ตอนที่822แฟชั่น

ตอนที่822แฟชั่น

ส้มโอเดินกลับมาพร้อมกับลาเต้หนึ่งแก้ววางเสิร์ฟไว้ด้านหน้าของปาณีก่อนจะพูดอย่างอารมณ์ดี："แก้วนี้ฉันเลี้ยงเธอเอง！"

ปาณีส่งยิ้มให้เพื่อนพร้อมกับพูดว่า："ถ้าอย่างนั้นก็ขอบใจเธอมากนะส้มโอสุดสวย！"

ส้มโอหัวเราะคิกคักเมื่อกวาดตามองไปรอบๆร้านก็พบว่าตอนนี้ลูกค้าในร้านไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ส้มโอจึงนั่งลงคุยกับปาณี："เออนี่ปาณีเธอมาหาฉันที่นี่มีเรื่องอะไรรึเปล่าอ่ะ？"

ปาณีวางแก้วกาแฟลงก่อนจะค่อยๆเล่าเรื่องที่บาร์นี่มาวีนใส่เธอวันนี้ให้ส้มโอฟัง

ผลสุดท้ายกลายเป็นส้มโอที่ดูจะตื่นเต้นมากกว่าปาณีเสียอีกถึงกับกระโดดโหยงเมื่อได้ยินเรื่องราวที่ปาณีเล่าให้ฟังเลยทีเดียว："อะไรนะ？ยัยบาร์นี่ถึงขั้นไปขู่เธอเลยเหรอเนี่ย？"

เมื่อเริ่มสังเกตได้ว่ากำลังตกเป็นเป้าสายตาของลูกค้าในร้านปาณีก็ดึงส้มโอให้นั่งลงสงบสติอารมณ์ก่อนจะพูดเสียงเบากับเธอ："อย่าโมโหไปเลยส้มโอขนาดฉันเองยังไม่ได้โกรธอะไรมากมายเธอก็ใจเย็นๆก่อนนะ！จริงๆเเล้วเรื่องนี้มันต้องโทษนายนภันต์ถึงจะถูก！"

เมื่อเอ่ยถึงนภันต์ส้มโอก็มีท่าทีเหงาหงอยเซื่องซึมลงไปไม่น้อย

ปาณีเป็นคนที่มีน้ำใจไมตรีอันดีกับผู้อื่นอยู่เสมอเมื่อเห็นส้มโอมีอาการเช่นนั้นจึงเอื้อมมือไปตบที่ไหล่ของเธอเบาๆเเล้วพูดด้วยเสียงนิ่งทุ้ม："วางใจเถอะฉันจะไปสั่งสอนนายนภันต์เองอิตาทึ่มเอ๊ย！ผู้หญิงดีๆน่ารักๆอย่างส้มโอกลับไม่สนใจดันไปยุ่งกับแม่เน็ตไอดอลซะได้สงสัยเขาคงจะตาบอดไปแล้วเเน่ๆ"

ส้มโอได้ยินที่ปาณีพูดจายกย่องชื่นชมตัวเองก็รู้สึกอึดอัดใจอยู่ไม่น้อย："ปาณีเธอก็อย่ายกย่องฉันนักเลยฉันไม่ได้ดีอย่างที่เธอพูดหรอก！"

ปาณีเอื้อมมือไปจับมือของส้มโอไว้ก่อนจะพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงจริงจัง："ใครบอกเธอล่ะเธอเป็นลูกคนรวยที่อ่อนน้อมถ่อนตนที่สุดตั้งเเต่ฉันเคยเจอมาเธอรู้มั๊ยว่าการที่ฉันเเต่งงานกับคุณอาฉันต้องทนทุกข์กับการโดนดูถูกเหยียดหยามจากบรรดาคนรวยมีชาติตระกูลมากมายเเค่ไหนเเต่เธอเป็นคนเดียวที่ไม่เคยทำแบบนั้นกับฉันเลยเเละถึงเเม้เธอจะเป็นลูกคุณหนูเเต่เธอก็ยังพึ่งลำแข้งของตัวเอง！ถ้าฉันเป็นเธอฉันคงทำแบบเธอไม่ได้จริงๆ！"

เมื่อได้ฟังที่ปาณีพูดส้มโอก็เริ่มจะหน้าเเดงระเรื่อๆ

หลังจากส่งปาณีกลับไปแล้วส้มโอก็คิดถึงนภันต์ขึ้นมาเเล้วทันใดนั้นหน้าเธอก็ทวีความแดงยิ่งขึ้นไปอีกเเต่พอนึกถึงความสัมพันธ์ที่ยังคงคลุมเครือระหว่างเขากับบาร์นี่เเล้วส้มโอถึงกับส่ายหัวไปมาก่อนจะหันกลับไปทำงานของเธอต่อ

