ตอนที่832งานเลี้ยงกาล่าดินเนอร์

ตอนที่832งานเลี้ยงกาล่าดินเนอร์

ปาณีมองดูฝนสิริที่กำลังคุยโม้โอ้อวดด้วยความภาคภูมิใจก็เกิดอาการหัวเสียหน่อยๆกับพฤติกรรมของแม่ตัวเองเธอหันไปกระตุกแขนเสื้อของธามนิธิเบาๆ："พวกเราไปกันเถอะค่ะ！"

ธามนิธิเหลือบไปมองฝนสิริที่กำลังโชว์ออฟอวดลูกเขยกับเหล่าเพื่อนบ้านเเล้วจึงหันมาพยักหน้าให้ปาณีก่อนจะจูงมือเธอเดินเข้าไปหาฝนสิริที่ถูกรายล้อมด้วยไปเพื่อนบ้าน

"แม่ครับพวกเราขอตัวก่อนนะครับไว้วันหน้าพวกเราจะมาเยี่ยมใหม่ครับ！"

ฝนสิริชะงักงันก่อนจะบอกไปว่า："ไหนๆก็มาเเล้วอยู่กินข้าวด้วยกันสักมื้อสิ！พู่อลูกคู่นั้นเขาพากันออกไปซื้อกับข้าวเเล้วจะไม่อยู่กินข้าวด้วยกันก่อนเหรอ？"

ธามนิธิยิ้มให้เธอพลางพูดปฏิเสธ："คงไม่ล่ะครับวันนี้ผมต้องพาปาณีไปร่วมงานกาล่าดินเนอร์น่ะครับไว้วันหลังพวกเราค่อยมาลิ้มรสอาหารฝีมือของคุณแม่นะครับ！"

หลังจากพูดจบพวกเขาก็หันไปพยักหน้าเบาๆให้บรรดาเพื่อนบ้านก่อนจะขึ้นรถขับออกไป

หลังจากพ้นลานหน้าบ้านออกมาปาณีถึงกับสูดหายใจเข้าลึกๆเเล้วก็พ่นลมหายใจออกมายาวๆ："น่าเบื่อหน่ายจริงๆฉันไม่รู้ว่าฉันทนมาได้ยังไงผ่านมากี่ปีๆแม่ก็ยังเหมือนเดิม！"

ธามนิธิไม่ได้พูดอะไรเขาหันไปมองที่ปาณีที่ดูท่าทางเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัดเขาจึงบอกกับเธอว่า："ถ้าเหนื่อยก็งีบสักหน่อยเถอะเดี๋ยวถึงเเล้วฉันจะปลุกเธอเอง！"

"อืม"ปาณีตอบเสียงอ่อยก่อนจะค่อยๆหลับตาลง

ธามนิธิเห็นว่าเธอกำลังจะหลับเลยหันไปหมุนปรับฮีตเตอร์ให้อุ่นขึ้นอีกหน่อยจากนั้นจึงหันไปตั้งใจจดจ่อกับการขับรถอย่างเต็มที่

เมื่อรถหยุดปาณีก็ลืมตาตื่นขึ้นมาพอดีเธอค่อยๆปรือตาสะลึมสะลือมองออกไปด้านนอกทว่าภายนอกนั่นกลับสว่างไสวไปด้วยแสงไฟนีออนดูละลานตาจนทำให้ตาเธอมันพร่ามัวไปหมด

"ที่นี่ที่ไหนคะ？"ปาณีพูดเสียงเอื่อยๆ

ธามนิธิพูดเสียงเบาตอบปาณีที่เหมือนจะยังไม่ตื่นดี："ที่ฉันบอกว่าจะพาเธอมาร่วมงานกาล่าดินเนอร์ไงที่นี่แหละ！"

"ห๊ะ"ปาณีร้องอุทานออกมาจากนั้นก็รีบหันไปถามธามนิธิด้วยท่าทางงุนงง："อะไรนะคะ？ฉันคิดว่าคุณแกล้งบอกแม่ฉันเพราะไม่อยากจะอยู่ที่บ้านฉันต่อ！อีกอย่างฉันก็ไม่มีชุดที่เหมาะสมกับงานนี้เลยค่ะขืนลงไปทั้งแบบนี้ฉันคงทำให้คุณเสียหน้าเเย่"

