ตอนที่ 6 จับจ่ายซื้อของ1

ตอนที่ 6 จับจ่ายซื้อของ1

โถงโอสถเทียนอันเหมินยังคงมีผู้คนเข้าออกตลอดเวลา ชาวบ้านสองแม่ลูกคู่หนึ่งยืนอยู่ด้านหน้าร้าน มือของมารดาเกาะกุมมือเล็กของบุตรชายเอาไว้ นางกำถุงเงินในมือจนแน่นเพื่อความแน่ใจว่าตัวเองไม่ได้ฝันไป จากครอบครัวที่มีเงินเพียงสิบเหรียญทองแดง บัดนี้ในถุงเงินกลับเต็มไปด้วยตำลึงทองและตั๋วเงินอีกหลายแผ่น เจียงหว่านหนิงเหม่อลอยชั่วขณะ แต่สักพักก็ยิ้มกว้างพลางก้มมองบุตรชายที่มองมาที่นางด้วยสายตามึนงง

“เสี่ยวเป่าตอนนี้บ้านเรามีเงินแล้ว เจ้าอยากได้อะไร อยากกินอะไร แม่ตามใจทุกอย่างเลย”เจียงหว่านหนิงบอกบุตรชายเสียงใส

“อะไรก็ได้เหรอขอรับ” เสียงเล็กแผ่วเบาพูดอย่างไม่มั่นใจ ริมฝีปากเล็กๆเม้มเข้าหากัน ท่าทางมีความวิตกกังวล

“แน่นอนจ้ะ” นางรับคำพลางรอคำตอบของบุตรชาย

“ขะ...ข้าอยากฝึกคัดอักษรขอรับ หากข้าอ่านออกเขียนได้ต่อไปก็สามารถหางานดีๆเลี้ยงดูท่านแม่ได้” เสี่ยวเป่าซึมซับคำพูดจากบ้านใหญ่หนานที่มักเชิดชูคนมีความรู้ว่าเก่งกาจ เขาจึงอยากเป็นเช่นนั้นเพื่อเลี้ยงดูมารดาให้สุขสบาย

เจียงหว่านหนิงยิ้มกว้างเมื่อรู้ความคิดของเสี่ยวเป่า นางรู้สึกโชคดีที่มีบุตรชายน่ารัก ใฝ่รู้ใฝ่เรียนและกตัญญูเช่นนี้ นางย่อกายลงนั่งตรงหน้าเขายกมือลูบแก้มเล็กนั่นเบาๆ

“ได้ซิ เช่นนั้นวันนี้เราซื้อเครื่องเขียนกับกระดาษกลับบ้านกัน อ่อ...แล้วก็ตำราเริ่มเรียนอีกสักหน่อย แม่พอจะอ่านเขียนได้ ช่วงแรกจะสอนเสี่ยวเป่าเอง” นางไม่กล้าพูดว่าอ่านเขียนได้คล่อง เกรงว่าหากเสี่ยวเป่าเผลอพูดออกไปจะทำให้คนอื่นสงสัยเอาได้ เดิมทีเจ้าของร่างนี้ก็เคยเรียนอ่านเขียนจากท่านยายเจียงมาบ้าง จริงๆนางก็รู้สึกว่าเจ้าของร่างนี้ก็ไม่ได้โง่เขลาเลย และเป็นคนที่เรียนรู้ได้รวดเร็วด้วย

“ท่านแม่ดีที่สุดเลย” เสี่ยวเป่าพูดคำนี้มาหลายครั้งแล้ว แต่ทุกครั้งก็ทำให้เจียงหว่านหนิงใจฟูฟ่อง รวมกับรอยยิ้มของเจ้าตัวเด็กที่ทำให้นางอิ่มเอมทุกครั้งไป

“เช่นนั้นเราไปร้านตำรากันเลย”

สองแม่ลูกจับจูงกันออกไปจากหน้าโถงโอสถเทียนอันเหมินโดยมีสายตาสองคู่มองจนสองร่างหายลับไปกับฝูงชน ชายชราบนชั้นสองยกมือลูบเคราขาวโพลนและพยักหน้าระบายยิ้มราวกับพบสิ่งที่ตามหามาเนิ่นนาน เมื่อราวเดือนก่อนเขาเคยพบต้นกล้าที่ดีแต่กลับยังไม่ตรงใจของเขานัก

“สตรีแซ่เจียงผู้นี้ดีกว่าคนเมื่อเดือนก่อนมาก นางเป็นสตรีที่มีจิตใจดีงามและไม่ละโมบโลภมาก สมุนไพรที่นางนำมาขายก็ล้วนเก็บได้ถูกต้อง ทุกต้นมีขนาดเจริญเติบโตเต็มที่ ทั้งที่สมุนไพรในป่านั้นเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีต้นเล็กเลย” ชายวัยกลางคนเบื้องหลังชายชราเอ่ยขึ้น เขาเองก็ชื่นชอบสตรีแซ่เจียงมาก