ในขณะที่ปาณีกำลังนึกจะไปหานภันต์เพื่อเคลียร์เรื่องราวให้กระจ่างยังไม่ทันได้ครึ่งทางจู่ๆธีระก็โทรเข้ามาพอดี："ปาณีตอนนี้เธอว่างหรือเปล่า？คุณทัดธนเพิ่งจะเเนะนำลูกค้ารายใหญ่ให้เราเเล้วก็อยากจะคุยกับพวกเราเรื่องความร่วมมือทางธุรกิจน่ะ！"

ปาณีนิ่งอึ้งไปชั่วครู่ก่อนจะตอบกลับไป："ได้เดี๋ยวฉันจะเข้าไปที่บริษัทเดี๋ยวนี้แหละ！"

หลังจากวางสายเธอก็เหลือบมองดูนาฬิกาข้อมือนี่มันก็ใกล้เวลาเลิกงานของคุณอาพอดีปาณีจึงกดมือถือโทรออกไปหาคุณอาปลายทางเองก็กดรับสายเร็วมาก

"คุณอาวันนี้คิดถึงฉันหรือเปล่าคะ？"ปาณีพูดเสียงอ่อนเสียงหวานออดอ้อนใส่เขา

ธามนิธิรู้สึกตัวร้อนวูบวาบขึ้นมาทันทีเเต่ปากก็เเกล้งพูดออกไปว่า："ปาณีเธอครั่นเนื้อครั่นตัวอยากโดนแบบเมื่อคืนอีกแล้วใช่ไหม？"

ปาณีหัวเราะหึหึจากนั้นจึงวกกลับมาพูดคุยแบบเป็นการเป็นงาน："คุณอาคะฉันอยากจะโทรมาบอกว่าคืนนี้ฉันคงจะกลับบ้านมืดหน่อยน่ะค่ะเมื่อกี้ธีระเพิ่งโทรมาบอกว่าคุณทัดธนแนะนำลูกค้ารายใหญ่ให้ฉันก็เลยโทรมาบอกให้คุณอาทราบก่อนน่ะค่ะคืนนี้อย่าลืมทานข้าวเย็นนะคะ！"

ธามนิธิที่เพิ่งจะยิ้มหน้าบานหัวใจชุ่มชื่นไปเมื่อสักครู่ตอนนี้ถึงกับยิ้มหุบในทันทีเขาตอบกลับไปอย่างเซ็งๆ："อืม！"

ปาณีหัวเราะออกมาเบาๆก่อนจะตอบเขาไปว่า："คุณอาอย่าเป็นแบบนี้สิคะทีเวลาคุณอาทำงานฉันยังสนับสนุนคุณอาอยู่ตลอดเลยรอฉันกลับไปคืนนี้เดี๋ยวจะตบรางวัลให้อย่างงามเลยนะคะ！"

ธามนิธิจ้องมองโทรศัพท์ด้วยเเววตาเป็นประกายขึ้นมาทันที："ขอให้มันจริงเถอะ！"

ปาณีไม่พูดตอบโต้เขาได้เเต่บอกเขาว่า："แน่นอนค่ะ！เอ่อคุณอาคะฉันต้องวางเเล้วค่ะเดี๋ยวต้องขึ้นรถไฟฟ้าจะไม่มีสัญญาณเเล้วค่ะ！วางก่อนนะคะ！"

ทันทีที่พูดจบ"แกร็ก！"เสียงวางสายก็ดังขึ้นมาทันที

เมื่อธามนิธิกดวางสายโทรศัพท์ก็เหลือบไปเห็นไวยาตย์กำลังแอบมองมาที่ตนอยู่พอดีธามนิธิเผลอเอามือมาลูบๆใบหน้าของตัวเองอย่างไม่รู้ตัวพร้อมกับเอ่ยถามเขา："ทำไมรึ？หน้าฉันมีอะไรติดอยู่รึไง？"

ไวยาตย์ส่ายหัวจากนั้นก็มองดูธามนิธิเเละพูดกับเขาด้วยเสียงทุ้มต่ำ："ท่านประธานธามนิธิผมก็เเค่คิดว่าอารมณ์ของคนเราที่แสดงออกมามันก็เปลี่ยนเเปลงได้ตลอดเวลานะครับท่าน"

ธามนิธิจ้องหน้าไวยาตย์ด้วยท่าทางขึงขังก่อนจะพูดสั่งเขาด้วยเสียงนุ่มลึก："รีบไปจัดการเรียกประชุมหัวหน้าเเผนกต่างๆเราจะประชุมด่วนกัน！ฉันว่านายดูจะว่างๆนะช่วงนี้เเล้วก็เอาบันทึกการประชุมเมื่อวานนี้มาให้ฉันด้วย！"

ไวยาตย์หน้าสลดขึ้นมาทันทีก่อนจะมองไปที่เจ้านายของเขา："บันทึกอันนั้นไม่ใช่ว่าต้องส่งให้วันพรุ่งนี้เหรอครับท่าน？"