ตอนที่865 ผลรายงานผิดพลาด

ตอนที่865 ผลรายงานผิดพลาด

พูดจบ ฐิติพรก็หยิบรูปภาพสวยงามขึ้นมา ทั้งหมดล้วนเป็นข้าวของเครื่องใช้สำหรับทารก “ปาณี รีบมาดูเร็ว บนนี้มีของที่ชอบไหม!พวกเราซื้อมาให้หมด! แบบนี้ถึงจะได้เตรียมตัวให้พร้อม สำหรับสมาชิกใหม่ที่กำลังจะมา….”

จู่ๆปาณีก็รู้สึกว่าหน้าผากของตนดำมืดขึ้นมา เธอเงยหน้ามาขอความช่วยเหลือจากคุณอาอย่างเสียไม่ได้

แต่ยังไม่ทันที่ธามนิธิจะได้เอ่ยปากกลับถูกฐิติพรห้ามไว้เสียก่อน “พวกผู้ชายอย่างลูก ไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้ อย่ามาเกะกะวุ่นวายแถวนี้ ไป แม่จะคุยกับปาณี!”

เจอเข้าแบบนี้ เขาจึงทำได้แค่สงสายตาให้กำลังใจไปยังปาณี ก่อนจะหมุนตัวและเดินเข้าห้องนอนไป

ปาณีได้แต่บ่นเขาในใจ “คุณอา ทำไมเลือดเย็นแบบนี้ ปล่อยให้ฉันอยู่คนเดียว?”

ฐิติพรเอ่ยเรียกเธออยู่หลายครั้ง “ปาณี ชุดนี้เป็นยังไง? พวกนี้เป็นร้านที่ลำมุงซื้อให้หลานของเธอ ของพวกนี้รับประกันคุณภาพ …..หรือว่า พวกเราจะลองดูร้านอื่นด้วยดี ในเมื่อเป็นรุ่นสามของตระกูลเรา จะใช้ของไม่ดีไม่ได้!”

มองดูแม่ที่พูดเองตอบเอง ปาณีเอ่ยขึ้นมาอย่างระมัดระวัง “แม่คะ ตอนนี้พูดถึงเรื่องพวกนี้จะไม่เร็วไปหน่อยหรือคะ? พูดไปแล้ว ตอนนี้เรื่องที่หนูท้องยังไม่ได้ยืนยันแน่ชัด พวกเรารอจนผลทดสอบออกมาแล้วค่อยมาคุยกันก็ยังไม่สายนะคะ?”

ฐิติพรกลับตบที่หน้าอกตัวเองและเอ่ยอย่างมั่นใจ “ไม่ผิดพรากแน่ ประจำเดือนเดือนที่แล้วของหนูยังไม่มา ฉันเดาว่าต้องแน่นอนแล้วแปดเก้าสิบเปอร์เซ็นต์แน่!”

จากนั้นจึงดึงมือของปาณีเอาไว้และเอ่ยอย่างตื้นตัน “หนูรู้ไหมว่าแม่ไม่ได้อุ้มเด็กเล็กๆมานานแค่ไหนแล้ว? เกือบยี่สิบปีก่อน ตอนที่ธามนิธิยังเด็ก ตอนนี้มานั่งคิด ผ่านมานานขนาดนี้แล้ว แม่คิดถึงตอนที่พวกเขาพี่น้องยังเล็กๆอยู่จริงๆ ”

ปาณีเงยหน้าขึ้น และมองดูฐิติพรที่ดวงตาฉาบไปด้วยน้ำใสๆ ทันใดนั้นเธอจึงเอ่ยเสียงเบา “แม่….”

ฐิติพรหัวเราะและปาดน้ำตา ก่อนจะเอ่ยเสียงต่ำ “จริงๆเลยน้า พอคิดถึงเด็กเล็กๆนุ่มนิ่มขึ้นมาก็…..ปาณี หนูอย่าหัวเราะเยาะแม่นะ..”

ปาณีหัวเราะและเอ่ย “จะเป็นไปได้ยังไงคะ? ที่แม่เป็นแบบนี้ก็เพราะชอบเด็กๆ! พูดไปแล้ว หนูชอบคนที่มีความรู้สึกแบบแม่มากจริงๆนะคะ”

ฐิติพรหัวเราะเสียงชอบใจก่อนจะดึงมือเธอเข้ามาและจับไว้ไม่ปล่อย “ปาณี แม่ชอบหนูมากจริงๆ รักหนูเหมือนลูกคนหนึ่ง! ตอนนี้สิ่งที่แม่หวังไว้มากที่สุด ก็คือการที่ได้อุ้มลูกของหนูกับธามนิธิ แค่นี้แม่ก็รู้สึกไม่เสียดายอะไรแล้ว!”

ปาณีรีบเอ่ย “แม่ อย่าพูดแบบนี้เลยค่ะ หนูกับธามนิธิตัดสินใจแล้วว่าจะมีลูก เพราะฉะนั้นแม่ต้องดูแลตัวเองดีๆ ลูกของเรากำลังรอให้คุณย่ามาป้อนขนมอยู่นะคะ”

คำพูดนี้ทำให้ฐิติพรที่ยังคงมีความเศร้าใจอยู่บ้างกลับมาอารมณ์ดีได้สำเร็จ “แน่นอน แน่นอน ย่าคนนี้จะให้สิ่งที่ดีที่สุดกับหลานของย่าแน่นอน…”

รอจนกระทั่งปาณีขึ้นไปชั่นบนก็เป็นเวลาเกือบสองทุ่มแล้ว มองดูคุณอาที่เปลี่ยนเป็นชุดนอนแล้วเรียบร้อยกำลังนอนเล่นไอแพดอยู่บนเตียง เธอเอ่ยอย่างอารมณ์เสียและคาดโทษเขา “คุณอา คุณมันคนไร้น้ำใจ ทิ้งให้ฉันอยู่คนเดียว รู้ไว้ด้วยว่าหลานที่แม่อยากอุ้ม ฉันใช่ว่าจะทำออกมาได้คนเดียวสักหน่อย!”

ธามนิธิกวาดตามองเธอและไม่ได้ส่งเสียงแย้ง

ปาณีจึงบ่นต่อไป บ่นจบก็เข้าไปอาบน้ำ จากนั้นจึงเดินไปยังเตียงพร้อมๆกับเช็ดผมที่ยังไม่แห้งบนศรีษะไปด้วย

ในขณะนั้นเอง พอเห็นปาณีขึ้นมาบนเตียง ธามนิธิก็วางคอมพิวเตอร์ลง ก่อนจะมุดเข้าไปในเตียงด้วยเช่นกัน จากนั้นก็ได้ยินเสียงร้องของปาณีดังขึ้น “คุณอา ทำอะไรคะเนี่ย? มือ มือ….”

“คุณอา เท้ากำลังทำอะไรหน่ะ?”

“คุณอา จักจี้….จักจี้จริงๆนะคะ”

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า！ พอเถอะค่ะ？”

……..

สุดท้าย ปาณีถูกจบพลิกตัวไปมาจนจวนจะรุ่งสาง เธอที่หมดเรี้ยวหมดแรง จำแทบไม่ว่าตนเองคุยอะไรกับคุณอาไปก่อนที่จะหลับ