เต็มมือ

"มาสักทีนะมึง กูนึกว่ามึงโดนฆ่าหมกป่าไปแล้ว" : พริกแกง

"เออน่า มึงอย่าบ่นเป็นป้าข้างบ้านกูหน่อยเลย มากินขนมนี่มา" ดาด้า

"เกิดใจดีอะไรขึ้นมา ถึงได้ซื้อขนมมาฝากพวกกูเยอะแยะขนาดนี้ จะว่าไปขนมพวกนี้ มีแต่ของที่กูชอบทั้งนั้น มึงนี่สมกับเป็นเพื่อนรักกูจริงๆ รู้ใจไปทุกอย่าง" มะนาวแกะซองขนมขบเคี้ยว กำลังหยิบมันเข้าปาก แต่ต้องหยุดชะงัก เมื่อชื่อของใครบางคนดังเข้ามาในหู

"ไม่ใช่ของกูค่า ของพี่จอมทัพ พี่เขาฝากมาให้มึง" ดาด้า

"แค๊กๆๆๆ" มะนาวสำลักทันทีที่ได้ยินชื่อของใครบางคน

"ฝากมาให้อีนาว ? : พริกแกงย้ำอีกทีเผื่อฟังผิด ร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นมะนาวกับพี่จอมทัพคุยกันเลยสักครั้ง

"เออ กูก็ถามย้ำนะ แต่พี่เขาบอกฝากให้น้องนาว" ดาด้าพูดไปพรางเคี้ยวขนมไป

“เอาคืนไปเลยไป ชิ! : มะนาวทำหน้ายู่ วางขนมลงทันที