ตอนที่862 มีนัด

ตอนที่862 มีนัด

ปาณีเงยหน้าขึ้น มองเห็นคุณอากำลังเดินเข้ามาอย่างรีบร้อนก็อดหัวเราะขึ้นมาไม่ได้ เธอโบกมือให้เขาหลังจากนั้นตัวเธอก็ถูกดึงเข้าไปในอ้อมกอดอันอบอุ่นอย่างรวดเร็ว หูของเธอซบอยู่ที่อกของเขาและได้ยินเสียงหัวใจของเขากำลังเต้นแรง วินาทีนั้นเอง เธอรู้สึกราวกับว่าตนเองเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลก

“คุณอา ถ้าหาก ถ้าหากนะคะ ถ้าหากว่าเรามีลูกจริงๆ คุณยังจะคอยเอาอกเอาใจฉันแบบนี้อยู่ไหม? จะยังเหมือนกับตอนนี้ ที่รักฉันอย่างไม่มีเงื่อนไขใดๆอยู่ไหมคะ?”

ธามนิธิดันเธอออกเล็กน้อย ก่อนจะขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ “ฉันทำอะไรลงไป เธอถึงมีความคิดแบบนี้ขึ้นมาได้?”

เธอหัวเราะ ก่อนจะจงใจทำสีหน้ากังวลขึ้นมา “ก็คนเขาเป็นกังวลนี่คะ? กลัวว่าถ้าคุณมีลูกขึ้นมาแล้วจะลืมแม่ของเด็ก!”

ได้ยินดังนั้น ธามนิธิก็ลูบหัวเธอไปมาอย่างอ่อนโยน ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ไม่มีทาง! ฉันไม่มีทางลืมแม่ของเด็กได้แน่! ยิ่งไปกว่านั้น ฉันยังเอาอกเอาใจเธอไม่พออีกหรือ? ทุกครั้งที่มีข่าวลือเกี่ยวกับเธอ ฉันไม่เคยจะเชื่อเลยสักครั้งใช่ไหม? กลับเป็นเธอต่างหาก ทุกครั้งที่เห็นฉันอยู่กับผู้หญิงคนอื่น ก็…”

ปาณีเอ่ยค้านอย่างไม่ยินยอม “มีที่ไหนกัน?”

หลังจากนั้นเธอถึงค่อยมองเห็นสายตาหยอกล้อของคุณอา และพยายามออกจากอ้อมอกของเขาอย่างไม่พอใจ

แต่กลับถูกเขารัดไว้ในอ้อมกอดแน่นยิ่งขึ้น “เธอจำไม่ได้แล้ว? แต่ฉันกลับจำได้แม่น! ตอนนั้น ฉันกับทยาติกินข้าวไปมื้อหนึ่ง ใครบางคนก็หึงจนโมโหใส่ฉันใหญ่ เธอจำไม่ได้แล้วหรือ? แถมเธอยังมีครั้งก่อนนู้น ที่ได้ยินข่าวลือเรื่องของนลิน แล้วมาขอหย่ากับฉัน….. ”

ได้ยินคุณอาพูดถึงเรื่องโง่เขลาที่ตนเองทำลงไป ปาณีทนฟังไม่ไหวจนต้องร้องออกมา “หยุดค่ะ!”

หลังจากสบเข้ากับสายตาหยอกล้อของคุณอา ปาณีก็เอ่ยประจบเอาใจเขา “คุณอา อย่าทำแบบนี้เลยนะคะ นิสัยอย่างคุณ ไม่เหมาะกับทำเรื่องพวกนี้….”

“เรื่องพวกนี้?”

“เรื่องจุกจิกหยุมหยิมของพวกผู้หญิง! คุณออกจะเป็นผู้ชายอกสามศอก! ดังนั้น พวกเราอย่าพูดเรื่องพวกนี้กันเลยนะคะ?”

ธามนิธิหัวเราะ เขาโน้มตัวลงไปและเอ่ยเสียงทุ้ม “อย่างนั้นพวกเรามาพูดเรื่องลูกกันดีกว่า…..”

พูดจบ เขาก็เห็นได้ชัดว่าใบหูของเธอแดงก่ำขึ้นมาทันทีและแผ่กระจายไปทั่วหน้า เขาหัวเราะและลุกขึ้นมาเดินไปเข้าห้องน้ำ

ปาณีที่ถูกหยอกล้อ หน้าแดงอยู่สักครู่ถึงค่อยๆจางลง เธอค้นพบว่าคุณอาเปลี่ยนเป็นชุดอยู่บ้านแล้วเรียบร้อย จนลืมไปว่าตนเองนั้นกำลังเขินอายอยู่ เธอเอ่ยถามอย่างยิ้มๆ “คุณอา วันนี้ไม่ไปบริษัทหรือคะ?”

ธามนิธิส่ายหน้า “วันนี้ไม่ไปแล้ว! วันนี้ตอนบ่ายฉันอยู่เป็นเพื่อนเธอ เธอมีเรื่องอะไรอยากทำเป็นพิเศษไหม ตั้งแต่ที่พวกเราแต่งงานกันมา ฉันไม่เคยอยู่ทำเป็นเพื่อนเธอ?”

ปาณีได้ยินดังนั้นก็ส่งเสียง เย้ อย่างยินดีออกมา หลังจากนั้นก็นั่งคิดว่ายามบ่ายนี้จะทำอะไรดี? ในเมื่อคุณอาหยุดพักผ่อนตอนบ่าย นี่ถึงเป็นเรื่องที่นานๆจะเกิดขึ้นได้สักครั้งหนึ่งในชีวิต

คิดไปคิดมา เธอค่อยๆตัดตัวเลือกออกไปทีละข้อๆ ก่อนจะส่ายหน้าและเอ่ยอย่าเหงาหงอย “ฉันไม่รู้เลยค่ะว่าควรทำอะไร? คุณอา มีอะไรแนะนำบ้างไหมคะ?”

ผ่านไปชั่วครู่ เธอถึงค่อยได้ยินคุณอาเอ่ยเสียงทุ้ม “บ่ายนี้พวกเราไปดูหนังกันเถอะ ดูเหมือนว่าวันนี้จะมีหนังดังเข้ามาเรื่องหนึ่ง”

“หา?” ปาณีถึงกับนิ่งไป “คุณอา เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรคะ? ดูหนัง? คุณกับฉันหรือคะ?”

ถูกภรรยาสงสัยแบบนี้ขึ้นมา สีหน้าของธามนิธิก็แปรเปลี่ยนเป็นดูไม่ได้ “ไม่งั้นเธอคิดจะไปดูกับใคร? เวทัส หรือว่าจำรัส?”

ปาณีเอ่ยอธิบายขึ้นมาอย่างอ่อนใจ “คุณอา! ฉันไม่ได้คิดจะไปดูกับใครทั้งนั้น เพียงแต่รู้สึกแปลกใจก็เท่านั้น วันนี้คุณจู่ๆนึกครึ้มชวนฉันไปดูหนัง ฉันเลยรู้สึกเซอร์ไพรส์ตะลึงไปเลย!”

พูดเสร็จ เธอยังคงเห็นเขามีท่าทีไม่ยอมเชื่อในคำพูดของตน ปาณีจึงเอ่ยอย่างอ่อนใจ “ถ้าอย่างนั้นบ่ายนี้พวกเราไปดูหนังกันเถอะค่ะ ดีไหมคะคุณอา?”