ตอนที่ 6 จับจ่ายซื้อของ2

ตอนที่ 6 จับจ่ายซื้อของ2

ห้องสำนักงานที่ดินไม่ได้กว้างเท่าไหร่และมีเพียงเจ้าหน้าที่ด้านในสองสามคนเท่านั้น พวกเขาก้มหน้าทำงานกันเงียบเชียบ นางจึงเคาะโต๊ะเพื่อส่งสัญญาณ

ก๊อก ก๊อก

เจ้าหน้าที่สามคนเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร มองชาวบ้านสองแม่ลูกคู่หนึ่งที่ยืนอยู่ด้านหน้าห้องที่ไร้บานประตู

“ฮูหยิน...ท่านมาขายที่ดินเหรอ” เจ้าหน้าที่หนึ่งในสามถามขึ้น เพราะช่วงนี้มักมีชาวบ้านมาขายที่ดินอยู่เสมอ อาจจะเพราะภาวะขาดแคลนอาหารจนใกล้เข้าขั้นอดอยากกันแล้ว จึงมีคนไม่น้อยมาขายที่ดินแลกเงินเพื่อเตรียมเสบียงสำหรับหน้าหนาวที่กำลังมาถึง

“ไม่ใช่เจ้าค่ะ ข้ามาซื้อที่ดินในหมู่บ้านเอ้อฉาง” เจียงหว่านหนิงไม่ได้ตำหนิที่เจ้าหน้าที่พูดเช่นนั้น นางเข้าใจสถานการณ์บ้านเมืองตอนนี้ดี และคงมีคนไม่น้อยมาขายที่ดินในช่วงนี้

“ฮูหยินเชิญนั่งก่อน หมู่บ้านเอ้อฉางอย่างนั้นเหรอ เดี๋ยวข้าจะดูให้ว่ามีที่ดินตรงไหนว่างอยู่อีกบ้าง” เมื่อได้ยินเช่นนั้นเจ้าหน้าที่ทั้งสามที่ทำงานเงียบๆอยู่ ก็กุลีกุจอลุกขึ้นช่วยกันจนดูชุลมุนวุ่นวายขึ้นมา

เอกสารที่ดินของหมู่บ้านเอ้อฉางถูกรื้อออกมา แผนผังที่ดินถูกกางออก เผยให้เห็นที่ดินที่มีเจ้าของหลายจุดแต่ก็ยังพอมีที่ดินว่างเปล่าอยู่บ้าง เจ้าหน้าที่ทั้งสามชี้จุดที่พอจะสามารถซื้อได้ให้นางอยู่สองสามจุด นางมองตำแหน่งที่ดินเหล่านั้นและนึกถึงสภาพจริงที่นางเคยเห็นก็พบผืนที่น่าสนใจอยู่ผืนหนึ่ง

“ผืนนี้อยู่ท้ายหมู่บ้านมีลำธารเล็กไหลผ่านด้านหลังติดเขาพอสมควร ที่จริงผืนนี้ค่อนข้างสวยมากเพราะเป็นเนินสูงมากกว่าที่อื่นๆ สภาพดินก็สามารถเพาะปลูกพืชได้ แต่หากมองถึงความปลอดภัยคงจะเสี่ยงอันตรายจากสัตว์ป่าไปสักหน่อย” เจ้าหน้าที่อธิบายที่ดินผืนที่นางสนใจ ซึ่งก็มีทั้งข้อดีและข้อเสีย แต่นางกลับรู้สึกว่าที่ดินแปลงนี้เหมาะมาก ซ้ำยังอยู่ห่างจากบ้านปัจจุบันของนางเพียงเล็กน้อยจนเกือบจะเป็นที่ดินที่ติดกันด้วยซ้ำ

“ข้าซื้อที่ดินแปลงนี้เจ้าค่ะ” เจียงหว่านหนิงนิ่งคิดเพียงไม่นานก็ตอบตกลงซื้อที่ดินที่ว่า

“ที่ดินแปลงนี้มีเนื้อที่ถึง 12 หมู่ ( 5 ไร่ ) หมู่ละ 2 ตำลึงเงิน ฮูหยินสู้ราคาไหวหรือไม่” เจ้าหน้าที่วัยกลางคนถามขึ้นอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ ไม่ใช่ว่าดูถูกแต่จะได้เข้าใจตรงกัน

“ทั้งหมด 2 ตำลึงทอง 4 ตำลึงเงิน” เจียงหว่านหนิงหยิบเงินออกจากถุงเงินและวางลงบนโต๊ะ แสดงความสามารถในการจ่ายเงิน ทำให้สามเจ้าหน้าที่พยักหน้าพอใจและรีบดำเนินการเรื่องเอกสารกรรมสิทธิ์ที่ดิน

เอกสารกรรมสิทธิ์ใช้เวลาเกือบสามเค่อเพราะต้องมีตราประทับของนายอำเภอหัวด้วย แต่ก็นับว่าคุ้มค่าต่อการรอคอย นางมองเอกสารในมือด้วยสายตาพราวระยับ

‘ในที่สุดก็มีที่ดินเป็นของตัวเองสักที หากโดนบ้านใหญ่สกุลหนานไล่จะได้ไม่ต้องระหกระเหินนอนกลางดินกินกลางทราย นางลำบากไม่มีปัญหาแต่เสี่ยวเป่ายังเล็กนัก เขาควรจะมีบ้านที่อบอุ่นนอนรอผ่านพ้นหน้าหนาวอย่างปลอดภัย’