ตอนที่468

ตอนที่468

การกระทำเพียงเล็กๆเช่นนี้ ทำให้ธามนิธิรู้สึกเหมือนกำลังได้รับแรงสนับสนุนอันยิ่งใหญ่

เขาไม่ควบคุมตนเองอีกต่อไปและรุกล้ำเข้าไปอย่างดุดัน

ออกมาจากห้องน้ำ เขาวางเธอลงบนเตียงใหญ่ เรือนร่างยังไม่ทันได้เช็ดให้แห้งดี เกิดเป็นหยดน้ำไหลลงบนผ้าปูเตียง ทิ้งไว้เป็นร่อยรอย

เขากลับรุกเธออีกครั้ง

ถึงยอมไปหยิบเสื้อผ้า ให้เธอได้สวมใส่

ครั้งนี้เป็นครั้งแรกของพวกเขา นับตั้งแต่ที่ร่างกายของเขาหายดีขึ้นมา

ธามนิธิที่รับบทบาทผู้นำ ในใจเกิดเป็นความรู้สึกที่ถูกเติมเต็มและมีความสุข

เขาโอบกอดปาณีที่แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วไว้ในอ้อมแขน ก้มศีรษะลงจูบริมฝีปากอันอ่อนนุ่มของเธอ อืม คล้ายว่าตนเองจะยิ่งรักเธอเพิ่มขึ้นมากกว่าเมื่ออีกแล้ว

“นิดหน่อยค่ะ” ติดต่อกันมาสองครั้ง เธอรู้สึกเหนื่อยเป็นอย่างยิ่ง

อาจเป็นเพราะช่วงนี้เขาเลี้ยงเธอดีเกินไป ปาณีค้นพบว่าตนเองยิ่งอยู่ความแข็งแรงของร่างกายยิ่งแย่ลง

ธามนิธิเอ่ย “รีบนอนเถอะ”

“คุณไม่นอนหรือคะ?”เธอใช้สายตามองไปยังเขา

“ฉันดูเธอนอน”

ในช่วงเวลานี้ ธามนิธิรู้สึกว่าเขาไม่ต้องนอนหลับทั้งคืนก็ยังได้

ช่วยไม่ได้ ชายที่เพิ่งกินเนื้ออิ่มย่อมรู้สึกมั่นอกมั่นใจในตนเองอยู่บ้าง

ปาณีเปิดตาอยู่ครึ่งหนึ่ง มองที่เขาด้วยความง่วงงุนอยู่บ้าง “นอนด้วยกันเถอะค่ะ”

“อืม”

ผ่านไปไม่นาน ปาณีก็หลับสนิท กลับเป็นธามนิธิที่ยังคงตื่นอยู่ตลอด

เช้าวันที่สอง กลับเป็นเธอที่ถูกธามนิธิปลุกให้ตื่น

เขาตื่นเช้ากว่าเธอ

วันนี้ฝนตก สายฝนที่สาดกระทบกับหน้าต่างก่อให้เกิดป็นเสียงหยดน้ำขึ้น ธามนิธิเอ่ย “น้าลำมุงกำลังทำอาหารเช้า ตอนนี้เธอตื่นแล้ว ลงไปก็ได้เวลาทานพอดี”