ธามนิธิเห็นปาณีท่าทางดูกังวลใจก็แอบขำออกมาเบาๆจากนั้นก็ชี้มือไปทางเบาะหลังรถก่อนจะพูดด้วยเสียงเรียบนิ่ง："ฉันเตรียมไว้หมดเเล้วเธอเเค่เอาชุดไปเปลี่ยนก็พอ！"

ปาณีหันไปมองที่เบาะด้านหลังก็เห็นกล่องของขวัญสีเขียวอ่อนวางอยู่บนเบาะ

เธอชายตามองออกไปนอกหน้าต่างดูรถที่วิ่งเเล่นไปมาเเล้วจู่ๆปาณีก็เริ่มหน้าแดงด้วยความอาย："เอิ่มแล้วจะให้ฉันไปเปลี่ยนที่ไหนอ่ะคะ？"

ธามนิธิเหลือบมองไปที่เบาะหลังเเล้วก็หัวเราะออกมา："ข้างหลังนั่นไงที่มันกว้างพอ！วางใจเถอะฉันจะคอยเฝ้าระวังให้เองจะไม่ให้ใครเห็นเธอเลย！"

ปาณีค่อยๆขยับตัวมุดไปที่เบาะหลังอย่างไม่ค่อยเต็มใจนักเเล้วก็ยังรู้สึกลังเลว่าจะทำยังไงดี："ฉันว่าฉันออกไปหาที่เปลี่ยนดีกว่า！"

ธามนิธิก้มมองที่นาฬิกาข้อมือของเขาเสียงทุ้มต่ำก็ดังขึ้นมา："ไม่มีเวลาเเล้วอ่ะ！ตอนนี้ทุ่มหนึ่งเเล้วงานเลี้ยงกาล่าดินเนอร์จะเริ่มตอนทุ่มสิบนาที！"

ปาณีส่งเสียงโอดครวญออกมา："ฮือออออ.....เปลี่ยนตรงนี้ก็ได้"

พูดจบเธอก็ถอดเสื้อนอกออกรีบเปลี่ยนชุดใหมทันที

เมื่อรับรู้ได้ถึงสายตาของธามนิธิที่มองลอดมามันทำให้การเคลื่อนไหวของเธอช้าลงไปไม่น้อยถึงเเม้ว่าทั้งคู่จะมีอะไรลึกซึ้งต่อกันมาจนนับครั้งไม่ถ้วนเเต่ทว่าทุกๆครั้งเธอก็มักจะขอให้เขาปิดไฟมาโดยตลอด

นี่เป็นครั้งแรกที่จะได้เห็นกันจะๆทำให้ใบหน้าของปาณีที่เพิ่งจะถูกไออุ่นรินรดมาตลอดทางนั้นยิ่งทวีความแดงก่ำเห็นแล้วช่างน่ารักน่าฟัดจริงๆ！

หลังจากที่ธามนิธิได้รับชมโชว์เปลื้องผ้าของภรรยาตัวเองเสร็จเรียบร้อยก็ได้เห็นภรรยาของเขาอยู่ในชุดเดรสยาวสีเงินยวงแวววับเขาจดจ้องไปที่เธออย่างไม่ลดละสายตา

คิดไม่ถึงเลยว่าปาณีจะเหมาะกับชุดนี้มากขนาดนี้เเต่เมื่อได้เห็นแผ่นหลังเปลือยเปล่าอันโดดเด่นของเธอธามนิธิก็อยากจะเปลี่ยนความคิดในทันที

ธามนิธิกัดฟันพูดเสียงต่ำออกมา："ไวยาตย์ไปเอาชุดอะไรมาเนี่ยทำไมเอาชุดที่มันโป๊ขนาดนี้มานะ？ฉันว่าฉันต้องอบรมเรื่องรสนิยมในการเลือกชุดให้เขาใหม่ซะเเล้ว！"

แต่ในทางกลับกันปาณีกลับรู้สึกชอบชุดนี้เอามากๆ："ฉันไม่คิดอย่างนั้นนะคะฉันว่าชุดนี้น่ะสวยมากเลยค่ะ！"

ธามนิธิไม่พูดอะไรมากเขาก้มลงมองที่นาฬิกาข้อมือถึงเเม้ว่าเขาจะไม่ค่อยเต็มใจให้เธอใส่ชุดนี้สักเท่าไหร่เเต่สุดท้ายก็ต้องจำใจจากนั้นจึงหันมาพูดกับปาณี："ไปกันเถอะเราควรเข้าไปได้เเล้ว！"