ตอนที่845

ตอนที่845

ทั้งคาบเรียนปาณีก็ยังมึนงงอยู่ไม่ได้ฟังที่อาจารย์สอนเลยสักนิดในสมองมีแต่ใบหน้าอันหล่อเหลาและภาพบางอย่างที่ไม่สามารถอธิบายกับคุณอาเต็มไปหมด

ปาณีปิดหน้าตัวเองแล้วถอดหายใจเบาๆ “อ่า!”

โมรีที่อยู่ข้างๆก็มองเธออย่างไม่เข้าใจแล้วถาม “เป็นอะไรปาณี?”

ปาณีชะงักแล้วตอบ “ฉันไม่เป็นไร”

โมรีมองเธออย่างสงสัยปาณีกลัวเขาเห็นใบหน้าแดงของเธอก็ชี้ไปทางอาจารย์ “โมรีอาจารย์กำลังมองเธออยู่......”

โมรีรีบหันกลับมาแล้วสบตากับอาจารย์พอดีเลยไม่ทันได้สนใจปาณีดีๆก็เอาหนังสือปากกาขึ้นมาจด

ปาณีกลับหลบไปได้เลยถอดหายใจยาวๆและไม่กล้าคิดเรื่องอื่นตั้งใจฟังขึ้นมา

จนกระทั่งเสียงกริ่งออกปาณีเห็นโมรีหันหน้ามาราวกับจะพูดอะไรกับเธอก็รีบเก็บของตัวเองแล้วบอกลาโมรีเร็วๆ “ฉันนัดส้มโอไว้! จะสายแล้วโมรีฉันไปก่อนนะ!”

พูดจบก็หัวไม่หันแล้ววิ่งไปเลย

โมรีมองแผ่นหลังเธอก็ยิ้มแล้วเขย่าหัวไม่ได้ไปสนใจเธออีก

ปาณีรีบวิ่งออกมาจากห้องน้ำก็เห็นชยรพเดินมาทางนี้พอดีเลยเรียกเขา “ชยรพ! โมรีอยู่ในห้อง! เธอรีบไปหาเขาสิฉันไม่อยากเป็นส่วนเกิน”

ชยรพเห็นเธอที่รีบเดินไปก็ถาม “รีบไปไหนหรอปาณี? ไม่ใช่ว่าไปหาคุณลุงธามนิธินะ?”

ปาณีหยุดเดินแล้วหันมากรอกตาใส่เขาทำท่าเงียบๆแล้วพูดเบาๆ “ชยรพเธออยากทำอะไร? เธอเขื่อไหมว่าฉันจะกลับไปฟ้องคุณอาว่าเธอแกล้งฉัน!”

สีหน้าของชยรพไม่ดีขึ้นมาทันทีนึกถึงเวทัสแล้วอดเขย่าหัวไม่ได้เลยร้องขอ “ฉันผิดไปแล้วท่านหญิงเธอปล่อยฉันไปเถอะได้ไหม!”

ปาณีค่อยยิ้มอย่างมีชัยให้เขา “ท่านหญิงอย่างฉันจะให้อภัยเธอครั้งนี้! ถ้าครั้งหน้าทำแบบนี้อีกล่ะก็ฉันจะไปฟ้องคุณอา!”

ชยรพ “ทำเป็นโหด!”

ปาณีได้ยินกลับยิ้ม “ถ้าเธอเก่งจริงก็ไปหาคนมาพึ่งสิ? เหอะ! ฉันรู้ว่าเธอกำลังอิจฉา”

ชยนพร้องขออีก “เธออย่าไปฟ้องคุณลุงธามนิธินะ! ฉันรู้ผิดแล้วจริงๆ!”

ปาณีหันตัวเดินไปอย่างมีชัย

ชยรพเห็นเธอที่ทำท่าได้ใจก็ยิ้มแล้วเขย่าหัวพอดีกับที่โมรีเดินออกมาจากห้องเรียนเห็นชยรพมองแผ่นหลังของปาณีอย่างคุ้นคิด

ขนาดนั้นโมรีเดินเข้าไปหาแล้วยังไม่รู้ตัว

โมรีไปตบไหล่เขาเบาๆ “กำลังคิดอะไรอยู่เนี่ย? จริงจังขนาดนั้นเลย?”

ชยรพตอบ “ไม่มีอะไร! ก็แค่รู้สึกเศร้ากับบางเรื่อง”

โมรีมองเขาอย่างสงสัย “เรื่องอะไร?”

พูดจบก็หันไปมองแผ่นหลังของปาณีแล้วบอก “เกี่ยวกับปาณี?”

ชยรพไม่ได้ตอบแต่กลับมาจูงมือเธอแล้วบอก “ไปฉันพาเธอไปเดินช้อปร้านที่เปิดใหม่รับรองว่าเธอต้องชอบ”

โมรีกลับปฏิเสธอย่างลังเล “วันนี้ฉันไม่อยากไปเดินช้อป! อีกอย่างเธออย่าเสียตังเพื่อฉันอีกเลยค่าใช้จ่ายประจำวันฉันพออยู่!”

ชยรพกลับตอบปฏิเสธเธออย่างมีความเป็นผู้ชาย “จะได้ยังไง? ตอนนี้เธอเป็นแฟนฉันเสียตังเพื่อแฟนตัวเองมันเป็นเรื่องปกติ! และอีกอย่างชยรพอย่างฉันไม่มีทางให้ผู้หญิงเสียเงินหรอกถ้าเธอพูดออกไปแบบนี้เดียวเพื่อนๆก็มาหัวเราะฉันกันหรอก......”