ตอนที่850

ตอนที่850

ธามนิธิไม่ได้สนใจความรู้สึกของแอร์โฮสเตสคนนั้นมือลูบไปที่แหวนแต่งงานที่สวมในนิ้วนางราวกับเห็นภาพที่ปาณีไปอวดคนอื่นอย่างได้ใจ “พวกเธอดูสิคนนี้สามีของฉันเอง!”

ธามนิธิยิ้มกับกระจกจากนั้นเดินกลับไปนั่งกับที่

แอร์โฮสเตสคนนั้นไปแล้วธามนิธิคิดอย่างเย็นชา “ยังดีที่รู้จักดูสถานการณ์! ไม่อย่างงั้นคนที่เสียหน้าคงเป็นเขา”

สำหรับมีเรื่องแทรกแบบนี้ธามนิธิไม่ได้สนใจเลยแต่เขาก็ไม่ได้สนใจตอนที่เขาคุยกับแอร์โอสเตสหลายครั้งแล้วมีกล้องแฟรชอยู่ข้างหลัง

เครื่องบินลงพื้นธามนิธิเปิดโทรศัพท์ในเวลาแรกก็มีสายเมธชนันเข้ามา

ธามนิธิรับสาย “ชนันตอนนี้เธออยู่ไหน?”

เมธชนันพูดอย่างเหน็ดเหนื่อย “อยู่โรงพยาบาลนภสรธามนิธินายรีบมานะพ่อฉัน.......ใกล้จะไม่ไหวแล้ว”

ธามนิธิขมวดคิ้ว “เกิดอะไรขึ้น? ก่อนหน้านี้ยังดูแข็งแรงอยู่เลย? ทำไมอยู่ๆครั้งนี้มันกลายเป็นแบบนี้?”

เมธชนันลังเลแล้วบอก “เป็นเพราะฉันเอง! ฉัน.......”

เห็นสายที่ถูกตัดธามนิธิก้มหัวลงมองโทรศัพท์ตัวเองก็พบว่าแบตเตอรี่หมดแล้ว

จากนั้นก็รีบโบกรถแท็กซี่แล้วไปโรงพยาบาลนภสร

ไม่นานธามนิธิก็มาถึงโรงพยาบาลนภสรเห็นพวกนักข่าวที่โดนกั้นไว้ข้างนอกธามนิธิก็ดึงปกคอเสียงตึงแล้วเดินไปทางประตู

พวกนักขข่าวที่มาก็ปิดกั้นทางเข้าอย่างเต็มที่

ธามนิธิใช้ร่างกายอันแข็งแกร่งของตัวเงและความไหวพริบเร็วสูงเข้ามาในโรงพยาบาลได้

เดินไปไม่กี่ก้าวก็โดนมือที่แข็งแกร่งเข้ามาบังไว้ “คุณเป็นใคร? ตอนนี้ที่นี่ห้ามนักข่าว.......ธามนิธิ!นี่เธอมาสักทีนะ!”

ธามนิธิดึงคอเสื้อออกให้เห็นหน้าตัวเองก็เห็นนายทหารคนสนิท ยุตของจอมพลนรเทพกำลังดึงตัวเองวิ่งไปที่ห้องผ่าตัด

เดินไปด้วยนายทหารคนสนิท ยุตก็พูดไปด้วย “ก่อนที่จอมพลนรเทพจะเข้าห้องผ่าตัดก็ร้องหาเธอตลอดธามนิธิครั้งนี้จอมพลนรเทพคงไม่ไหวจริวแล้วแหละ......”

พูดไปลูกผู้ชายที่ค่อยตามจอมพลนรเทพไปต่อสู้ก็อดที่ตะน้ำตาซึมไม่ได้

ธามนิธิถาม “รู้เหตุผลที่ทำให้คุณจอมพลนรเทพเกิดอาการแบบนี้หน่อยได้ไหมครับ?”

เห็นนายทหารคนสนิท ยุตไม่ตอบการเงียบใส่ของเขาทำมห้ธามนิธิขมวดคิ้ว

ธามนิธิวิ่งไปหน้าห้องผ่าตัดอย่างไม่ลังเลก็เห็นปีวราและเมธชนันยืนร้องไห้อยู่ตรงนั้นเขาเดินไป “คุณน้าปีวรา เมธชนัน!”

เมธชนัรยกหัวขึ้นมองธามนิธิจากนั้นก็หันไปอีกทางไม่มองอีก

ธามนิธิรีบไปพูดกับนายทหารคนสนิท ยุต “ตอนนี้ผมเข้าไปดูได้ไหมครับ?”

นายทหารคนสนิท ยุคพยักหน้าอย่างไม่ลังเลแล้วไปเคาะประตูห้องผ่าตัดแล้วเดินเข้าไปในสายตาที่แปลกใจของปีวราลัเมธชนัน

เมธชนันกำมือแน่นจากนั้นก็เดินไปทางมุมแล้วนั่งลงไป

ปีวราพูดโทษใส่นานทหารคนสนิท ยุตว่า “นายยุตเธอให้ธามนิธิเข้าไปได้ยังไงถ้าจอมพลนรเทพตกใจอีก......แล้วจะทำยังไง?”

นายยุตหันไปมองเมธชนันแล้วค่อยหันมาพูดกับปีวรา “อันนี้คุณจอมพลนรเทพเคยสั่งไว้ก่อนจะสลบ......”

สายตาปีวรามองเขาอย่างสับสนจากนั้นก็นั่งลงไปเงียบๆ

เมธชนันกลับก้มหัวตลอดทางราวกับเรื่องที่แม่เธอบอกไม่เกี่ยวกับเธอเลยสักนิด

เวลาผ่านไปหนึ่งนาทีหนึ่งวินาทีเมธชนันที่ยังทึนงงตอนธามนิธิมาตอนนี้ก็เริ่มตระหนักใจขึ้นมา

ขนาดนายยุตยังเริ่มเดินไปมาตรงหน้าห้องผ่าตัด