ตอนที่848

ตอนที่848

ปาณีกินของที่ธามนิธิทำอย่างอร่อยแล้วมองคุณอาที่ตั้งใจดูเธอกินก็พูด “คุณอากินหย่อยสิ! หรือว่าคุณอากินมาแล้ว?”

ธามนิธิเขย่าหัว “เธอกินก่อนเลยกินเสร็จแล้วฉันค่อยกิน!”

ปาณีเห็นแบบนี้ก็เดินไปในห้องครัวแล้วเอาถ้วยออกมาตักอาหารในจานใส่เข้าไปแล้วยื่นให้เขา “ตอนนี้พวกเรากินด้วยกัน! ถ้าคุณอาไม่กินฉันก็ไม่กินแล้ว”

ธามนิธิทำอะไรไม่ได้เลยจำเป็นต้องกิน

ทั้งสองคนกินอย่างหวานแหววเธอป้อนฉันหนึ่งคำ ฉันป้อนเธอหนึ่งคำแล้วก็กินอาหารดึกเสร็จอย่างเรียบง่าย

พิกินเสร็จปาณีก็ออกไปให้อาหารแมว

ธามนิธิไม่มีอะไรทำก็เลยออกไปตาม

พอดีกับที่คุณฐิติพรและคุณจันวิภามาหาพวกเธอพอดีก็เห็นธามนิธิที่ใส่ชุดนอนมองปาณีที่กำลังให้อาหารแมวอย่างอ่อนโยน

คุณฐิติพรอดหัวเราะไม่ได้ “ธามนิธินี่เธอใส่เสื้ออะไรเนี่ย?”

จันวิภา “ใช่นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นเธอใส่ชุดนอน? แต่อย่าพูดอะไรเลยเธอใส่ชุดนอนยังหล่อ!”

พอโดนสองคนนี้หัวเราะเสร็จธามนิธิก็เข้าบ้านอย่างไม่ธรรมชาติแล้วขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อทันที

ปาณีหัวเราะแล้วหะนกลับไปก็ตกใจ “แม่! พี่!พวกคุณมาทำไมหรอคะ?”

คุณฐิติพรยิ้มตอบกลับปาณี “ฉันกับพี่สาวเธอพึ่งกินข้าวเสร็จไม่มีอะไรทำจนมันน่าเบื่อเลยออกมาเดินเล่นแล้วนึกได้ว่าไม่ได้เจอพวกเธอมาหลายวันแล้วเลยแวะมาดูสักหน่อย”

ปาณีพูดอย่างขอโทษ “ผิดที่ฉันเองค่ะช่วงนี้ไม่ได้กลับไปเยี่ยมสักหน่อยเลยทำให้แม่ต้องมาหาเอง”

จันวิภายิ้มอย่างไม่ได้ถือสาอะไร “ไม่ใช่! คืนนี้ฉันกินเยอะจริงๆเลยออกมาย่อยอาหารสักหน่อยจะว่าไปพวกเรานั่งรถมาไม่ได้เดินมาจริงๆสักหน่อย”

คุญฐิติพรมาจับมือปาณีอย่างอบอุ่นแล้วเดินเข้าไปในบ้าน “ปาณีอากาศก็เริ่มเย็นขึ้นแล้วเธอใส่แค่นี้ไม่กลัวเป็นไข้หรือไง!”

ปาณียิ้มแล้วอธิบาย “แม่คะฉันไม่กลัวหนาวเลยสักนิด!”

คุณฐิติพรก็ตอบอย่างไม่พึงพอใจ “พวกเธอนี่เพราะคิดว่าตัวเองยังหนุ่มยังสาวไงแต่ยังไงก็ต้องระวังหน่อยนะอย่ารอให้แก่แล้วค่อยมาดูแลเดียวมันไม่ทัน”

ยังไม่รอปาณีตอบกลับจันวิภาก็มาแย่งพูดไปก่อน “พอเถอะแม่อย่าไปบ่นอะไนเยอะเดียวทำเอาวันหลังปาณีกลับบ้านอย่างไม่มีความสุขเพราะแม่ชอบบ่นนะ!”

ปาณีรีบตอบ “ได้ไงล่ะ? แม่เป็นห่วงฉัน ฉันดีใจยังไม่ทันเลย! และอีกอย่างฉันชอบฟังตอนแม่พูดเสียงมันน่าฟังเหมือนนกขมิ้นร้องเพลงเลยน่าฟังมากเลยนะ!”

คำพูดของปาณีทำเอาคุณฐิติพรยิ้มบานขึ้นมาแล้วก็โผล่ไปกิดปาณี “ปาณีเนี่ยแหละคิดเผื่อฉันตลอด! ใครจะเหมือนพวกเธอสองพี่น้องที่เอาแต่ว่าฉัน! จริงๆเลย”

จันวิภา “ไม่ดีแล้วฉันกับธามนิธิจะโดนทิ้งแล้ว!”

พูดจบตัวเองก็อดหัวเราะไม่ได้

ปาณีเห็นคุญฐิติพรและปาณียิ้มบานแบบนี้ก็ยิ้มตามขึ้นมา

หลังจากที่ธามนิธิลงมาก็เห็นทั้งสามคนหัวเราะอย่างสนุกสนานเลยยิ้มขึ้นอย่างอดไม่ไหวแล้วยื่นมือเข้าไปกอดปาณี “คุยอะไรกับแม่เนี่ย? อยู่ชั้นบนก็ได้ยินแต่เสียงหัวเราะพวกเธอ!”

ปาณีสบตากับคุณฐิติพรแล้วยิ้ม “เป็นความลับของพวกเรา! บอกให้คุณอาไม่ได้นะ!”

จันวิภาและคุญฐิติพรเห็นพวกเธอสองคนที่ทำตัวสนิทสนมกันแบบนี้แล้วก็สบตายิ่มให้กัน “ใช่แล้วความลับของผู้หญิงผู้ชายคนเดียวอย่างเธอจะเข้ามายุ่งทำไม? ไปๆๆอย่ามารบกวนเวลาคุยของพวกเรา”