ตอนที่852

ตอนที่852

จอมพลนรเทพพึ่งหายดีผ่านพ้นช่วงอันตรายไปถ้าตัวเองจะไปตอนนี้มันก็ดูไม่ดี

แต่ปาณีก็เป็นไข้ไม่รู้จะทำยังไงดี

ธามนิธิยืนอยู่ตรงนั้นไม่ได้ขยับไปไหน

ผ่านไปสักพักนายยุตเดินออกมาจากโรงพยาบาลเห็นธามนิธิที่ยืนข้างโทรศัพท์สาธารณะก็ยิ้ม “ธามนิธิหาเธอเจอสักที! จอมพลนรเทพตื่นแล้วเขาอยากเจอเธอตามฉันมา!”

ธามนิธิชะงักแต่ก็เดินตามไปเลยระหว่างก็คุยเรื่อยเปื่อยกับนายยุต “วันนี้อารมณ์ของท่านจอมพลนีเทพดีกว่าเมื่อวานอีก”

นายยุตยิ้มพยักหน้าแล้วตบไหล่เขาอย่างชื่นชม “ธามนิธิเป็นเพราะเธอต่างหาก! ไม่เสียดายที่นายท่านดูแลเธอพิเศษโดยเฉพาะ!”

ธามนิธิเขย่าหัว “คุณลุงยุตอย่าพูดแบบนั้นเลยครับ”

เดินเข้าไปในห้องก็เห็นจอมพลนรเทพเตรียมลุกขึ้นคุณลุงยุตก็รีบเข้าไปช่วยพยุง “จอมพลนรเทพจะลุกขึ้นก็เรียกผมสิครับ? ทำไมต้องลุกขึ้นคนเดียว?”

จอมพลนรเทพยิ้มแล้วเขย่าหัว “แก่แล้วแก่แล้วตอนนี้ฉันจำเป็นต้องยอมจริงๆ!”

พูดจบก็หันกลับมาโบกมือหาธามนิธิ “ธามนิธิยืนไว้ทำไม? มานี่สิพวกเราสองคนมาคุยกันเถอะ!”

ธามนิธิเดินเข้าไปนั่งลงข้างเขา

จอมพลนรเทพมองเขาแล้วยกยิ้มสายตาก็มีความโอ้อวดได้ใจ “ธามนิธิทำไมไม่พาภรรยาเธอมาด้วย? ฉันจำได้งานฉลองวันเกิดครั้งที่แล้วยังเจอเขาอยู่เลยก็ดีนะ!”

ธามนิธินึกถึงปาณีที่ใกล้ถึงเมืองชยุตก็กำลังจะเปิดปากพูดอยู่ๆก็มีเสียงเปิดประตูดังขึ้น

เมธชนันปรากฎตัวอยู่ที่ในห้องธามนิธิหันไปมองจอมพลนรเทพก็เห็นสีหน้าเขาดูไม่ค่อยดีจากนั้นก็หะนไปอีกฝั่ง

ธามนิธิเลยยิ้มมองจอมพลนรเทพแห้งๆ ชนันเธอมานี่สิ!”

เมธชนันไม่ได้ขยับ

จอมพลนรเทพก็ไม่ได้พูด

ธามนิธิเลยลุกขึ้นเดินไปหาเมธชนันจากนั้นก็เดินไปนั่งทางโซฟาอย่างรู้ตัวนั่งมองสองพ่อลูกนี้เงียบๆ “ท่านจอมพลนรเทพครับผมแค่จะมาบอกว่าผมจะกลับเมืองชนุตแล้ว.......”

พอพูดคำนี้ออกมาทีแรกจอมพลนรเทพที่มองแรงใส่เมธชนันก็หันมามองธามนิธิ “ธามนิธิเกิดอะไรขึ้น? ทำไมรีบกลับไป? ฉันยังอยากคุยกับอธออีกนะ!”

ธามนิธิยิ้มแล้วเขย่าหัว “บริษัทผมมีเรื่องนิดหน่อย! อีกอย่างปาณีไม่สบายผมจะกลับไปหา.......”

จอมพลนรเทพขมวดคิ้วแน่น

ไม่รอเขาตอบเมธชนันก็แย่งพูดก่อน “ยัยทุเรศเป็นอะไร? ไม่สบาย? หนักไหม?”

จอมพลนรเทพมองเขาอย่างไม่พึงพอใจ “เธอมาพูดแทรกอะไร? และอีกอย่างเขามีชื่อนามสกุลเธอไปเรียกเขาว่ายัยทุเรศได้ยังไง? ทำไมฉันไม่รู้ว่าเธอมันหล่อขนาดไหน?”

เมธชนันที่โดนจอมพลนรเทพสั่งสอนก็ชะงักแล้วนั่งมองธามนิธินิ่งๆ

เห็นเมธชนันที่สนใจภรรยาของตัวเองแบบนี้ก็แอบเบปาก “ไม่ใช่โรคใหญ่อะไรก็แค่เป็นไข้แต่ว่าผมเป็นห่วงเธอเลยอยากกลับไป.......แต่ว่าไว้วันข้างหน้าผมมาเยี่ยมท่านจอมพลนรเทพอีกนะครับ”

จอมพลนรเทพฟังที่ธามนิธิอธิบายก็รู้สึกอุ่นใจแล้วยิ้มเขย่าหัว “ตอนนี้เธอก็กำลังบริหารบริษัทใหญิอยู่ไม่ต้องไปๆมาๆหรอกครั้งนี้ที่เธอมาเยี่ยมฉันได้ฉันก็ขอบคุณแล้วเป็นเพราะลูกชายที่ไม่รู้บุญคุณไม่อย่างนั้น......”

ธามนิธิตัดคำพูดของจอมพลนรเทพไปก่อนแล้วแย่งพูด “ผมว่าชนันก็ดีนะครับ! ท่านจอมพลไม่ต้องไปจ้ำจี้อะไรเยอะหรอกครับ! ไม่อย่างนั้นเดียวเมธชนันมาโกรธผมอีก!”

พูดจบก็บอกกับคุณลุงยุต “คุณลุงนุตครับรบกวนช่วยจองตั๋วเครื่องบินกลับไปของคืนนี้ให้หน่อยได้ไหมครับ!”

คุณลุงยุตมองไปที่ท่านจอมพลที่พยักหน้าเบาก็บอก “เดียวไปจัดการให้ตอนนี้เลย!”